Klaplong, ervaringen uitwisselen met lotgenoten

  • #318

    Ik heb in de 2e week van april een spontane klaplong gehad aan de linkerkant. Achteraf heb ik er een maand mee rond gelopen, maar toen ik merkte dat een dijkje opfietsen vanuit m'n werk niet meer lukte ben ik naar de huisarts gegaan.

    Die liet een foto maken en toen bleek dat m'n long was gevallen. In het ziekenhuis een drain gekregen en dan zou binnen 4-9 dagen m'n long weer op z'n plaats zitten. Na 13 dagen werd ik overgeplaatst naar ander ZH omdat mijn long wel op z'n plek zat maar er lucht bleef ontsnappen. Uiteindelijk VATS operatie gehad (met ruggenprik) en in totaal nog 5 dagen in ZH gelegen op medium care.

    Wat ik vaker lees is inderdaad de zeer slechte voorlichting voor thuis. Je weet niet wat je voelt (want alles is nieuw) en je bent het vertrouwen in je eigen lijf compleet kwijt. De eerste hoestbuien leverden mij zoveel pijn op dat ik dacht dat m'n long weer was geklapt of gevallen. Na controle was dit niet t geval. Ik merk dat ik dieper kan inademen en ik heb een minder reutelende ademhaling maar de pijn is nog steeds niet te harden. Exact 3 maanden na opname slik ik nog steeds morfine (m'n max zat op 50 mg pd en nu 10 tot 20 pd) terwijl ik hier allang vanaf zou moeten zijn. Het zeurende gevoel aan de linker kant alsof je verbrand bent en de pijnscheuten net achter mijn linkerzij (op rug) zijn haast niet te houden en hierdoor ga je gewoon krom lopen. Ik wil ook niet iedere 2 weken naar de huisarts om m te laten luisteren en dan weer te horen dat t goed gaat zoals ie hoort want pijntechnisch heb ik veel meer last dan toen ik de klaplong had.

    Het enige wat mij opvalt hier is dat ik dus niet de enige ben met constante pijn na een VATS. Dat stelt me gerust, maar is ook een teleurstelling dat dit dus nog wel een flinke tijd gaat duren. Als ik bv nu aan mijn onderarm kriebel dan voel ik dat op mijn linkerkant van mijn buik. Allemaal beschadigde zenuwen.

    Ik heb nog geprobeerd om te stoppen met morfine en ipv pammetje te nemen + de al slikkende 4000 mg paracetamol, maar dat hou ik 1 of 2 dagen vol en dan begint t weer van vooraf aan.

    Last but not least : ik kan niet doorlopen of hardlopen. Mijn long gaat op en neer in mijn lijf en dat doet flink pijn en geeft angst. Hebben meer mensen dit ook?

    Reactie
    #319

    Hallo lotgenoten! Ik ben 32 jaar oud en heb in 4 jaar 6x een klaplong gehad, allemaal spontaan. Ik ben op allerlei dingen getest om een oorzaak vast te stellen (o.a. Marfan Syndroom) maar al deze onderzoeken waren negatief. Men denkt dat het een optelsom is van roken, "lange longen" en mijn magere lichaamsbouw.

    Voor de 6 klaplongen ben ik 4x opgenomen in het ziekenhuis en heb 1x een VATS gehad aan mijn rechterkant en 2x aan mijn linkerkant. De kans na een VATS op herhaling zou 5% zijn. Helaas had ik de pech dat het mij weer is overkomen.

    De napijn komt mij heel bekend voor. Na al mijn operaties heb ik zeker 6 maanden getobd met pijn klachten en ongevoeligheid / tintelingen. Bij mijn laatste operatie (circa 2,5 jaar geleden) is een zenuw geraakt in mijn zij. Hierdoor heb ik chronische zenuwpijn die eigenlijk niet reageert op medicatie. De zenuwpijn voelt branderig, steekt en reageert op elke aanraking (ook van kleding). Alles kost wat meer moeite, maar gelukkig kan ik nog wel (part time) werken en wil mijn werkgever mee denken.

