Hey Meiden,

Ik ben een meisje van 22 jaar. Ik ben alleenstaand, bewust en zwanger van de eerste. Ik ben momenteel 23 weken zwanger. Ik heb nare seksuele ervaringen achter de rug, seksueel misbruikt, verkracht en aangerand. Hierdoor ben ik erg angstig omtrent de bevalling. Er is een paar jaar geleden vaginisme vastgesteld. Nu lees ik dat er meestal bij vaginisme spraken is van de angst wanneer er iets IN de vagina gaat, maar ik heb het ook andersom. Ik kan ook erg in paniek raken, wanneer er iets UIT mijn vagina gaat. Ik krijg last van beelden uit het verleden en angsten die ik niet zomaar even uit kan zetten en naast me neer kan leggen.

Ik heb dit uiteraard ook met mijn verloskundige besproken. Er zijn verschillende opties met betrekking tot pijnbestrijding. Zo kan ik op elk gewenst moment aangegeven dat ik pijnbestrijding wil. Wanneer ik pijnbestrijding wil en nog maar weinig ontsluiting heb, is het mogelijk om een prik in mijn been te krijgen, een ruggenprik is mogelijk wanneer ik voldoende ontsluiting heb en al mag persen.

Met 36 weken krijg ik een inwendig onderzoek. Deze is er om te kijken hoe ik reageer wanneer iemand voelt hoeveel ontsluiting ik heb en of ik in staat ben om op een normale manier te bevallen. Ik zie erg op tegen dat onderzoek.

Ik vind het erg eng om te moeten bevallen, juist omdat ik niet alleen last heb van vaginisme met het inbrengen van iets, maar ook wanneer er iets uit de vagina gaat. Ik wil wel graag op de natuurlijke manier bevallen, omdat ik graag het eerste moment van de geboorte ook mee wil maken en omdat je na een natuurlijke bevalling ook meestal sneller bent hersteld!

Is dit herkenbaar voor iemand? Hoe gaan ze hier in het ziekenhuis mee om? Hoe kan ik me het beste voorbereiden en mijn gedachten tot rust brengen?

Liefs, Melody

Hai Melody,

Wat goed van je dat je toch vooruit durft te kijken en niet ‘je kop in het zand steekt’.

Ik kan mij voorstellen dat je je zorgen maakt en angstig bent, zeker als je onbewust associaties krijgt met vroegere gebeurtenissen.

Nu je al zo ver bent in je zwangerschap en alles goed gaat (je beschrijft geen zorgelijke complicaties) is het misschien niet de beste oplossing meer om nog eens grondig te kijken naar wat je liever niet meer ziet, juist om een reeel beeld te kunnen krijgen waardoor je op den duur begrijpt dat je niet meer angstig hoeft te zijn omdat je het een plek hebt kunnen geven.

Dus de enige mogelijkheid voor de komende twee maanden is symptoom bestrijding zodat je er zo min mogelijk last van hebt.
Je kunt je dus eigenlijk al instellen op het feit dat je er wel last van gaat hebben. Ik denk dat dat wel verstandig is omdat je dan tenminste weet wat je zou kunt verwachten en omdat je dan voorzorgsmaatregelen kunt nemen zoals je nu al doet.
Ik leg in mijn bericht de nadruk op je mentale instelling dat je weet dat jij last hebt van herbelevingen aan het seksueel misbruik destijds.

Er is een behandeling die kortdurend je angsten kan verzachten en vaak zelfs kan laten doen verdwijnen maar gezien de korte tijd tot dhet volgende onderzoek en je bevalling kun je je volgens mij toch het beste instellen op nogmaals, het accepteren dat je weet dat je op de jou bekende vervelende manier kunt reageren, en daar alvast op anticiperen. Zo heb je veel meer controle op hoger niveau terwijl je weet dat je het op lager niveau kwijt zou kunnen raken.

Probeer niet te oordelen naar jezelf en probeer zuiver te zien wat er objectiveerbaar kan gebeuren, en stel je daar op in.

