Klaplong, ervaringen uitwisselen met lotgenoten

  • #333

    Hoi claudia,

    Ik heb ook een klaplong gekregen dat is iets van 5/6 weken geleden en heb ook dezelfde pijntjes als u. Ik zat er nog al mee met de gedachte het weer te hebben en ben toen naar het ziekenhuis geweest maar was uiteindlijk niks ze zeiden toen dat het napijn was en dat het na 2 weken wel over moet zijn en anders even langs de dokter moet.

     

    gr.  Jan Meijer

    Reactie
    #334

    Bij mij zijn er nu geen plekken meer echt gevoelloos aan de linkerzijkant, in het begin wel. Wel is het nog gevoelig met name direct rond het litteken van de drain als je daar wat voelt en druk. Ook straalt de gevoeligheid door naar de linkervoorkant van de buik. Bijvoorbeeld als ik iets in mijn armen draag en klem tegen mijn buik is dit wat pijnlijk. Ook met bepaalde bewegingen bijvoorbeeld met het sporten waarbij die spieren worden aangespannen merk ik het. Die spieren / zenuwen zijn gewoon nog beschadigd denk ik.

    De eerste maanden merkte ik wel verbetering maar de laatste tijd eigenlijk niet echt meer. De operatie is ruim 6 maanden geleden bij mij. De chirug heeft ook gezegd dat het wel 6 maanden kan duren dat die spieren en zenuwen moeten herstellen. Ik ben benieuwd of het bij mij nog verder zal verbeteren de komende tijd.

    Groeten,

    Astrid

    Reactie
    #335

    Ik heb in 2013 een spontane klaplong gehad. Nu heb ik voor de 2de keer een "kleine klaplong" (alleen het topje). Omdat de long zichzelf niet hersteld wordt er een kijkoperatie geadviseerd. Ik heb hiervoor een afspraak gemaakt. Nu lees ik hier alleen negatieve ervaringen over de operaties, is er ook iemand die wel een goede ervaring mee heeft???

    Reactie
    #336

    Beste C.P.,

    Volgens mij is het niet zo dat er alleen maar negatieve ervaringen zijn. Gaat het in dit geval ook om een VATS operatie? (Zie hierboven mijn bericht met een link met info over deze operatie)

    Ik denk dat voor bijna iedere operatie geldt dat je tijd nodig hebt om te herstellen. Ook kan er nooit gegarandeerd worden dat je er helemaal niks meer van zal merken. Ik denk dat je moet afwegen wat je klachten nu zijn en wat de operatie op kan leveren. Leven met klaplongen is geen optie lijkt mij.

    In mijn geval ben ik 100% blij met de operatie. Ook omdat er geen andere oplossing was, maar ook omdat mijn probleem hiermee is opgelost en ik de littekens en wat gevoelige spieren (misschien wordt dat nog beter) graag voor lief neem.

    Mocht je nog wag willen weten over mijn ervaring met de operatie en het herstel dan beantwoord ik dat graag! Voel je ook vooral niet bezwaard om je vragen en zorgen te delen met je chirurg/longarts!

    Groet,

    Astrid

    Reactie
    #337

    Ik heb eind september 2017 een spanningsklaplong gehad aan mn rechterlong. Ik heb er waarschijnlijk 1 week mee gelopen met 1 long. Ik voelde mij niet echt benauwd ofzo maar had wel pijntjes en kon niet liggen op mn rechterkant. Ik was intussen wel bij de huisarts geweest voor de pijntjes echter hij gaf mij spierversoepelaars. Ik zou vliegen naar Italie voor een beurs en vertrouwde de pijntjes niet dus maar de huisartsenpost gebeld waar ze eerst dachten dat ik een longembolie had omdat er geen geruis te horen was aan mijn rechterlong en ik ben ook niet echt de magere type ben 28 jaar, 1.83cm lang gespierd en 89kg. Uiteindelijk bleek dus een klaplong te zijn.