    Naast medicatie heb ik ook een zenuwblokkade gehad die niet heeft gewerkt. De longarts heeft mij nog wel Lyrica voorgeschreven (anti-epiliepsie medicijn dat werkt bij zenuwpijn), maar hiervan werd ik een zombie. Daarna ben ik doorverwezen naar de pijnpoli en daar ben ik uitgebreid onderzocht. In het kort was de conclusie na het hele traject dat ik uitbehandeld ben en dat ze me niet verder kunnen helpen. Ze vinden me te jong om morfine of andere zware pijnstilling voor te schrijven en dat wil ik ook liever niet i.v.m. verslaving en bijwerkingen. Alleen als ik het echt niet meer zie zitten kan ik eventueel (psychologische) hulp krijgen. Het enige dat ik heb gevonden dat concreet helpt tegen mijn pijn is cannabis en dit is mij ook voorgeschreven in olie-vorm. Helaas wordt dit niet meer vergoed door de zorgverzekering. Gezien de kosten kan ik dit mij niet meer veroorloven met als gevolg dat ik meer last heb van mijn zenuwpijn dan dat nodig is.

    Ik heb een beetje door dit topic gescrolled en diverse verhalen gelezen. Een deel van de napijn zou te maken kunnen hebben met een zenuw beschadiging. Ik zou zeker aanraden om aan je chirurg te vragen je door te verwijzen aan de pijnpoli indien je er na 6 maanden nog steeds last van hebt. Houdt wel in het achterhoofd dat deze pijn niet reageert op conventionele pijnstilling zoals bijvoorbeeld paracetamol.

    Ik wens iedereen beterschap of sterkte.

    Reactie
    #320

    Hallo lezers,

    Op 4 juni 2017 heb ik een spontane klaplong opgelopen.
    Tijdens de warming-up van een sportwedstrijd voelde ik een pijn die ik heb ervaren als kramp in de borst en in de rug. Echt moeite met ademen had ik aanvankelijk niet.
    Aangezien de pijnklachten aanhielden toch naar de HAP gegaan, die mij meteen doorverwezen naar de SEH. De longfoto toonde een rechter-long die voor ongeveer 1/3 was ingeklapt en er werd direct een drain aangelegd en daarmee begon mijn eerste ziektehuisopname ooit... (Goed werk van de dienstdoende arts van de HAP schiedam om uberhaupt aan een klaplong te denken, want behalve mijn lange slanke postuur val ik niet echt in de risico-groep; ik ben een man van 38 jaar, nooit gerookt, eet gezond en sport 4 dagen per week.)
    De drain heeft mij overigens nooit pijn opgeleverd, af en toe een wat prikkend gevoel tegen de long/ borstvlies wat ik als irritant zou omschrijven. De geringe bewegingsvrijheid vond ik met afstand het meest vervelend.

    Na een dag of 5 zagen de longfoto's er dermate goed uit dat de drain op klem gezet kon worden.
    Helaas zakte mij long tijdens het uur erna meteen weer in en begon het verhaal van voor af aan...
    Door de CT scan gegaan om chronische aandoeningen of ziekten uit te kunnen sluiten; gelukkig niets gevonden.

    In goed overleg met de (long-)artsen is vervolgens besloten een VATS te ondergaan.
    De kans op herhaling schijnt na uitvoering van deze ingreep aanzienlijk lager te zijn en ik zag het niet zitten om in de toekomst bij alles wat ik doe in mijn achterhoofd rekening te houden met opnieuw een klaplong.

    Op woensdag rond het middaguur (1,5 week na het oplopen van de klaplong) vond de operatie plaats.
    De operatie werd uitgevoerd onder algehele narcose door het infuus en duurde een kleine 2 uur.
    Men maakt 3 kleine sneetjes tussen de ribben aan de zijkant van het lichaam waardoor camera, operatie-instrumenten en (een nieuw) drain worden ingebracht. Longvlies en borstvlies zijn tijdens de operatie opgeruwd zodat deze aan elkaar zouden groeien.

    Na de operatie werd ik teruggebracht naar de afdeling. Aan het infuus zat nu een morfine-pomp bevestigd waarmee zelf een dosis pijnstilling kan worden toegediend. Ik heb deze pomp niet nodig gehad, maar het gaf mij wel een geruststellend gevoel om hiermee wakker te worden na de operatie.
    Ook de volgende dagen ging het voortvarend en op vrijdag, twee dagen na de operatie, mocht ik naar huis!

    De eerste periode thuis vond ik vrij spannend. Het lichaam voelt anders aan, hoesten/ niezen deed ik heel voorzichtig. Daarbij was ik erg snel moe; waar ik voor de operatie een goede conditie had was ik nu na 100m lopen kapot. De informatievoorziening was beperkt, maar ik denk dat niets mij op deze eerste periode had kunnen voorbereiden. Het is toch iets wat je moet ervaren en dit zal bij iedereen anders verlopen.

    De operatie-wondjes herstelde vrij snel, conditie kwam langzaam maar zeker terug en het vertrouwen in het lichaam ook. Inmiddels is het ruim 5 maanden geleden dat ik de klaplong heb opgelopen.
    Een deel van mijn huid, aan de voorkant van mijn borstkas ter hoogte van de onderste rib, is nog steeds gevoelloos. Ik ervaar af en toe een trekkend gevoel (alsof het lichaam plaatselijk nog steeds minder soepel is) waarvan ik denk dat het de plek is waar borst- en longvlies aan elkaar gegroeid zijn.
    Ik kan tijdens het sporten er weer voor 100% voor gaan. Enige permanente gevolg is het niet meer mogen (diepzee-) duiken.

    Tijdens mijn ziektehuisopname heb ik de verhalen en ervaringen van lotgenoten op deze site kunnen lezen.
    Ik realiseer mij dat ik naar omstandigheden geluk heb gehad tijdens het gehele proces, toch, of misschien juist daarom, wilde ik mijn ervaring ook delen. Naast de vele vervelende ervaringen ook een goede!
    Ik heb i.i.g. geen moment spijt van mijn keuze om een VATS te ondergaan.
    Het idee van een eventuele herhaling van de klaplong en de afnemende kans hierop na een operatie gaf voor mij de doorslag. Misschien kan mijn ervaring een lotgenoot helpen.
    In ieder geval wens ik iedereen succes en sterkte met het herstel!

    Reactie
    #321

    Hoi iedereen,

    afgelopen donderdag heb ik mijn 1e klaplong gekregen.  Precies 3 weken voordat ik zou vertrekken naar Australië. Ze dachten bij mij dat alleen de bovenkant los is gekomen maar na wat foto’s was het ook de onderkant.

    Ik kreeg 4 liter zuurstof en verder moet het uitzichzelf helen. Maandag mocht ik weer naar huis en veel rust houden want de onderkant van mijn long zit nog niet vast aan mijn longvlies.

    Nu werk ik in de toerisme en ben ik gek op reizen. Ik weet dat je 3 maanden moet wachten voordat je weer mag vliegen, maar hoe lang hebben jullie daarmee gewacht? Hadden jullie ook vaak last tijdens de vlucht?

    Groetjes Belinda

    Reactie
    #322

    Beste iedereen,

    Ook ik wil mijn verhaal graag vertellen. Afgelopen mei 2017 voor het eerst een klaplong gehad. Ik ben astmatisch dus heb daar 4 dagen mee rondgelopen, geen idee of het erg was tot ik in de nacht met een helse pijn wakker werd. Gelukkig had ik al een doktersafspraak ingepland de dag er na omdat ik al een paar dagen erg benauwd was. Mijn long bleek voor 3/4 ingeklapt aan de rechterkant. Met een thoraxdrain die helemaal verkeerd zat en heel veel pijn stond ik gelukkig na 4 dagen weer buiten.
    Helaas kreeg ik afgelopen herfst mijn tweede klaplong, dit keer links. Nu werd mij de keuze voor VATS voorgelegd. Na drie dagen thoraxdrainage stond ik weer buiten en de week er na op de poli besloten voor deze operatie te kiezen. De week er na kreeg ik helaas weer een klaplong rechts waardoor deze operatie werd uitgevoerd. Erg veel pijn gehad ondanks epiduraal katheter en wat gevoelloze plekken.
    Nu houd het verhaal helaas niet op.. anderhalve week er na weer een klaplong links, nu ook VATS met pleurectomie links. Dit betekende weer 2,5 week ziekenhuis. Ook na twee weken lig ik hier weer met een klaplong links op eerste kerstdag, verschrikkelijk. Luchtlekkage lijkt niet af te nemen, dus ben benieuwd wat het nieuwe plan gaat worden. Ik hoop dat het een keer ophoud, maar het vertrouwen in je lichaam raak je wel kwijt.

    Groeten,

    Desiree (20 jaar)

    Reactie
    #323

    Zo'n 4 dagen geleden kreeg ik een klaplong. Weinig last van gehad, op wat benauwdheid en een lichte pijn in de borst/schouder na.

    Over een paar uur zit ik 4 dagen aan de drain. Ik heb amper pijn maar ik zie maar erg weinig vooruitgang in het afnemen van de luchtlekkage. Misschien waren mijn vetwavhtingen te hoog.

    Hoelang hebben jullie met drain gelopen? Hoe groot was de luchtlekkage? Ik zat gemiddeld rond de 120ml bij de start, nu rond de 70ml.
    Uitschieters (per seconde gemeten) van gemiddeld 0 tot 700 ml per minuut). Dit vooral bij opstaan/gaan zitten/draaien.

    Reactie
    #324

    misschien heb ik een klaplong gehad,links .
    het was alsof mijn hele borst, midden werd afgesnoerd,alle lucht weg. 3 dagen heb ik krom op rechterzij gelegen, kreeg geen adem, andere houding was niet uit te houden van pijn en ademen.
    4e dag kon ik wel weer iets, als ik liep klotste het onder mijn borst alsof er een paar liter water onder zat.
    ik was heel fit maar had nu veel moeite met lopen, kreeg geen lucht en was alsof ik oud vrouwtje was.
    meer dan boodschappen doen op een dag ging niet.
    na 6 weken is het langzaamaan beter gegaan, maar nu nog wel een gevoelige plek, en angst dat het weer gebeurt.
    het is nu 6 jaar geleden en ik ben er niet mee naar de dokter geweest.
    ben nu weer terug fit, diep inademen vind ik nog eng, is ook gevoelig.
    af en toe steken, onder de ribben onder de borst, zijkant.

    Reactie
    #325

    Jeetje Desiree wat vervelend vooral met de kerstdagen!

    Update:

    Zaterdag 20-01 op mijn verjaardag kreeg ik opnieuw steken in mijn linker schouder.Ik ging ervan uit dat het maar even was dus eerst paracetamol ingenomen maar helaas in kon op een gegeven moment niet eens de trap op lopen.
    Wij de HAP gebeld en ik moest gelijk langskomen omdat dit nu de tweede keer is. Daar kreeg ik te horen dat het inderdaad weer de tweede keer is alleen dit keer niet zo erg als de vorige keer maar toch moest ik tot maandag blijven. Omdat het maar een kleine klaplong was heb ik geen drain gekregen(de 1e keer ook niet) maar wel weer extra zuurstof.

    Omdat de klaplong nu zo snel achter elkaar is gebeur (binnen 2 maanden) adviseren ze twee dingen.
    de eerste is wachten op de volgende klaplong en dat is een grote kans en dan met een drain en de talkpoeder(?) of de VATS operatie.

    Ik begin nu wel te twijfelen omdat ik hier zoveel vervelende verhalen lees. Ook vraag ik me af omdat het precies aantal dagen na mijn menstruatie is geweest dat het daar iets mee te maken heeft.
    ( ik moet trouwens geopereerd worden in het Ikazia ziekenhuis in Rotterdam)

    Groet,
    Belinda

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #326

    Leeftijd:28j
    Klaplong gehad (spontaan tijdens opstaan) eerst exoflatie geprobeerd (gaatje maken in de vliezen en lucht eruit zuigen) dit werkte echter niet en toch een drain laten plaatsen. Na zoveel mogelijk inspanning doen, diep inademen, wandelen en hoesten met de drain heb ik echter geen last van napijn of klachten die hier omschreven staat. De longartsen hebben dit ook aangeraden om zoveel mogelijk te bewegen.

    Ik zou zeggen laat geen VATS doen tenzij je het al meerdere keren had. (Ook volledig gestopt met roken)

    Reactie
    #327

    Hallo allemaal nogmaals,

    Op 5 februari kreeg ik mijn 3e klaplong binnen 10 weken.. de laatste 2 lag mijn long 2cm los van de vlies.

    op 12 februari ben ik een VATS operatie ondergaan en ik wilde hier even mijn verhaal delen.
    Ik werd om half 11 geopereerd moest hiervoor ook een nacht eerder in het ziekenhuis verblijven. Ik was erg zenuwachtig op het moment dat ik naar de operatiekamer ging. Ik kreeg een rug epiduraal en dat deed even zeer.

    Operatie is goed gegaan. Ik ben alleen allergisch voor Morfine en Opium dus kreeg ik een andere pijnstiller. Ik heb eerlijk weinig pijn gehad, ik moet alleen wel opletten met mijn bloeddruk die was steeds te laag (80/40). Hierdoor had ik wel 1 dag dat ik alleen maar sliep. En mijn 3e dag was ik heel eg misselijk en hoofdpijn. Ik heb 4 dagen in het ziekenhuis gelegen, en het enige vervelende was toen ze de drain eruit haalde. Nadeel ik kreeg weinig informatie over hoe het thuis verder ging.
    Na dat de verpleging ook mijn ruggenprik eruit hadden gehaald was mijn bloeddruk gelijk omhoog (125/68). Ik mocht toen na 4 uur naar huis.

    Thuis was het wel een ander verhaal.. Je komt er dan pas achter wat er met je lichaam is gebeurt en hoeveel pijn je eigenlijk hebt. Ik had al een ziekenhuisbed in de woonkamer staan en die heb je ook echt nodig! De eerste nacht was een drama ik heb tot 4 uur s nachts liggen huilen van de pijn maar het kwam meer door de ruggenprik en alles was heel gevoelig.

    Waar ik nog wel aan moet wennen is dat ik nog weinig gevoel heb aan de voorkant van mijn ribbenkast. Maar je moet het natuurlijk allemaal tijd geven. Je komt er ook dan pas achter hoe vaak je een kriebel in je keel krijg en wanneer je moet niezen. Ik heb de eerste week vaak een keelsnoepje gepakt als ik een kriebel voelde want hoesten durfde ik nog niet. Niezen is geen pretje ik kon het gisteren niet meer tegen houden en dat deed wel even zeer.

    Maar ik kan zeggen dat het echt beter wordt. Het is nu 2 weken verder en sinds een paar dagen geleden kan ik mezelf omhoog hijsen(?). En zit ik nu op de bank televisie te kijken.
    Wat ik wel spannend vond was het douchen na 2 dagen mag het verband eraf en ik heb er wel een nieuwe wondpleister op gedaan. Lopen gaat goed alleen ben ik zo snel buitenadem. Vooral nu met de kou ga ik vaak met mijn moeder of broertje met de rolstoel naar buiten om toch nog een frisse neus te halen. Vooral de eerste week heb ik flink pijnstillers genomen ik kreeg Naproxen maar dit hielp niet echt. Ik ben overgestapt naar Diclofenac en paracetamol. Dit hielp wel.

    Omdat ik best veel vervelende ervaringen hier had gelezen dacht ik, ik vertel ook even mijn kant.
    Ik heb tot nu toe totaal geen spijt gehad van de VATS operatie.

    Reactie
    #328

    Ik heb uiteindelijk ook een vats operatie ondergaan omdat de luchtlekkage maar niet wou stoppen.

    Zeker na alle verhalen hier is die mij erg meegevallen en ik mocht na drie dagen al naar huis. Thuis heb ik de morfine niet gebruikt, alleen de paracetamol voor twee a drie dagen.

    De voorlichting had wat mij betreft wel wat beter gemogen en dan met name over de consequenties van de operatie. Na bijna 2 maanden heb ik nog steeds bijna geen gevoel in de huid van de rechterzijde van mijn borst. Ook de tepel voelt raar aan. Ben bang dat ik dit gevoel ook niet meer terug ga krijgen, hebben anderen hier ervaringen mee? Dat gad ik toch graag van tevoren geweten.

    Reactie
    #329

    Hallo allemaal,

    Omdat ik het ook prettig vond de ervaringen van anderen te lezen, wil ik ook mijn ervaring delen. Ik heb in totaal 5 klaplongen gehad aan de linkerkant.

    1e klaplong oktober 2010: na pijn in mijn borstkas, een bezoek aan huisarts en ziekenhuis in eerste instantie een kleine klaplong geconstateerd op een vrijdag. Het advies was rustig aan doen, dit kan vanzelf herstellen en maandag een controle bij longarts. Maandags vol vertrouwen naar de longarts. Deze heeft de long opnieuw bekeken en zag dat de situatie was verslechterd. Ik moest gelijk naar de Eerste Hulp voor een drain. Aanbrengen drain niet pijnlijk. Het waterslot aanzetten en long uitklappen wel erg pijnlijk (pijnstilling werkte niet goed). Lang verhaal kort: ik heb bijna 3 weken in het ziekenhuis gelegen waarbij het waterslot meerdere keren was afgesloten, zonder succes. Uiteindelijk na bijna 3 weken ging het wel goed. Thuis weer rustig alles op moeten bouwen, 3 weken in een ziekenhuisbed is niet goed voor de conditie.

    2e klaplong 29 mei 2017 (6,5 jaar later dus): uit het niets op een rustig avondje thuis kreeg ik weer pijn in mijn borstkas en wist ik vrij zeker dat het weer een klaplong was. Na bezoek aan huisartsenpost bleek ik kleine klaplong te hebben. Advies was rustig aan doen dit kan vanzelf herstellen. Ik voelde me binnen een week weer een stuk beter en ging weer aan het werk.

    3e klaplong 12 juni 2017: tijdens autorijden kreeg ik weer pijn in mijn borstkas. Weer naar Eerste Hulp, en weer kleine klaplong. Thuis herstellen en rustig aan doen. Dit keer hield ik er veel langer last van.

    CT scan 10 juli 2017: na overleg met de longarts een ct scan ondergaan. Rontgenfoto's laten weinig zien van de conditie van een long. CT scan kan aantonen of er oorzaken zijn voor de klaplongen. De longarts zag niks afwijkends op de scan.

    4e klaplong 20 juli 2017: 's ochtend voelt het niet echt goed en de pijn wordt erger. Weer naar Eerste Hulp en weer kleine klaplong.

    In augustus heb ik een informatief gesprek met chirug over VATS operatie. Hij ziet op de ct scan wel afwijkingen! Er zitten blaasjes aan de bovenkant van de long. Als deze knappen krijg je klaplong. Oorzaak blaasjes is onbekend (ik heb nooit gerookt). Ik besluit nog geen operatie te doen, maar bij een volgende klaplong wel.

    5e klaplong 21 september 2017: het ging heel lang goed maar toch weer klaplong en direct besloten te laten opereren. Na wat vooronderzoeken werd ik 4 oktober opgenomen in het ziekenhuis en geopereerd

    VATS operatie: ik kreeg een epiduraal catheter (ruggeprik). De operatie duurde zo'n 2 uur. Daarna voelde ik me op zich goed op beetje zere keel na. Ook lag ik aan een infuus, drain en epiduraal. Tijdens de operatie is het bovenste stukje van de long met blaasjes weggehaald en dichtgeniet. Ook is het longvlies weggehaald waardoor ontsteking ontstaat en long vastgroeid aan borstvlies. Inklappen kan niet meer.

    De dag na de operatie moest op een stoel naast het bed zitten. Ik werd erg misselijk en dat heeft zo'n 3 dagen geduurd voordat dat helemaal over was. Kwam wss door de narcose. Ik had geen/weinig pijn door het epiduraal was de borstkas aan de linkerkant verdoofd.

    Op 9 oktober werd 's ochtends vroeg het waterslot afgesloten. Paar uur later rontgenfoto, die zag er goed uit. Die middag drain verwijderd door arts, geen prettig gevoel. Die plek werd nog gehecht en toen mocht ik naar huis!

    Thuis viel de eerste dagen tegen. De 3 snedes met hechtingen zaten strak. Ook was de linker zijkant erg gevoelig en kon niet op die kant slapen. Hoesten, niezen en lachen was in het begin nog pijnlijk. Dit ging iedere dag steeds beter. Met name de huid rondom de plek van de drain was deels ongevoelig en spieren juist pijnlijk. Ook het opbouwen van conditie na de operatie moet je niet onderschatten. Een maand na de operatie ben ik weer deels begonnen met werken. Ik vond met name autorijden erg spannend, omdat je ook de borstspieren belast en ik merkte dat ook aan de long.

    Maart 2018: ruim 5 maanden na de operatie gaat het goed. In december op vliegvakantie geweest, dit ging ook goed. De huid bij de plek van de drain is nog wel wat ongevoelig. Ook is een zenuw vanaf die plek naar de buik gevoelig. Dit voel ik eigenlijk alleen tijdens het sporten bij het aanspannen van buikspieren. Niet heel pijnlijk, maar gewoon beetje vervelend.

    Ik zal later nog een link plaatsen naar website met goede info over de operatie.

    Ik heb geen spijt van de operatie want in mijn geval was het wachten op de volgende klaplongen.

    Groeten,

    Astrid

    Reactie
    #330

    Via deze links is goede info over VATS operatie te vinden.

    In beeld

    Folder

    Reactie
    #331

    Leuk om ook jou ervaring te lezen Astrid. Was er in jou gsval wel verbetering m.b.t. pijnlijke zenuwen of het juist geen gevoel hebben op bebaalde plekken? Mijn rechterborst en een deel van mijn zij is nog steeds gevoelloos of juist wat pijnlijk. Ik heb er niet veel last van, maar het is gewoon non stop onaangenaam.

    Reactie
    #332

    Het is bij mij nu bijna 2 maanden geleden, en de onderkant van mijn borst/ribbenkast is nog wel gevoelloos. Als ik er met mijn vingertoppen op druk doet het ook nog wel zeer.

    Op dit moment heb ik ook dat het waar onder mijn borst bij de littekens en zijkant heel erg jeukt

    Reactie
Reageer op: Klaplong, ervaringen uitwisselen met lotgenoten
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief