Aambeien operatie

  • #541

    Vandaag naar de helderkliniek geweest voor botox injecties tegen de fissuur. Ik had sinds vorige week een uitstulping (of aambei) weet niet precies wat het was maar dat hebben ze ook meteen weggehaald gesneden en gebrand. Nu ga ik over 1.5 op vakantie zal dit dan al genezen zijn? De arts zei van wel maar ben best bang dat ik met helse pijn op vakantie moet.

    Reactie
    #542

    1.5 maand bedoelde ik. Overigens voel ik nog geen pijn maar dat zal vast wel komen ze zeiden 14 dagen ongeveer tot het genezen is maar ik betwijfel het

    Reactie
    #543

    Je zult het moeten afwachten....

    Reactie
    #544

    Neem aan dat de arts weet waar ze het over heeft toch. Ze zei dat het voor de vakantie allang geheeld moet zijn. Beetje zonde van het geld mocht ik toch met pijn op vakantie gaan

    Reactie
    #545

    Ik wilde de kliniek nog bellen voor een vraag maar die zijn al gesloten! Misschien dat iemand mij hier kan helpen!!

    na de behandeling om een uitstulping weg te snijden zit er echt een hele grote bult voelt als een ader die ik tussen mijn vingers kan vastpakken. Ook zit er letterlijk een gaatje in mijn huid ze zeiden dat het dicht geschroeid was maar als ik kijk het is echt een gaatje! Is dit notmaal? Ik bloed overigens niet en er is geen hevige pijn.

    Is dit een spoedgeval om toch contact op te nemen?

     

    Reactie
    #546

    Neem dan even contact op met de huisartsenpost

    Reactie
    #547

    ik had de kliniek alsnog gebeld maar ze willen niks doen zolang het niet bloed of hevige pijn is etc.

    maar er zit letterlijk een gaatje in mijn huid kan nooit goed zijn? En daar waar het gaatje zit zit een soort van deuk en daarachter zit die grote bult/ader of wat het ook is

    Reactie
    #548

    Ik kan er zo helaas ook niks over zeggen

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #549

    Heeft iemand baat gehad bij de HAL/RAR behandeling? Hechten van de aambeien? Ik lees alleen maar: helpt niet, niet doen, vreselijke pijn. De chirurg wil dit doen in combinatie met marisken verwijderen. Iemand ervaring?

    Is iemand overigens in Belgie geweest? Ik hoor vaak goede berichten over de behandelingen / zorg in België. Meer ervaren chirurgen.

     

     

    Reactie
    #550

    Welke kliniek biedt de botox-behandeling aan? Ik heb een anale spleet die niet genezen is na de behandeling met ISDN zalf en ik ben bang voor een operatie....

    Reactie
    #551

    Ik weet niet hoelang je dit fisuur al hebt maar bij mij duurde het dik 3 maanden voordat het genezen was...Ik ben bij de Proctor kliniek in Bilthoven geweest en het advies gehad goed op de kringspier te smeren en niet op het fisuur. De doorbloeding moest beter en het heeft 100 % geholpen...ontlasting dun houden. .poepen met een krukje zodat je knieën hoger zitten dan je billen. ..Ik ben er nu zogoed als vanaf..hoef niet meer terug   alleen nog 6 weken smeren.Voordat een fisuur helemaal goed is genezen kan soms een half jaar duren. Botox doen ze bij de Proctos kliniek ook ...

    Reactie
    #552

    2de keer Operatie HAL/RAR ook een marisken weggebrand/gesneden

    aambeien waren graad 4, uitwendig en inwendig.

    helder kliniek Eindhoven, geopereerd op 6 juni 2019

    na heel vaak alle berichtjes gelezen te hebben die mij echt tot steun zijn geweest besloten ook mijn verhaal met lotgenoten te delen.

    Mijn verhaal begint in het jaar 2000, na de bevalling van mijn oudste kind had ik ontzettend grote aambeien die met de tijd slonken en uiteindelijk marisken werden. Door schaamte en omdat het ongemak minimaal was niets aan laten doen. Door de jaren heen op momenten steeds meer last gekregen van ongemakken in die buurt. Ik had af en toe bloedverlies na de ontlasting en ik had het idee dat de marisken weer “actief” werden. Ze zwelden dan op en trokken weer weg naarmate de dag verstreek. Dit werd steeds erger maar door schaamte en angst voor het onbekende nooit iets mee gedaan behalve sperti smeren.

    gedurende mijn tweede zwangerschap werd ik door de gynaecoloog gewezen op de extreemheid van mijn aambeien. Hij had het nog nooit zo erg gezien en vond dat ik dit na de bevalling moest aanpakken. Ik kreeg ook steeds meer last van de aambeien. Ik heb een aantal keer gênant bloedverlies gehad waardoor ik nu al jaren nooit meer zonder maandverband of inlegkruisje de deur uit kan. Ook kreeg ik steeds meer pijn, het ging mijn leven beheersen. Een wandeling zat er vaak niet in, stekende pijn die uren aanhield na de ontlasting, niet meer kunnen fietsen of op een stoel zitten. Kortom het was bij mij eindelijk doorgedrongen dat het zo niet langer kon.

    omdat ik in België woon ben ik eerst in Turnhout naar het ziekenhuis gegaan. Op handen en knieën voor de arts gezeten die vrijwel direct zei, dit is zeer ernstig, zeer gevaarlijk ik wil zo snel mogelijk gaan opereren en alles wegsnijden, vogens de klaverblad methode. Ik zou over drie dagen al geopereerd gaan worden. Dit overviel me ontzettend en ik had er geen goed gevoel bij. Gelukkig heb ik een collega die hetzelfde heeft meegemaakt en ik had haar eerder horen praten over een proctoloog die haar leven heeft gered. Deze arts werkt voor de Helder kliniek in Eindhoven. Diezelfde dag de kliniek gebeld en gevraagd om een second opinieonderzoek, dit kon maar niet binnen 2 weken. Toch de gok genomen en de operatie in Turnhout geannuleerd.

    De hele werkwijze van de Helder Kliniek is niet te vergelijken met die in het ziekenhuis waar ik ben geweest. Ontzettend vriendelijk en begripvolle behandeling. Arts keek en gaf aan dat het inderdaad ernstig was (graad 4) en dat er geopereerd diende te worden naar dat we eerst een aantal andere dingen moesten doen voor de operatie. Zo zijn er verschillende keren elastiekjes gezet, met de bedoeling het slijmvlies al zo veel mogelijk te verminderen. Ook heb ik 10 keer bekkenbodemfysio gehad, mijn bekkenbodem spanning was in orde maar ik werd me meer bewust van mijn stoelgang en welke houding ik het beste kan aannemen tijdens de ontlasting. Niet persen, en voeten op een bankje zetten.

    na de zoveelste keer elastiekjes zetten de knoop doorgehakt, opereren. In aanloop van de operatie vaak dit forum gelezen en daarom bang maar ook goed voorbereid de operatie ingegaan. Ik had al dagen van te voren laxeermiddel ingenomen, vette hap ontweken en voldoende gedronken.

    januari 2017 was het dan zo ver, met gezonde spanning naar de kliniek vertrokken. De mensen van de Helder kliniek waren weer zeer vriendelijk en probeerden mij echt op mijn gemak te stellen. De operatie was onder volledige narcose. Toen ik weer wakker werd voelde ik eigenlijk helemaal niets van onderen. De arts kwam vrij snel langs en gaf aan dat hij meer heeft moeten doen dan gedacht, eenmaal mijn benen in de beugels lagen zag hij toch meer dan tijdens de normale bezoekjes waar je op je zij met je knieën opgetrokken op een bankje ligt. Hij gaf aan rondom de aambeien naar binnen te hebben getrokken en vastgezet met nietjes, ook overtollig weefsel was verwijderd. Hij vertelde me dat ik minstens nog een keer en waarschijnlijk nog twee keer geopereerd diende te worden. Dit kwam als een klap aan.

    mijn herstel de eerste keer zeer was pijnlijk, precies zoals al zo vaak beschreven op dit forum. Wat ik me vooral herinner is die verschrikkelijke druk na de operatie, alsof je constant naar de toilet moet, ook het plassen ging erg moeizaam, moest staan onder de douche en dan de plas eruit persen. Ik had ook na de operatie nog een uitstulping zitten die naarmate de tijd verstreek steeds groter werd.  De eerste stoelgang leek mee te vallen echter had ik door onbewust te hart drukken mijn uitstulping nog groter gemaakt, er leek rondom de anus een dikke kring ontstaan te zijn. Deze zwelling schijnt normaal te zijn alleen kreeg ik ook trombose in de uitstulping die ik al vanaf het begin had. Een keihard bolletje waardoor ik tegen de muren opliep van de pijn. Ik had diclofenac, paracetamol en langewerkende morfine meegekregen, maar deze medicatie was absoluut niet voldoende de constant snijdende en kloppende pijn te doen verdwijnen. Uit pure wanhoop uiteindelijk de kliniek gebeld, en gevraagd of ik niet meer pijnstillers kon krijgen. Dit kon niet telefonisch ik moest omdat het weekend was naar de eerste hulp komen in Eindhoven. Dat was een autorit die ik niet snel meer zou vergeten, daarna twee jonge assistenten naar mijn billen laten kijken die de trombose constateerden. Ik kreeg ook snelwerkende morfine tabletjes mee en een recept voor  Elma zalf. Ik was daarna niet pijnvrij en de dagen waren wazig maar het was iets beter te doen. Vooral de verdovende crème haalde het scherpe randje er soms even vanaf zodat je net een uurtje kon slapen.

    al met al is herstel traumatisch geweest en heeft het lang geduurd, doordat ik constant moest spoelen heb ik pas na 5/6 weken weer kunnen gaan werken. Ook de gedachte dit nog een keer te moeten meemaken was op dat moment ondenkbaar voor mij.

    na de ingreep is mijn situatie wel met meer dan 50% verbetert. Het slijmverlies is verleden tijd, ook bijna geen interne aambeien dus bloedingen meer. Ik heb nog steeds prolaps en die getromboseerde aambei is nog steeds aanwezig en zwelt na iedere stoelgang nog op. Toch kan ik langer wandelen en hoef ik niet na iedere stoelgang te gaan liggen. Wel moet ik nog steeds spoelen na iedere toiletgang, en draag ik iedere dag nog inlegkruisjes aangezien je het gebied nooit goed schoon krijgt.

    In net jaar na de operatie nog een keer zwanger geworden. Tijdens deze zwangerschap is het niet erger geworden maar toch zei de gynaecoloog weer dat hij het nog nooit zo erg had gezien in heel zijn carrière van wel 35 jaar, oeps niet zo fijn om te horen...

    dus in mei dit jaar besloten er toch weer voor te gaan, koste me heel veel moeite tot deze beslissing te komen maar ik wil gezond zijn voor mijn gezin en niet mijn leven laten beheersen door zon stomme kwaal. Ook wist ik in mijn achterhoofd dat als ik nu niets laat doen ik over een paar jaar weer sta waar ik voor de eerste operatie stond, dan zou die ingreep voor niets zijn geweest.

    mijn arts was helaas niet beschikbaar maar toch besloten dan maar naar een andere arts te gaan binnen dezelfde kliniek. Dit was een wat jongere man met een directere aanpak. Even wennen maar toch besloten niet af te haken en door te zetten. Er werd na mijn eerste afspraak direct gezien dat er geopereerd diende te worden. Ik kon al binnen 10 dagen geopereerd worden. Eerst even slikken maar daarna erg fijn omdat je toch de hele tijd tegen die operatie zit aan te hikken.

    gisteren om 10.00 de operatiezaal binnengereden. Wat was ik trots dat ik de stap durfde te nemen maar ik was ook erg bang voor wat er komen zou. Na het ontwaken voelde ik direct wat druk op de anus. Ik heb gelukkig kunnen regelen dat ik alle medicatie meekreeg net als de vorige keer. Dus de lang en kortdurende morfine meegekregen maar wel voor maar 5 dagen. Grappig genoeg blijven de arts en de verpleegkundigen van mening dat je binnen een week weer volledig hersteld bent. Dat is het enige wat mij echt verbaasd, zouden er echt mensen zijn die zo snel weer herstellen?

    om 13.00 thuis aangekomen, constante druk loopt op, snel maar de morfine en paracetamol ingenomen. Ik heb de dag voor de operatie alleen yoghurt en een kopje soep op, in de hoop mijn eerste ontlasting zo lang mogelijk vooruit te schuiven. Wel ben ik goed gaan drinken en heb een mini bakje Griekse yoghurt gegeten, om toch de medicijnen een bodempje te geven. Pijn bleef aanwezig, ik kon niet ontspannen, kon niet tegen mensen om me heen. Drang om naar de toilet te gaan werd steed groter. Ook hetzelfde bolletje voelde ik zitten net als de vorige keer. Ik weet in mijn hoofd dat er niets in mijn maag zit en dat het valse aandrang is, toch is het een heel gevecht ertegen. Ook het plassen gaat weer lastig. Alleen liggend in bad lukt het wat plas eruit te drukken. Wat ik deze keer wel heb gedaan is koelen van mijn onderkant, dit om zwellingen te voorkomen. In de nacht nauwelijks een oog dichtgedaan. Na in bad te liggen en mijn onderkant wat te kunnen ontspannen toch nog een uurtje kunnen slapen. De druk in mijn buik loopt op. Het borrelt van een jewelste, er wordt veel gas opgebouwd die druk van onderen geeft. Ik durf niet te hard te persen om een windje te laten. Ik neem ook nog twee zakjes laxeermiddel in de eerste dag.

    in de ochtend weer spoelen en een beetje op en neer waggelen. De druk wordt steeds erger en het lukt om twee windjes te laten, dit verlaagt de druk wel een beetje. Na even geslapen te hebben voel ik weer druk en besluit onder de douche te gaan staan. Ik voel aandrang en met een heel klein beetje druk loopt er zachte ontlasting uit. Het is niet heel veel en er zit bloed bij maar het is gelukt! Opluchting dat ik niet flauw ben gevallen van de pijn. Al brand het nu nog steeds heftig. Ik probeer te koelen en te spoelen om zo trombose te voorkomen, ik zal de komende dagen een verslag bijhouden en deze hier delen. Ik had daar in de aanloop van mijn operatie zon behoefte aan gehad om ervaringen van anderen te lezen. Ik hoop dat mijn verhaal anderen tips kunnen geven en doen besluiten ook de stap te nemen want ook al zit ik nu met veel pijn ik ben blij dat ik de beslissing heb genomen! En ik kan niet wachten om straks te merken hoeveel beter het gaat.

    Reactie
    #553

    Wat een verhaal Lente. Nu al weer een aantal dagen verder.Wat goed dat je de stap durfde te nemen om je weer te laten opereren.  Hopelijk gaat de genezing nu de goede kant op en lukt over een tijdje je leven weer oppakken. Ik wens je veel sterkte tot die tijd....Je leest vaak de verhalen hier die niet zo goed gaan.Maar bedenk je dat het eindresultaat bij velen wel goed is...

    Reactie
    #554

    Ook ik ben half augustus onder het mes gegaan voor aambeien en een huidflapje ( rest van oude aambei).Heb een jaar of 7 geleden ook al eens een aambei operatie gehad... De aambei verwijderen was een makkie, die huidflap die heb ik wel 2 weken gevoeld pff. Helaas na de operatie toch nog last blijven houden en voelde al dat er iets niet klopte. Afgelopen vrijdag terug naar de OK voor controle en toen ik aangaf dat het niet goed voelde gingen ze weer met de camera naar binnen en zagen ze weer 2 aambeien. Waarschijnlijk weer aan elkaar gegroeid. Ze hebben die meteen weer met een apparaatje op spanning gebracht en nu zou het verholpen moeten zijn. Helaas weer aardig wat na last van deze behandeling. Je bent er als je pech hebt niet na 1 operatie vanaf...

    Reactie
    #555

    Beste allemaal, wat een verhalen lees ik hier. Ik heb zelf halverwege oktober een operatie gehad (mucopexie), volgens mij word dat ook via de hal rar/thd methode gedaan. Ze hebben aambeien/slijmvlies omhoog 'gelift' en vast gehecht in de wand van mijn endeldarm.

    Na de operatie wel wat pijn maar was na medicatie te overzien, de hel begon bij mij de dag erna. Mijn hemel wat een pijn, het gevoel dat het te strak was getrokken, idd zoals de meeste zeggen, onbeschrijfbare pijn. In paniek het ziekenhuis gebeld en oxycodon voorgeschreven (eerst alleen paracetamol en laagste dosis naproxen). Dit hielp gelukkig maar helaas ruil je klachten tegen bijwerkingen en werd zo beroerd. Ontlasting om niet van te spreken, klaar zitten met een zak om in over te kunnen geven en heel voorzichtig de ontlasting toe proberen te laten, de pijn was niet te doen.

    Na een aantal dagen ging het heel snel, over het algemeen was de pijn te hanteren en leek het steeds beter te gaan. Mijn behandelende chirurg had mij verteld dat na 2 weken de klachten minder/weg zouden moeten zijn en ik gewoon weer kon werken. Zo gezegd zo gedaan, ik met frisse moed weer naar werk en voelde me ook echt hersteld. Helaas na 2 dagen ongemakkelijke pijn aan mijn anus wat steeds erger werd. Na 3 dagen het ziekenhuis gebeld en gezegd dat de pijn terug is en ik niet weet wat er aan de hand is. Als terugkoppeling gehad van mijn chirurg; na 2 weken gaat het slijmvlies afsterven en dat kan hele nare klachten/pijn geven. (Iets wat mij niet is verteld?) Neem maar weer je medicatie en als het niet goed gaat naar de spoedeisende hulp in het weekend. De dag erna vrij genomen, ik wist niet hoe ik moest liggen/staan/zitten van de snijdende/brandende pijn. Ik vermoedde anale fissuren, in het weekend naar de spoedeisende hulp, maar omdat ik zei dat ik fissuren vermoed hebben ze alleen een zalf voorgeschreven en zeiden ze dat ze daar niks aan kunnen doen.

    De dagen erna geen verbetering, (ondertussen door de pijn al aantal dagen geen ontlasting) en de dinsdag erop naar het ziekenhuis. De arts zei dat alles er perfect uitziet van buiten en daardoor geen alarmsymptomen waren voor ontsteking oid. Hij kon niet plaatsen waarom ik zoveel pijn had. (Iemand hier beschreef precies waar ik last van had, het gevoel alsof er scheermesjes in je endeldarm zitten, alsof iemand met een naald in je zit te prikken etc). Verhoogde oxycodon voorgeschreven gekregen en hierdoor de keuze hebben tussen helse pijn en de hele dag beroerd/misselijk/draaierig voelen gaf me ook geen geruststelling.

    Dit is nu een week geleden en ik moet zeggen dat de pijn langzamerhand begint af te nemen, waar ik eerst geen vinger tussen me billen kon doen omdat de aanraking van me huid al te veel was, kan ik nu zonder klachten me normaal afvegen nadat ik naar de wc ben geweest. Het is nu ondertussen wel 2 weken geleden dat ik voor het laatst ontlasting heb gehad en ga hiervoor (met toestemming van het ziekenhuis) een klysma inbrengen vanavond. Ik ben heel nerveus maar denk dat me verstopping te erg aan het worden is.

    Ben nu 4 weken verder van de operatie en idd, wat een hel is dit herstel. Ik kan niet wachten tot alles voorbij is en ik me leven weer normaal kan leiden. Spijt heb ik zeker van de operatie en ik vind dat het ziekenhuis veel betere informatie had moeten verlenen over het herstel, ik ben de operatie in gegaan zonder enige weten wat me te wachten stond, en pas toen ik aan de noodrem trok omdat het niet meer ging kreeg ik ineens wel de informatie.

    Ik hoop dat iedereen ondertussen wat hersteld is en de rust terug heeft gevonden.

    Reactie
Reageer op: Aambeien operatie
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief