Hoe herken je bloedarmoede?

Hoe herken je bloedarmoede?

De symptomen van bloedarmoede zijn vaak vaag en algemeen. Bloedarmoede is geen aandoening op zich, maar een symptoom van een andere aandoening. Dus hoe herken je dat je bloedarmoede hebt?

Wat is bloedarmoede?

Bloedarmoede, ook wel anemie genoemd, betekent dat er te weinig rode bloedcellen in het bloed zitten, of dat de rode bloedcellen niet goed werken. Rode bloedcellen zorgen voor het transport van zuurstof dat in alle organen nodig is om goed te kunnen werken. Bij bloedarmoede kan het bloed minder zuurstof vervoeren waardoor er verschillende klachten kunnen ontstaan.

Rode bloedcellen binden zich met zuurstof om deze vervolgens naar de weefsels te vervoeren. In de rode bloedcellen zit Hemoglobine wat verantwoordelijk is voor het transporteren van zuurstof en koolstofdioxide. Een gezond lichaam vernieuwd elke dag ongeveer 1% Hemoglobine. Bij mensen met bloedarmoede kan het zijn dat er te weinig hemoglobine wordt aangemaakt.

Om te bepalen of je bloedarmoede hebt, wordt er gekeken naar de waarde van het Hb in het bloed. Mannen hebben bloedarmoede als het Hb lager is dan 8,5 mmol/l. Terwijl vrouwen bloedarmoede hebben wanneer het Hb lager is dan 7,5 mmol/l. Voor zwangeren en kinderen gelden andere waarden.

Wat zijn de symptomen

Door bloedarmoede kun je last hebben van de volgende verschijnselen:

  • Moe en zwak gevoel.
  • Snel kortademig, vooral bij inspanning.
  • Duizeligheid, soms zwart voor de ogen.
  • Soms idee hebben van flauwvallen.
  • Oorsuizen.
  • Hartkloppingen.
  • Dikke voeten.
  • Zweten.
  • Pijn op de borst, vooral bij inspanning.
  • Verminderde weerstand.
  • Bleke huid, lippen.
  • Hoofdpijn.
  • Koude handen en voeten hebben.
  • Wondjes aan mondhoeken.
  • Slaapproblemen en concentratieproblemen.
  • Maag- en darmstoornissen.

Wat zijn mogelijke oorzaken?

Bloedarmoede kan verschillende oorzaken hebben. De meest voorkomende vorm van bloedarmoede komt door een tekort aan ijzer.

IJzertekort

Een ijzertekort is de meest voorkomende oorzaak. Je kunt een ijzertekort krijgen door:

  • Overmatig bloedverlies na een bevalling, operatie, miskraam of hevige/langdurige menstruatie.
  • Gedurende langere tijd (ongemerkt) kleine beetjes bloed verliezen, bijvoorbeeld in de maag of darmen. Dit kan gebeuren door bepaalde pijnstillers (waaronder ibuprofen en diclofenac) of bij een maagzweer, middenrifbreuk of een ontsteking of darmen.
  • Dat het lichaam te weinig ijzer opneemt zoals in het geval van Coeliakie. Coeliakie is een aangeboren spijsverteringsziekte bij jonge kinderen.
  • Dat de voeding te weinig ijzer bevat, waardoor je lichaam onvoldoende ijzer binnenkrijgt. Dit kan voorkomen bij vegetariërs waarbij ijzerrijk voedsel zoals vis en vlees niet wordt gegeten.
  • Een chronische ziekte waarbij het lichaam vaak bloed verliest.
  • Een verhoogd ijzerbehoefte, het lichaam heeft meer ijzer nodig. Bijvoorbeeld bij groeiende kinderen of zwangere vrouwen.

Vitamine B12 tekort

Vitamine B12 is nodig voor de aanmaak van rode bloedcellen. Wanneer het lichaam een tekort heeft aan vitamine B12, kan het geen gezonde rode bloedcellen aanmaken. Een tekort aan vitamine B12 kan komen door:

  • Dat de voeding die iemand binnenkrijgt te weinig vitamine B12 bevat. Vitamine B12 zit in dierlijke producten zoals melk, melkproducten, vlees, vleeswaren, vis en eieren. Ook in plantaardige producten kan vitamine B12 voorkomen, bijvoorbeeld in gedroogd zeewier en algen. Maar een groot deel hiervan is een variant die niet actief is en het lichaam niet goed opneemt.
  • Een ziekte van de maag of darmen, zoals bij de ziekte van Crohn, waardoor het lichaam onvoldoende vitamine B12 kan opnemen.

Tekort aan foliumzuur

Het lichaam heeft naast vitamine B12 ook foliumzuur (vitamine B11) nodig, voor onder andere de aanmaak van witte en rode bloedcellen. Een tekort aan foliumzuur kan dus bloedarmoede veroorzaken. Dit kan komen door:

  • Dat de voeding die mensen nuttigen te weinig foliumzuur bevat. Foliumzuur zit vooral in lever, asperges, spinazie, volkorenproducten en peulvruchten.
  • Alcoholisten hebben ook risico op een tekort aan foliumzuur, vooral wanneer ze niet gezond eten.
  • Medicijnengebruik. Er zijn medicijnen die bij langdurig gebruik kunnen samengaan met een gebrek aan foliumzuur (zoals medicijnen tegen reuma, psoriasis, epilepsie).

Een erfelijke afwijking

Iemand kan ook bloedarmoede hebben als gevolg van een erfelijke afwijking van de hemoglobine. Dit zorgt er dan voor dat de rode bloedcellen in het lichaam minder zuurstof kunnen vervoeren, of dat de rode bloedcellen sneller worden afgebroken. Voorbeelden hiervan zijn bij sikkelcelziekte en thalassemie. Veelal komen deze afwijkingen voor bij mensen uit landen rond de Middellandse zee, Centraal Afrika en Suriname.

Ziekten

Chronische ziekten zoals reuma, nierziekten en sommige vormen van kanker, kunnen ervoor zorgen dat de aanmaak van hemoglobine in het lichaam verstoord wordt. Het is ook waarschijnlijk dat in zo’n geval, de rode bloedcellen sneller worden afgebroken. Bij patiënten met beenmerg ziekten komt ook vaak bloedarmoede voor. Echter, vaak is er dan ook een afwijking van de witte bloedcellen en bloedplaatjes. Er zijn ook ziekten die rode bloedcellen kapotmaken, waardoor de bloedarmoede ontstaat (hemolyse, vergrote milt, ernstige infecties).

Behandeling

De behandeling voor bloedarmoede is afhankelijk van de oorzaak. Wanneer het lichaam een te laag hemoglobinehalte heeft door ijzertekort, dan zal iemand ijzertabletten voorgeschreven krijgen. Wanneer de oorzaak een andere ziekte is, dan kan het moeilijk zijn om iets aan de bloedarmoede te doen. Het belangrijkste is dan dat de ziekte wordt behandeld. Bij kankerpatiënten die chemotherapie krijgen, wordt soms EPO, een hormoon dat het beenmerg stimuleert tot aanmaak van rode bloedcellen, toegediend. Ook bij bloedarmoede door nierfunctiestoornissen wordt er vaak EPO gegeven.

Als de rode bloedcellen kapot worden gemaakt, wordt er vaak prednison gegeven. In het ergste geval, wordt er door middel van een bloedtransfusie gezuiverd bloed via een infuus in de bloedbaan gebracht. Dit bloed bevat een grote hoeveelheid gezonde rode bloedcellen.

 

Bronnen: asz.nl, bloedarmoede.eu en medischebron.nl

13 reacties op “Hoe herken je bloedarmoede?
  1. Ik kamp er al jaren mee. Niets helpt. Wel een paar jaar terug een enorme darmontsteking gehad. Ook heb ik een lichte vorm van sikkelcellen. Alleen tabletten en prikjes. Niets helpt.

    Geschreven door Rose op
    • Ernstige verstoring van leverfunctie (waardoor ?) en daarna bloedarmoede, geen aanmaak van rode bloedcellen, geen aanmaak van bloedplaatjes en geen aanmaak van witte bloedcellen. Genaamd Aplastische Anemie zonder bekende oorzaak wordt hier niet genoemd. Uiteindelijk geleid tot een stamceltransplantatie.

      Geschreven door doorzetter op
  2. Google eens op ” voeding bij bloedarmoede” of vraag een goede diëtiste…

    Geschreven door Bea op
  3. ik moest vroeger heel veel spinazie en lever eten ik lust tegenwoordig geen lever meer en spinazie alleen nog maar met ketchup.

    Geschreven door Flierefluiter op
  4. Eens boven de 60 iedere dag Ijzer,Folium,Zink,D3 en K2,Magnesium B12,en niacin en er op letten dat ge iedere dag 5gram zout binnen krijgt, ik ben 80 werk iedere dag en voel mij kip lekker!!

    Geschreven door L D C. op
    • Ik vergeet er nog bij te voegen dat ik nooit niet gerookt heb nooit alcohol gedronken, en nooit geen vlees eet, mijn vrouw is 25 jaar jonger, we zijn 33 jaar samen en genieten van elke dag!!

      Geschreven door L D C. op
      • Beste L.D.C. ik zou toch eens overwegen te stoppen met roken, vlees is met mate redelijk gezond dus het eten daarvan is prima zoals u aangeeft. U geeft aan “Nooit niet” en “Nooit geen” waaruit ik concludeer dat u wel bedoeld?

        Geschreven door Marvin op
  5. Mijn mcv staat op 76 (te laag)
    Erytrocyten 5.7 (hoog)
    Rdw 16.1 (hoog)
    en mijn hb is constant gebleven op 8.6 (goed). Nu moet de huisarts het mcv in de gaten houden. Doordat het hb zich handhaafd wordt er verder niets aan gedaan.
    Maar ik voel me oververmoeid,heb spierkrampen en oorsuizen
    Mijn vit D is van 25 naar 65 gegaan na gebruik van 800ie per dag.

    Mijn huisarts zal op aanraden van de internist elke maand het hb prikken en in juni zal het lab het mcv en dergelijke prikken.

    Ik zit dus met een vraagstuk… waarom was mijn vit.d en mijn mcv te laag. En is daar een oorzaak gevolg..

    Geschreven door Petra op
  6. 09-2015
    Ik werd diverse keren ’s nachts wakker van behoorlijke pijn vanuit mijn slapen langs mijn hoofd, hals naar mijn hart, dus op 15 september naar de huisarts, die stelde dat het aan mijn hart lag, en dat hij
    dat wel regelde, de volgende morgen werd ik vroeg gebeld door de Cardiologie afdeling van het JBZ ziekenhuis of ik met spoed langs wilde komen!!!!, dus wij naar de cardioloog Dr. K. gegaan en die stelde “je hebt geheid iets, maar ik kan er geen vinger op leggen, dus je krijgt de hele riedel aan onderzoeken, dus op 29 september kreeg ik een CT-PET-scan, een PET-Scan is een Nucleaire test, Vervolgens kreeg ik op 2 oktober een Holter om, die meet en slaat op je hartbewegingen, bij de eerste malen moest ik hem 24 uur dragen, maar nu 48 uur.
    op 9 oktober kreeg ik een borstonderzoek, op 13 oktober werd door middel van echo mij hart verder onderzocht, en kreeg een fietstest
    op 26 oktober werd een Thorax (borstkas) foto gemaakt, de verpleegster vroeg of ik mij wel goed vond, u bent zo grauw, ze was bang dat ik flauw zou vallen,Op 4 november moest ik bij de cardioloog, Dr., voor de uitslag komen, ze zei: je hebt een geweldig hart, ik gun eenieder zo een hart, je hartspier is geweldig
    met behulp van een gecombineerde scan met thallium-201 in rust en een technetiumverbinding bij inspanning kan men de doorbloeding van de hartspier door de kransslagaders meten.
    en er zijn in je kransslagaders geen verdikkingen, iedereen mag van mijn zo’n hart hebben, maar je bloedwaarde, Hemoglobine, is veel te laag, het is 6,3 en het moet tenminste bij een man 8,5 zijn, als je wel eens bloed in je ontlasting hebt moet je naar de MLD (Maag-Darm-Lever) afdeling onderzocht worden, dus je gaat deze week nog naar je huisarts om een afspraak te regelen, dus op 12 november een afspraak met Dr. S., een MDL specialist, na een inleidend gesprek zei hij, ik zal een zal een maag/darm onderzoek laten toepassen, toen moest ik een dag op 23 november voor het onderzoek ’s avonds drie liter aangelengd water in twee uur drinken, vreselijk, je krijgt die hoeveelheid moeilijk weg, de volgende morgen moest ik om 5:00 uur wakker worden omdat ik twee uur van te voren ook nog een liter hiervan drinken, dit was om mijn darmen leeg te maken, voor een goed onderzoek. Op 24 november werd dat onderzoek gedaan, maar gelukkig kreeg ik een roesje daarvoor, na het onderzoek zei de arts die het gedaan had, we diverse biopten weggenomen, maar je hebt een poliep die te groot hiervoor is, 5,6 cm, deze moet operatief verwijderd worden.
    Op 30 november naar Dr. S. voor uitslag, hij zei, je slokdarm is goed, alleen je hebt een middenrifbreuk, en daardoor zit je maag hoger dan normaal, verder is je dunne darm wel goed, de biopten zijn redelijk, maar bij je dikke darm is het fout, in je poliep zit aan de buitenkant zijn enkele onrustige cellen waargenomen, maar uit mijn ervaring is het in je poliep goed fout, mijn vrouw vroeg, is het dan dus fout, hij stelde tegen mijn vrouw: mevrouw uw man heeft dikke darm kanker!
    CONCLUSIE:
    Sigmoidresectie: type tumor (WHO): adenocarcinoom, ik zet u in het snel beter circuit” zetten, u word gebeld door een aangaande kanker specialistische verpleegkundige en regelt alles voor u hier voor alle afdelingen dit is Marisa G., een zeer sympathieke en deskundige vrouw.
    Op 4 december kreeg ik aangaande mijn lever etc. een CT-Scan en later werden longfoto’s genomen of er geen uitzaaiingen zouden zijn.
    OP 7 december bij Dr. S. op uitslag komen aangaande de onderzoeken, ze stelde je hebt geen uitzaaiingen, Pffffffffffff, maar je bent zo kortademig, ik zei, dat is een aangeboren afwijking, ze stelde dat ik een longonderzoek moest ondergaan, de volgende dag, 8 december, moest ik bij Dr. B. komen, een chirurg, ik weet nog steeds niet wat hiervan de bedoeling is geweest, daarna naar de longafdeling voor onderzoek, dus binnen een dag was ik ertussen geplaatst, ik moest in een hokje gaan zitten en kreeg een mondstuk in mijn mond, deze moest tussen mijn lippen en tanden geplaatst worden en een neusklem, hierna moest ik zo diep mogelijk inademen en uitademen, na dit een aantal malen gedaan te hebben kreeg ik via een puffer een medicijn ingepuft en moest ik 20 minuten wachten, daarna weer hetzelfde maar soms viel een klepje dicht die de luchttoevoer afsloot, maar ik moest door ademen, na een aantal malen dit gedaan te hebben, kreeg ik hetzelfde probleem waarvoor ik feitelijk naar mijn huisarts was gegaan, namelijk vanuit mijn slaap via mijn hoofd naar mijn hart hevige pijn, de onderzoekster stopte onmiddellijk en stelde ik stop gezien uw historie, namelijk 5 Tia’s en 3 hartritme stoornissen, ik maak geen problemen en ga gelijk naar de longspecialist Dr. S, die stelde ik zie hem morgen toch wel en let het hem wel weten.

    De 10e december hadden we 4 afspraken t.w.:
    de secretaresse van de anesthesist, deze moest al mijn medicijnen in plaatsen, aangezien dit 12 verschillende zijn duurde het een tijd, vervolgens naar de assistente van de anesthesist, deze maakte eerst een ECG, hartfilmpje, vervolgens vertelde ze me dat ik een “ruggenprik” zou krijgen voor de pijnonderdrukking na de operatie, aangezien mijn bloedwaarde intussen gezakt was naar 6,1 zei ze dat ik bloed bij zou krijgen tijdens de operatie, want ze schrok van de lage waarden, dus we schrokken ook, verder zouden me darmen weer leeg moeten, dus zou ik weer die hoeveelheid aangelengd water moeten drinken ???, vervolgens kwam de anesthesist, hij bekeek alles en stelde, ik keur het nog niet goed, ik vroeg waarom niet, hij zei je moet eerst nog naar de longspecialist, dus toen daar naar toe, toen ik daar binnen kwam zei hij, je hebt geweldige longen, je staat boven het gemiddelde, maar nu bleek dat ik meer uitademende??, nu doe ik wel eens diep zuchten nu snap ik het “even bijtanken”
    ik zal het aan de anesthesist door geven dat je geweldige longen bezit.

    Vervolgens naar Marisa G., na haar verteld te hebben aangaande bloed bijbrengen tijdens de operatie, zei ze dat doen we al een jaar niet meer, want het is een lichaamsvreemd iets en je lichaam kan dat gaan afstoten, en dat is niet interessant tijdens een operatie, we brengen je ijzer toe middels een infuus, en aangaande je lege darmen, ook dat is al een jaar niet meer zo, als er nog ontlasting in je darmen hoeven je darmen het niet meer opnieuw op te starten en kunnen ze alles gebruiken om de wond te laten genezen, ik stelde dat dit wel eens aan de assistente van de anesthesist mag mededelen, na alles bijgepraat te hebben, ben ik naar de fysiotherapeut, deze vroeg aan mij, wat doe jezelf aan je conditie?, ik zei, helemaal niets, hij schrok om dat directe antwoord en vroeg opnieuw aan mij: wat doe jezelf zo aan je conditie? ik zei opnieuw, helemaal niets, maar ik kan je wel vertellen, we wonen op de 4e verdieping en ik kan naar de 4e verdieping met de trap zonder te rusten, toen keek hij op het scherm en zag, waarschijnlijk, van de longspecialist dat ik “geweldige longen” heb, zei hij maar dan ben je met oud op nieuw in het ziekenhuis, stelde ik, ik heb het al 73 keer
    meegemaakt, dus die ene keer kan ik wel zonder, hij snapte het niet direct, maar toen zag hij mijn leeftijd, 73, en toen had hij hem.

    16 december moest ik voor een dagbehandeling naar het JBZ, toen de verpleegster het infuus ging instellen zei ze dat het in een half gepiept kon zijn, en toen ze mijn historie hoorde stelde ze het af op 2 uur, op 23 december weer een herhaling van twee uur.

    Op 28 december een kennismakingen gesprek met Dr. L., de feitelijke chirurg gehad, een zeer sympathieke man.

    29 december werd ik opgenomen en de volgende morgen werd ik ’s morgens vroeg, plm. 6:00 uur, wakker gemaakt voor het gereed maken voor de operatie, het duurde nog even heb ik woordzoeker maar in zitten vullen, toen kwam de verpleegster en die keek verbaast, en zei zit hij op zijn gemak woordzoeker in te vullen!, toen werd ik naar beneden gebracht, allereerst bracht de anesthesist “de ruggenprik” in en vervolgens werd ik naar de operatiekamer ingereden en kreeg ik een kapje op voor de algehele narcose, en toen begon het: de chirurgen, Dr. L. en Dr. van den H. hebben een stuk darm met daarop de tumor met kanker verwijderd

    Geschreven door Ger op
  7. En gaat het nu beter met je groetjes

    Geschreven door Anoniem op
  8. Gee

    Geschreven door Anoniem op
  9. Geen verwerkte producten eten. Veel groente en zaden

    Geschreven door Anoniem op
  10. Anoniem, je bedoelde zeker “geen bewerkte producten” i.p.v. verwerkte ?

    Geschreven door Diros op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief