Beste leden,

Ik vroeg me af of iemand hier ervaring heeft met voorhuid reconstructie na besnijdenis.

Voor iedereen: zijn hier mensen die er ervaring mee hebben? Hoe heb je het gedaan en wat vind je van het resultaat en hoe lang duurde dat?
Voor Belgen: is er iemand in België die je kan aanraden om erover te praten (plastische chirurg ofzo)?

ALvast bedankt

Hallo mrjani,

Ik ben nu ruim 2 jaar mee bezig met voorhuidreconstructie met behulp van een rekinstrument, de TLC-X van Tugger.

Ik kan het instrument per dag maar een beperkte tijd dragen. Wanneer je beweegt of een beweging maakt als gaan zit wil het ding vaak geheel of gedeeltelijk loskomen. Wanneer het blijft zitten gaat door de inklemming de huid op den duur pijn doen. 2 Uur achter elkaar is al een behoorlijke tijd, alhoewel ik vandaag 3 uur haalde.

Levert het iets op?

Ja, tot nu is er wel degelijk huid bijgekomen. Het is ook duidelijk te zien dat de oude littekens zijn uitgerekt/gestrekt.

Misschien en hopelijk doordat er nu wat huid is lijkt het op zijn minst dat er amper nog progressie is. Het gaat in ieder geval heel langzaam en hoewel ik blij ben met elke verbetering ben ik nog niet in de buurt van waar ik tevreden mee kan zijn. Logischerwijs is de huid ook te breed. Heel soms is de glans bedekt, maar die valt direct weer bloot in vrije toestand. Wanneer ik de gewenste verlenging zou behalen zal er derhalve een ingreep nodig zijn om de huid te vernauwen en dit tegen te gaan. Dit omdat ik permanente bedekking wil in non-erecte toestand. Alles minder is niet goed genoeg.

Daar waar de glans weer vaak gedeeltelijk bedekt is, wordt de huid van glans weer wat minder slecht.

Ik loop bij een plastisch chirurg tevens seksuologe bij het VUmc in Nederland. Die heeft mee eerst naar een sexuoloog (afdeling gynaecologie(!) van het AMC) verwezen waar ik gedurende 2 jaar een aantal consulten heb gehad in de kennelijke veronderstelling dat het tussen de oren zit en dat ze het er wel uit konden praten. Van de vooraf besproken onderzoeken naar een fysieke oplossing kwam het in die periode ieder geval niet.

Het is niet een psychisch probleem, maar een fysiek probleem met psychische problemen tot gevolg. Veroorzaakt door een medische ingreep ook nog eens. Medici roepen nu heel makkelijk dat het niet te repareren is, maar dat accepteer ik niet. Ze hebben het veroorzaakt en ze lossen het maar op. Dat het niet 100% zal zijn begrijp ik, maar voor 90% moeten ze wel gaan. Een huidtransplantatie is een optie, maar ik was al niet van de ziekenhuizen en dat is er met het debacle dat hiertoe geleid heeft niet beter op geworden.

Maar het blijft een optie.

Het was overigens al een hele opgaaf een arts te vinden die iets op dit gebied kan betekenen, in ieder geval in het derde wereldland dat Nederland is. Het gevoel dat je krijgt in je medische zoektocht is dat men vindt dat je geen probleem hebt. Het is een kafkaiaanse ervaring. Het ziekenhuis waar het onheil gebeurd is helpt niet. Wil je begeleiding bij herstel voor zover mogelijk, mag je ze weer betalen.  Wij betalen tenslotte onze verzekeringspremie daartoe plus eigen risico.

Kortom, bereid je voor op een lange en/of pijnlijk traject met een onzekere uitkomst met vaak veel onbegrip vanuit je omgeving. Ondanks dat het hebben van een voorhuid de enige correcte toestand is.

De plastisch chirurg behandelt een aantal mannen met hetzelfde probleem overigens.
ik heb ook wel eens gelezen van een Belgisch plastisch chirurg die een dergelijke hersteloperatie heeft gedaan. Trouwens ook gelezen over een een operatie in België waar de patiënt kwam voor een sterilisatie en er per ongelijk een circumcisie werd uitgevoerd alsnog gevolgd door een sterilisatie. De artsen zelf vonden het geen probleem.

Wanneer je meer wilt weten hoor ik het graag. In ieder geval succes.

Vriendelijke groet,

Psaras

Reageren

Piet Hoebeke schijnt zich hiermee bezig te houden in België.

Reageren