De ziekte van non-hodgkin, een vorm van kanker

De ziekte van non-hodgkin, een vorm van kanker

Non-hodgkin komt het meest voor bij mensen die ouder zijn dan 45 jaar. Mannen krijgen iets vaker een non-hodgkin lymfoom dan vrouwen. Ieder jaar krijgen zo’n 2000 tot 3500 mensen de diagnose non-hodgkin lymfoom te horen. Wat is de ziekte van non-hodgkin?

Wat is de ziekte van non-hodgkin?

De ziekte van Hodgkin (Hodgkin lymfoom), is een vorm van kanker in het lymfeklierstelsel. Bij deze vorm vertoont één type lymfeklier een abnormale celgroei. Het gaat dan om de Hodgkin-cel. De ziekte van non-hodgkin is een verzamelnaam voor alle soorten lymfeklierkanker die geen ziekte van Hodgkin zijn. Bij de ziekte van non-hodgkin ontstaan er lymfomen. Dit zijn gezwellen die meestal in de lymfeklieren ontstaan.

Het verschil tussen een hodgkin lymfoom en een non-hodgkin lymfoom is het type cel waar het uit ontstaat. Bij de ziekte van hodgkin gaat het om één specifieke type cel, terwijl non-hodgkin lymfomen uit verschillende typen cellen kunnen ontstaan.

Wat zijn non-Hodgkin lymfomen?

Lymfomen zijn kwaadaardige gezwellen die in de meeste gevallen in de lymfklieren ontstaan. Bij ongeveer 33% van de patiënten begint de ziekte ergens anders in het lichaam. Dit kan zijn in het: lymfeweefsel van de maag, longen, schildklier en het beenmerg. Wanneer de ziekte hier begint, dan kunnen de klachten die iemand heeft lijken op een maagzweer of darmgezwel. De ziekte kan zich door het lichaam verspreiden via het bloed en de lymfe. Zo kunnen de slechte cellen bij andere lymfklieren komen. Dit is dan ook de reden dat non-hodgkin vaak op meerdere plekken in het lichaam aangetroffen wordt.

Er bestaan ongeveer 50 verschillende vormen van non-Hodgkin lymfomen. Ieder heeft zijn eigen kenmerk en snelheid waarmee ze zich verspreiden. Bij sommige zijn de B-cellen, bij andere de T-cellen aangetast. B-cellen (B-lymfocyten), helpen het lichaam zicht te beschermen tegen ziektekiemen. We hebben in ons lichaam verschillende soorten T-cellen (T-lymfocyten), ieder met zijn eigen specifieke taak. T-cellen helpen het lichaam zich te beschermen tegen virussen, schimmels, bacteriën en sommige tumoren.

Non-Hodgkin lymfomen komen 3 keer zo vaak voor als Hodgkin-lymfomen en treffen vooral mensen boven 45 jaar. Wanneer het bij kinderen ontstaat, dan is dat vooral bij kinderen die ouder dan 10 jaar zijn. Helaas is deze ziekte dan in de meeste gevallen wel agressiever en in een verder gevorderd stadium dan bij volwassenen.

De 3 meest voorkomende vormen bij kinderen zijn:
Het zijn drie types die als zeer agressief worden beschouwd.

  • Lymfoblast lymfoom, een lymfoom die nauw verwant is met acute lymfocyten leukemie (ALL).
  • Small cell lymfoom (Burkitt’s en non-Burkitt’s).
  • Large cell lymfoom (LCL).

Oorzaken van non-hodgkin

De oorzaak van Non-Hodgkin lymfoom is (nog) niet bekend. Men weet wel dat erfelijkheid niet of nauwelijks en rol speelt. Echter, er zijn wel bepaalde factoren die een risicofactor kunnen zijn voor het krijgen van een non-hodgkin lymfoom:

  • Immuniteitsverandering
    Aandoeningen die je immuunsysteem aantasten kunnen een rol spelen. Een voorbeeld hiervan is door een Hiv-besmetting. Maar je immuunsysteem kan ook verzwakt zijn, omdat je medicijnen slikt die het immuunsysteem onderdrukken. Zoals dat kan bij een transplantatie.
  • Infectie
    Een infectie met een virus of bacterie kan een rol spelen. Voorbeelden hiervan zijn het virus dat de ziekte van Pfeiffer veroorzaakt en de bacterie H. pylori die maagzweren kan veroorzaken.
  • Blootstelling aan bepaalde stoffen
    Mogelijk speelt ook blootstelling aan dioxine, pesticiden en bepaalde haarverf een rol bij de kans op het krijgen van een non-Hodgkin lymfoom.
  • Na behandeling voor kanker
    Bestraling en/of chemotherapie voor een eerdere kanker kan ervoor zorgen dat de kans op deze ziekte toeneemt.

Symptomen van non-hodgkin

Het lastige aan deze ziekte is dat een deel van de patiënten met non-hodgkin maar weinig klachten heeft. Echter, er is altijd wel een zwelling zichtbaar in bijvoorbeeld de hals, oksels of liezen. In de meeste gevallen doen deze zwellingen geen pijn. Op het moment dat je er op drukt, dan is deze gevoelig. Naast zwelling zijn er nog andere symptomen van non-hodgkin lymfoom:

  • Koorts. Vaak treedt dit op in perioden terwijl je in de tijden ertussen een normale temperatuur hebt.
  • Gewichtsverlies en verminderde eetlust.
  • Vermoeidheid zonder dat hier een duidelijke reden voor is.
  • Jeuk.
  • Veel zweten. Het kan zijn dat je zoveel zweet dat je je moet verschonen.

Als je deze symptomen hebt, hoef je niet automatisch een non-hodgkin lymfoom te hebben. Deze symptomen komen namelijk ook voor bij meer onschuldige aandoeningen als de griep. Als een lymfeklier langer dan twee weken gezwollen blijft of andere symptomen langer dan normaal aanhouden, kun je het beste even langs de huisarts gaan.

Behandeling non-hodgkin

Indien de diagnose non-hodgkin is vastgesteld, zal de behandeling bepaald worden. Aangezien er zo veel verschillende vormen van non-hodgkin lymfomen zijn, verschillen de behandelingen ook. De keuze is mede afhankelijk van: de leeftijd, het stadium van de ziekte, het aantal en de omvang van de aangetaste lymfeklieren en organen.

In de meeste gevallen bestaat de behandeling uit:

  • Chemotherapie
    Chemo met specifieke combinaties van cytostatica en eventueel corticosteroïden. Deze medicijnen moeten ervoor zorgen dat de kankercellen kapot gemaakt worden. De chemo kan alleen gegeven worden of in combinatie met bestraling.
  • Bestraling
    Hiermee probeert men de kankercellen kapot te maken met radioactieve straling. De bestraling kan plaatsvinden op de hals, borst en lymfeklieren in de oksels en/of van de lymfeklieren in de buik, in de liezen en de milt. Bestraling kan alleen worden toegepast of in combinatie met chemo.
  • Stamceltransplantatie
    Wanneer bovenstaande behandelingen niet aanslaan, kan er gekeken worden of dat een stamceltransplantatie tot de mogelijkheden behoort. Bij een stamceltransplantatie wordt eerst door een zeer hoge dosis straling of medicijnen alle bloed producerende cellen, inclusief de kankercellen, in het beenmerg vernietigd. Daarna krijg je stamcellen teruggespoten die weer nieuwe bloed producerende cellen gaan maken. Je krijgt als het ware nieuw beenmerg, zonder kankercellen. Dit alles kunnen eigen stamcellen zijn, of van een donor.

 

Bronnen: hematologiegroningen.nl, umcutrecht.nl en umcg.nl

3 reacties op “De ziekte van non-hodgkin, een vorm van kanker
  1. Mijn man is helaas overleden aan deze verschrikkelijke ziekte na een scala van chemotherapieën en 2 stamceltransplantaties. Zijn lichaam was inmiddels zo “ uitgekleed “ van al die behandelingen dat de laatste ( stamcellen van zijn zus) hem helaas de das om deed. Waarom geven ze niet eerder deze laatste zware maar wel vaak effectieve behandeling, als je al “begint” in de behandeling met graad 4?
    Met vriendelijke groet Maria

    Geschreven door Maria op
  2. Dag Maria, ik hoop dat iemand jouw vraag kan beantwoorden. Ook mijn man is in de bloei van zijn leven geveld door sluipmoordenaar non-hodgkin na zeer zware chemokuren en bestralingen. Stamceltransplantatie werd ook pas daarna voorgesteld maar er was geen match met het bloed van zijn broer en daarbij was hij inmiddels erg verzwakt. Vriendelijke groet, Christa

    Geschreven door Christa op
  3. Hallo Maria,
    Ik weet niet welke leeftijd je man had, maar er zit een maximale leeftijd aan een stamceltransplantatie, althans in mijn geval. Ik had/heb, dat weet je maar nooit, non-hodgkin lymfkliekanker Na 3 chemokuren en 20 bestralingen bleek, dat een nieuwe tumor was ontstaan en is besloten dat een zwaar en lang traject de enige mogelijkheid nog was en dat was autologe stamceltransplantatie. Ik moet zeggen het was zwaar, maar toch wel met een goed resultaat. Voor mij is het nu 4,5 jaar geleden. Ik wilde dit positieve bericht toch ook plaatsen.Vriendelijke groet Bart

    Geschreven door Bar op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief