Beste raadgevers,

Al ruim 2 jaar valt op dat ik structureel veel haar verlies. Ik ben nu 25 jaar en het is inmiddels ook duidelijk zichtbaar geworden voor mij en mijn omgeving. Van de volle, blonde bos met haar die ik ruim 2 jaar geleden koesterde, is weinig meer over. Ik heb nooit geteld hoeveel haren per dag uitvielen, maar als ik er met mijn handen doorga, vallen er zo 30 haren uit. En ook als ik dit meerdere keren per dag doe, blijven de haren vallen. Sommigen zijn zó dun dat ze gedragen door de wind opstijgen. Wat verder het vermelden waard is, is dat mijn zus enkele jaren geleden leed aan alopecia areata. Alopecia areata is pleksgewijs, terwijl het bij mij de voor- en bovenkant van mijn hoofd betreft. Ik heb inmiddels flinke inhammen en het haar tussen de inhammen wordt steeds dunner. Kijkend naar erfelijkheid valt op dat mijn vader inmiddels een grote kale plek op zijn achterhoofd heeft, die zichtbaar werd vanaf zijn 40 ongeveer. De vader van mijn moeder daarentegen heeft met 80 jaar op de teller geen last van kaalheid. Tot slot wil niet onbenoemd laten dat het mij heel onzeker maakt. Ik was als jonge jongen heel onzeker over mijn uiterlijk, maar sinds ik een volle bos met blond haar liet staan, kwam aan deze onzekerheid (grotendeels) een einde. Ik kreeg veel complimenten, het werd een beetje mijn handelsmerk. Hierdoor raakte ik erg gehecht aan mijn haar (ik zou willen dat het andersom ook het geval was).  Nu ik dreig te verliezen wat mij zo lief is, knijp ik ‘m heel erg. Het leidt bij mij tot stress en soms voel ik mij er neerslachtig door. Uiteraard heb ik overwogen naar de dokter te gaan, maar toch heeft het idee dat het erbij hoort, maar daarvan weerhouden. Ik ben benieuwd naar jullie ideeën en alvast bedankt!

 

Julian

Ik denk dat het dan toch goed is , om met de klachten naar de huisarts te gaan en eventueel een verwijzing voor de dermatoloog te vragen.

Reageren