Ik ben 2 weken geleden te weten gekomen dat ik zwanger ben. Deze  week ben ik 6 weken ver.

Het was een shock voor ons allemaal ik nam de pil..

ik ben bijna 23 jaar oud en woon samen met m’n vriend in een huurhuis. Hij wou het kindje in de eerste plaats absoluut niet houden,  nu hij gewent is geraakt aan het gedacht dat hij vader zou worden is hij helemaal bij gedraaid, maar toch twijfel ik nog.. kan ik een kindje wel de juiste stabiele opvoeding geven in onze relatie die niet echt stabiel is.. als ik mijn gevoel laat spreken hou ik het volg ik m’n verstand laat ik het weghalen. Het is zo een hartverscheurende keuze.. ik ben er momenteel kapot van.. ik ga momenteel ook niet gaan werken ben emotioneel een wrak..

 

 

Daar kan er maar één antwoord op geven en dat ben jij!

Beide heeft consequenties.

Als je zwanger blijft staat je leven sowieso de eerste tien jaar in het teken van het kind (de rest van je leven natuurlijk ook maar die eerste tien jaar intensief). Dat is een fikse verantwoordelijkheid en het heeft flinke financiële consequenties. Als de relatie met je vriend op de klippen loopt, reken er dan op dat je er alleen voor staat, of dat je altijd met je ex te maken blijft houden, als de vader van je kind.

Abortus; daar moet je voor de rest van je leven mee kunnen leven. Sommige vrouwen kunnen dit prima en anderen blijft het achtervolgen.

Ik wens je sterkte bij deze moeilijke beslissing.

Reageren