En steun natuurlijk van hen die je in vertrouwen kunt nemen, maak daar optimaal gebruik van.

Tenslotte, als je er echt helemaal alleen voor voelt te staan, wees gerust, bevallen doe jij alleen, en dat is al een hele mooie prestatie op zich.

Reageren

Poe poe Melody dit is niet niks he? Wat goed van je dat je je kindje alleen gaat opvoeden. Ik heb zelf nooit een kindje gekregen, maar ik ben iets ouder en heb de nodige ervaring om te kunnen spreken van idd een reele angst die je hebt, maar…het zaad is er ingekomen en…je kunt je op alle mogelijke manieren voorbereiden op de bevalling. Lees er veel over en probeer af en toe eens zelf iets in je vagina te doen wat niet dikker of groter is dan 1 a 2 vingers, dan kun je wennen, dat het niet eng is, jij hebt het zelf in de hand en als je door een arts of verloskundige getoucheerd moet worden vraag om begrip. Misschien bij elk bezoek vragen of zij wil toucheren, zodat je er aan kunt wennen de laatste weken voor de bevalling.
Ik wens jou een fijne zwangerschap toe en….een mooi gezond kindje
Liefs Pien

Reageren

Hartstikke lief gezegd Pien. Ik ook: bevallen is net als leren lopen, misschien val je een keertje maar uiteindelijk gaat het vanzelf. Komt goed.

Reageren

Misschien helpt het je dat een bevalling helemaal niets met sex te maken heeft?
Als je aan het bevallen bent denk je nergens meer aan. Je bent volledig de schaamte nabij en denkt echt niet aan wat er vroeger gebeurd is, je bent totaal bezig met de bevalling en nergens anders mee. Vaginaal voel je eigenlijk niets, dit heeft de natuur zo geregeld door middel van hormonen die de vagina in staal stellen enorm uit te kunnen rekken. Natuurlijk kunnen weeën pijnlijk zijn, maar dat voel je niet in je vagina. Meer in de rug of de benen.
Veel vrouwen krijgen een knip om uitscheuren van de vagina te voorkomen, zonder verdoving. En geloof me, daar voel je niets van, ik heb hem ook gehad.
Ik hoop dat je hierdoor toch iets meer gerustgesteld bent wat betreft het “uit de vagina-angst”, want je kind komt niet uit de vagina, maar uit je baarmoeder!!

Reageren

Lees verder op: http://www.dokter.nl/forum/Zwanger-worden/3888-vaginisme-hoe-raak-ik-zwanger.html

Reageren

Lees ook:

Vaginisme; hoe raak ik zwanger
http://www.dokter.nl/forum/Zwanger-worden/3888-vaginisme-hoe-raak-ik-zwanger.html

Vaginisme
http://www.dokter.nl/forum/Relatie-seksualiteit/176428-vaginisme.html

Heb ik vaginisme of iets anders?
http://www.dokter.nl/forum/Vagina-baarmoeder-eierstokken/166550-heb-ik-vaginisme-of-iets-anders.html

Vaginisme eindelijk voorbij…maar nu?
http://www.dokter.nl/forum/Relatie-seksualiteit/113814-Vaginisme-eindelijk-voorbij…maar-nu.html

Schaamte mbt seks en vaginisme
http://www.dokter.nl/forum/Relatie-seksualiteit/113834-schaamte-mbt-seks-en-vaginisme.html

Vaginisme? Help me please
http://www.dokter.nl/forum/Relatie-seksualiteit/121148-vaginisme-help-me-please.html

Ik kan geen seks hebben
http://www.dokter.nl/forum/Relatie-seksualiteit/111522-Ik-kan-geen-seks-hebben.html

Vaginisme… dacht dat ik er bijna was
http://www.dokter.nl/forum/Vagina-baarmoeder-eierstokken/171824-vaginisme..-dacht-dat-ik-er-bijna-was.html

Kan dit vaginisme zijn?
http://www.dokter.nl/forum/Vagina-baarmoeder-eierstokken/196065-Kan-dit-vaginisme-zijn.html

Reageren