    Ik had die week een zware buikoefeningenkwartier gehad en ik was door mn rug gegaan, maar wel door blijven werken. Ook ging ik naar een behoorlijk pijnlijke laserontharing op mijn borst en rug. Ik weet niet of het de hoofdoorzaak zal zijn doordat ik mij steeds aan het spannen was van de pijnen, maar ik denk dat deze zeker een effect hebben gehad. Ook rookte ik toen natuurlijk.

     

    Nu 8 maanden verder en heb wel spierpijnen aan mijn rechterzijde (ik denk omdat ik niet sport en een verkeerde houding heb gehad lange tijd wegens voorzorg). Ik hoop geen tweede want dan wacht mij een VATS af.

    Reactie
    #338

    nou kort na mijn vorige tekst eergisteren een klaplong weer. Dit keer wel een kleintje onderaan terwijl het vaker boven voorkomt. Hoefde gelukkig geen drain en mijn pijntjes zijn al weg na enkele dagen rust. Vanmiddag weer een controle. Heb een afspraak gemaakt in Turkije voor een VATS

    Reactie
    #339

    Hallo , ik heb vorige jaar mei een spontane klaplong gehad.

    Nu een dik jaar later krijg ik lichte zeurende pijn op het plek waar het lekje zat.

    Nu ben ik bang dat dit symptomen zij van een 2x keer.

     

    Iemand die ervaringen heeft met het aanvoelen voor een 2x keer klaplong?

    Bedankt.

    Reactie
    #340

    Ik denk dat het goed is om toch gewoon naar de dokter te gaan....en et af te gaan op ervaringen van anderen.

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #341

    Hallo allemaal,

    Ik stuit zojuist op deze site omdat ik op wilde zoeken wat de ervaringen zijn met vliegen na een pleurectomie wegens terugkerende spontane gedeeltelijke klaplongen, aangezien dit is iets wat ik ongeveer anderhalf jaar geleden heb gehad.

    Ik besef me nu dat ik dit deze site eerder had willen zien, namelijk voor mijn operatie, omdat ik me schaars geïnformeerd voelde en toch een keuze moest maken tussen geen operatie/plakken/of pleurectomie(VATS).

    Ik heb gekozen voor een pleurectomie, waar ik geen spijt van heb omdat tot nu toe geen klaplongen meer zijn voorgekomen en daar was ik erg bang voor. Minder angst was voor mij de belangrijkste reden om de operatie te laten doen. Ik ben trouwens een niet rokende dame van 28 jaar. De klaplongen kwamen voor in een periode van uitzonderlijke stress en vlak na een hevige griep met fikse verkoudheid. Dit alles in combinatie met -tijdens VATS- aangetroffen blazen op de longen, wat mijn longen dus een zwakke plek maakte en waar ik geen weet van had.

    Ik vond de tijd na de operatie erg pijnlijk en heb me zoals ik lees net als velen niet goed voorbereid gevoeld; ik woon in Amsterdam in een appartement op de 3 e etage en het was bij ontslag uit het ZH 4 dagen na de operatie een onverwacht grote klus om die te bereiken. Ook had ik liever gewacht met de operatie tot de verbouwing thuis klaar was 🙂 Voor mij voelde het inderdaad ook pijnverlichtend om rechtop te slapen, gek he.

    Enfin, nu anderhalf jaar later is de angst veel minder. Ik herken trouwens de angst voor autorijden wegens aanspannen van borstspieren en dat voelde benauwd; die is verdwenen evenals de angst om door een tunnel te rijden. Aangezien ik volgens mij mijn lijf minder heb durven gebruiken dan normaal (met name grotere inspanningen) ben ik sinds kort gestart met fysiotherapie. Ik vind het vervelend dat de pijn die ik nog altijd voel (varieert van gevoel dat het niet lekker zit, te strak zit, even benauwd zijn, steken, gevoel dat iets klem zit en ineens weer losschiet waardoor ik weer goed vooruit kan) me stoort als ik net lekker met iets bezig ben, maar ben toch blij dat er een operatie beschikbaar was die toekomstige klaplongen kan voorkomen. Ik hoop dat naarmate de tijd verstrijkt en ik de grenzen zelf ook durf te verleggen het meer en meer als een onderdeel van mijzelf gaat voelen. Voor mij werkt de intensiteit van de pijn in ieder geval wel al als een goede graadmeter voor hoe ik gespannen ik me voel, lichamelijk of geestelijk. Of het echt zo is weet ik niet, maar ik heb het feit dat de klaplong in een tijd van hevige stress voorkwam wel ter harte genomen. Nu nog kijken wanneer ik weer durf te vliegen!! Vliegen wegens een spoedgeval zou ik doen maar voor een ontspannen vakantie neem ik liever nog de auto.

    Ik heb destijds, aangezien ik al wist dat ik erg angstig was en angst mij geen goede voorspeller van spoedig herstel leek, nadrukkelijk verzocht om extra assistentie in het ziekenhuis; ik kwam in contact met een gedegen en professionele SVP'er zij zocht me in het ziekenhuis 2 x op.

    Ik hoop dat iemand er iets aan heeft.

    Groetjes

    Maasje

    Reactie
    #342

    na 2x een klaplong 13.07.2018 een CT scan laten doen in Turkije en bleek dat ik in beide longen 2 grote luchtbellen heb. Onsat de rechterlong nu 2x is geklapt besloten ze met een robot een VATS te doen. Nou moet ik zeggen dat ik veel minder pijn heb dan verwacht, dat komt door de robot technologie begreep ik. Alper Toker heet de doktor bij de Florence Nightingale Sisli Ziekenhuis in Istanbul

    Reactie
    #343

    Hallo, ik ben Ines en 37 jaar.  Even mijn verhaal:

    Ik heb vorig jaar 7 klaplongen gehad!  Telkens kleine in het topje die zichzelf spontaan herstelde maar ze bleven terug komen. In Mei 2017 mijn eerste VATS(opruwen longvlies) gehad.  5 dagen aan de drain gelegen (vreselijk veel pijn gehad en 3 dagen migraine erbij).  Enkele dagen thuis en ik voelde opnieuw dat het niet ok was omdat ik opnieuw geborrel voelde.  Idd mijn gevoel werd bevestigd met een RX.

    Juni 2017, 2e VATS (talkage).  Opnieuw die pijnlijke ervaring.  Deze keer zelfs 11 dagen aan de drain.  Doet ook wat met je emotionele toestand! Je zelfvertrouwen in je lichaam krijgt een serieuze domper!

    2 vliegvakanties moeten annuleren die zomer  🙁

    Het herstel heeft enige tijd in beslag genomen en ben dan van af september rustig aan terug beginnen werken (3/5).  Vanaf eind oktober begonnen met start to run om terug wat conditie op te bouwen.  Wauw wat voelde ik mij super en had geen klachten meer!  Dolgelukkig en vol vertrouwen voor de toekomst!

    Helaas uit het niks eind november opnieuw een stekende pijn op de borst, versnelde hartslag en drukkend gevoel...  Enkele dagen afgewacht maar dan toch maar een RX laten maken.  Alles leek ok (mss ondertussen terug hersteld?).

    Sindsdien ongeveer maandelijks pijntjes, drukkend gevoel, ratel en geborrel (vooral bij bukken).  Kleine plopjes...  Een kriebel in mijn luchtpijp bij diep ademen.

    Ik wordt er echt moedeloos van! Wanneer stopt het nu eens...  Ben al 1,5 jaar niet meer durven gaan sporten.  Ik zou dolgraag terug willen op vliegvakantie gaan maar durf niet!

    Voel me zoooo schuldig naar de rest van mijn gezin want die willen ook graag op vliegvakantie!  2e jaar op rij dus geen reis gedaan.  Ik durf gewoon niks plannen uit schrik dat het weer iets gaat zijn...

    Wie heeft ervaring met vliegen na VATS en nog steeds wat klachten zoals ik heb.

    Wat als je in de vlieger opnieuw een klaplong krijgt??

    De artsen geven zooo weinig info.  Ze duren precies nooit uitspraak te doen, maar dit heb ik wel meermaals gelezen.  Dat maakt je als patient natuurlijk nog onzekerder.

    PS: wist je dat ze ook een echo kunnen maken ipv een RX om snel te checken of je een klaplong hebt.  Ik vertelde de dokter dat ik al ontelbaar foto's en scans gehad heb en er nog zo weinig mogelijk wil (schadelijk hé).  Dan denk ik, enfin hadden ze dat niet eerder kunnen zeggen!!!!

    Liefs, Ines

    Reactie
    #344

    Ik kreeg gisteren vrijdag te horen dat toen ik jong was een klap long heb gehad en een andere long probleem de linker long,

    Wat heel slecht is ik rook haha erg he,

    mijn hele leven slaap ik op bepaalde manier qwa liggen

    soms zelf hand,

    laatste zomer 1017 ging bijna kapot hele lichaam werkt niet meer hoe graag ik ook wilde

    ik ademende nog sneller dan een hond die de hele dag had gerend

    soms voel ik een druk op mijn borst

    maar goed ik rook dan ook,

    en moeders zij gisteren iets wat ik niet herinder dat ik klap long heb gehad en long problemen

    nu snap ik ook vader beter dat die boos was dat ik rookte

    Mischien heb je er wat aan helpt het je,

    ik ga altijd bepaalde manier liggen of wat ik op gym leerde armen boven je hoofd

    heb er verder weinig last van maar voel het soms wel

    Groetjes Gerben

     

     

    Reactie
    #345

    Ik zelf ben een vrouw van 22 jaar.

    toen ik 16 was is m'n linker long volledig 4x ingeklapt. ik ben toen geopereerd, ontstoken longblaasjes zijn weggehaald. m'n long is opgeschuurd en geplakt. ik heb een drain gehad. ik heb er 3 littekens aan over gehouden. ik heb er een hele nare ervaring aan over gehouden.

    de verpleegkundige op de ic was ook totaal niet aardig, maar was erg bot tegen me en vertelde dat ik verplicht moest douchen. ik was op dat moment zo zwak. ik had decubitus plekken op mijn billen. ik kon mezelf niet draaien. ik vertelde ook tegen haar dat dit echt niet zou lukken. ik zat aan de vacuumdrain, die ongelovelijk veel pijn deed.

    er volgde een operatie. ikzelf ben nooit meer de oude geworden na mijn operatie, ik zie zoveel positieve verhalen, of verhalen dat een ander na 6 weken is hersteld. Na 6 jaar heb ik nog steeds elke dag pijn, ik kan niet meer sporten. dan krijg ik zo'n enorme pijn dat ik me gewoon niet meer kan bewegen. ook kan ik geen zware dingen dragen. zelf mijn boodschappen doen zal nooit lukken. ik krijg dan enorme steken en krijg het gevoel dat ik weer een klaplong heb. op de foto is geen klaplong meer te zien. Ik vind het enorm vreemd dat ik hier nog steeds zoveel last van heb.  elke dag heb ik hier last van. de longarts zegt dat ik hier mee moet leven.  ik kan maximaal 2 dagen werken in de week.  ik ben gediplomeerd verpleegkundige. ik vind dit enorm frustrerend allemaal. Ik ben nog zo jong dat ik hiermee moet leven. we zijn ook al in het AMC geweest in Amsterdam maar hun konden ook niks voor mij betekenen.

     

    Reactie
    #346

    In januari heb ik een spontane klaplong gehad die m.b.v. een drain is verholpen. Gelukkig was het lekkende blaasje tussen de bezoeken van dokter en ziekenhuis in al gedicht waardoor er geen lekkage door de drain werd geconstateerd. Na 2 dagen ziekenhuis mocht ik thuis verder herstellen.

    6 Weken later de controle foto met de arts waarop te zien was dat alles koek en ei was... voor mij begon toen pas het gedonder; onzekerheid in je lichaam, vermoeidheid, pijntje her en der. Na 2 maanden toch maar weer een keer naar de sportschool gegaan en lekker gesport.. echter heb ik dat daarna moeten bekopen met een maand vermoeidheid... Ik weet niet wat de oorzaak was maar je beseft je dat je lichaam een behoorlijke optater krijgt.

    Een paar maanden later succesvol getraind naar de 10km hardloop run en deze ook weer netjes in 52 minuten kunnen lopen.

    Helaas voelde ik vorige maand tijdens een feestelijk sportweekend ineens weer een drukkende pijn aan de bovenkant van mijn long... er werend de nodige biertjes gedronken en ondanks dat ik mij zorgen maakte ben ik de nacht nog gaan stappen tot de pijn niet meer houdbaar werd..

    De maandag erop naar de dokter gegaan die mij doorverwees naar het ziekenhuis...foto gemaakt en jahoor, wederom een kleine klaplong. Dit keer herstelde deze zichzelf maar m.b.v. een VATS werd geadviseerd om het lekkende topje van de long & longvlies te verwijderen. Deze operatie is vorige week donderdag uitgevoerd.

    Na 2 dagen het ziekenhuis gelukkig al mogen verlaten maar wederom begint de ellende dan pas ;-). De onzekerheid van pijntjes (omdat de verpleging niet in de buurt is waar je mee kan sparren), niet lekker kunnen slapen (omdat je geen geweldig instelbaar bed zoals in het ziekenhuis hebt); niet volledig durven ademen omdat dat pijn doet en je bang bent de boel teveel op te rekken.

    Ik herken mij in het verhaal van Maasje dat staand slapen veel lekkerder zou zijn inderdaad. Daarnaast alle pijntjes en belletjes/lekkend gevoel aan de binnenkant van mijn borst dat voor veel onzekerheid zorgt.

    Herkend iemand dat je in het begin niet kunt niezen, hikken / voluit kan gapen? Tijdens deze handelingen (wat automatisch gebeurt) schrikt je lichaam/geest zo erg van de pijn die onderweg plaatsvindt dat het onderbreekt. Hoe lang houd dit aan voordat dit beter wordt?

    Als ik lig voel ik met name het lekkende bubbeltjes achtige gevoel & had ik vanmorgen een stekende pijn in mijn sleutelbeen als ik inadem. Alsof er een mes wordt aangedrukt in mijn vlees. Heel naar.

    Als laatste vraag ben ik benieuwd hoe lang het geduurd heeft voordat de ergste pijnen weg waren.
    Benieuwd of jullie antwoorden hebben.

    Reactie
    #347

    Hallo Quintijn,

    Vervelend dat je ook problemen hebt met een long.

    Ik heb ook meerdere keren klaplongen gehad en ben hier een jaar geleden aan geopereerd dmv VATS. Er is een topje van de long afgehaald en het longvlies verwijderd. Het verbaast mij dat jij al na 2 dagen naar huis mocht. Bij mij was dit 6 dagen. Dit was een standaard tijd die voor deze operatie stond gezien de benodigde hersteltijd voor de long om vast te groeien aan borstvlies en de pijn die je kunt hebben. Van de pijn merkte ik niks omdat ik voordurende pijnstilling had dmv epiduraal katheter. Een uitgebreider verhaal van mijn ervaringen is hier boven te lezen in vorige berichten, ook wat betreft herstel.

    De eerste tijd was hoesten, lachen, niezen etc behoorlijk pijnlijk en had ik ook moeite om de juiste ademhaling te hebben. Je moet er eigenlijk zo min mogelijk op letten dan gaat het vanzelf goed.

    De ergste pijnen verdwijnen binnen een paar weken, maar qua conditie en herstel spieren en zenuwen duurt nog een stuk langer en zal per persoon verschillen denk ik.

    Heb je nog een controle afspraak met de chirurg waar je je vragen en zorgen kan bespreken?

    Je moet er op vertrouwen dat het goed komt. Deze ingreep is niet niks en heeft tijd nodig om goed te herstellen.

    Ik hoor het graag hoe het herstel gaat en wanneer je nog vragen hebt die ik kan beantwoorden.

     

    Groeten, Astrid

    Reactie
Reageer op: Klaplong, ervaringen uitwisselen met lotgenoten
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief