Ik heb derealisatie gekregen naar het stoppen met blowen? hoe kan dat dan. iedereen zegt tegen jou dat je eerst moet gaan stoppen met blowen etc. maar ik heb het juist gekregen naar het stoppen. ik ben nu ong 2,5 week gestopt met blowen en nu heb ik steeds een heel apart gevoel dat de buitenwereld onechtlijkt. naja ik ie alles wel normaal. maar alles is vreemd. ik kijk niet meer op het leven zoals eerst het is vreemd.
ik zie soms ook geen diepte lijk het wel. ik wil hier vanaf:S
het is gewoon eng en ik heb stiekum spijt van het stoppen ik weet dat het beter voo rje is niet te doen maar nu heb ik dit?

Er is goede psychotherapeutische hulp voor mensen met DSNAO. Er zijn een aantal Topreferente traumacentra in Nederland, onderdeel van de GGZ. Je vindt ze via Google vast.
De therapie duurt een aantal jaren en bestaat uit drie fases: stabilisatie, verwerking en rehabilitatie/integratie. Stapje voor stapje…
Je ziet wel vaker dat mensen die stoppen met blowen derealisatieverschijnselen vertonen. Waar ze eerst de cannabis voor gebruikten, namelijk het verdoven van gevoelens, doet het lichaam nu zelf nuchter.
Er is van alles mogelijk. Overleg de mogelijkheden van binnen et alle delen in jezelf en maak dan een keuze. Succes.

Reageren

Ik vraag me af hoe jou droomwereld, zoals je het omschrijft, zich uit.
Zijn de ideeen van hoe de wereld in mekaar steekt bij jou helemaal anders?
Zegmaar dat wanneer ergens een gebouw staat dat jij gedachten hebt dat je weet dat het er niet kan staan. Het is een voorbeeld. Als ik meer zou weten wat voor soort derealisatie voor jou plaats vind. Kan ik toch denken wat zo’n situatie van je vraagt te doen.

Reageren

Derealisatie is vrij naar, de omgeving om je heen lijkt / voelt onecht. Onscherp, troebelig, wazig. Gecombineerd met depersonalisatie is het nog naarder, en kan beangstigend zijn. Bovendien is het redelijk (beroepsmatig) functioneren met deze symptomen erg lastig.
Dissociatieve symptomen / stoornissen zijn uitingen van onderliggende, innerlijke trauma(s) Als iemand volledige amnesie heeft voor een bepaald trauma, maar wel dit soort klachten ervaart, dan weet deze persoon vaak niet waar hij/zij het zoeken moet, en kan hij/zij getekend zijn voor het leven. Iets waar de meeste psychiaters niet bij stilstaan, vaak omdat zij onkundig zijn, of dit verwerpen. Antipsychotica, in bepaalde dosering, toegespitst op desbetreffende persoon kan deze symptomen verlichten, aangezien deze de angst kunnen onderdrukken–> en zo dissociatieve klachten kunnen temperen. Al blijft dit onderdrukken, waardoor iemand beter kan functioneren, en is dit geen genezen..

Reageren

Hoi.

Ik lees zojuist even mee. Ik had na mijn bevalling van onze zoon ernstig last van dederealisatie, dissociatie, depersonalisatie en paniekaanvallen met lichaamsuitvallen. Vele jaren psychotherapie en psychosomatische fysiotherapie gehad. Dit hielp goed maar verdween niet helemaal. Ik kreeg uiteindelijk te horen het is nu chronisch leer er maar mee leven. Dat dacht ik dus van niet. Ik ben zelf verder gaan zoeken en bennneurofeedback gaan doen. De restverschijnselen verdwenen daarmee als sneeuw voor de zon. Heb zo n 40 neurofeedback behandelingen gehad. En nu helemaal gezond, genezen en heel blij. kwaliteit van leven terug.

Reageren

Ik heb ook DISNAO ontwikkeld,tijdens een traumatische jeugd.
Jarenlange therapie heeft mij niet verder gebracht.
Ik begrijp jouw nood, maar al te goed.
Het is zwaar en jouw machteloosheid herken ik.

Reageren