Ervaringen met amandelen knippen bij volwassenen?

  • #2656

    Ik ben Cindy, 21 jaar. Ik liet mijn amandelen verwijderen omdat ik iedere maand keelontsteking had met koorts en alles daaromheen. Huisarts was het ermee eens en verwees me door. In ben geholpen in het IJsselland ziekenhuis te Capelle aan den IJssel. Moest op maandagmorgen 18 februari 2018 's morgens om 7:15u nuchter in het ziekenhuis zijn. Om 9:15u ben ik geöpereerd.

    De eerste 24 uur moet je blijven ter observatie. Na de operatie ging het best goed allemaal behalve dat ik paar keer moest overgeven, misselijk van de narcose!!

    Eenmaal thuis alles rustig aan gedaan, veel waterijsjes inderdaad, vooral peerijsjes zijn het beste omdat ze plat zijn en verder veel ijswater gedronken. Mijn moeder was zo lief om heel de week vrij te nemen van haar werk om voor mij te zorgen. Had wel veel pijn dus moest echter aan de Paracetamol en Dyclofenac, dat gaf verlichting maar de nachten waren heel vervelend. 'S morgens heb je de meeste pijn omdat je dan niet voldoende hebt gedronken.

    Ondanks, dat ik alles volgens voorschrift deed, ging het bij mij toch goed fout.....

    Hier mijn verhaal:

    ...op de 6e dag, na de operatie, zat ik in de woonkamer, nam een slokje water en plots voelde ik iets kapot springen achter in mijn keel.. bleek dat er een bloedvat open sprong. Ik liep snel naar het toilet waar het bloed al gutsend en stromend uit mijn mond liep. Het stopte niet. Mijn moeder belde min of meer in paniek het avond/weekend nummer dat we hadden meegekregen in geval van nood. Het IJsselland ziekenhuis had geen plek, geen tijd en er was geen arts voorradig. We moesten maar 112 bellen zei de zuster. "Succes ermee", zei ze en hing op. Niet te geloven!! Mijn moeder 112 gebeld en de ambulance stond binnen een kwartier voor de deur. We moesten alle instructies van 112 alarmcentrale opvolgen: zoals huisdieren opsluiten in een slaapkamer of wat ook. Voordeur openzetten. Contact blijven houden met de patiënt zeiden ze, zodat je weet dat die bij bewust zijn blijft. Mijn moeder moest mij op de zij leggen als ik mijn bewustzijn zou verliezen. Op een brancard in de ambulance moesten we dus doorrijden naar een ander ziekenhuis, 25km verderop. Dat was het St.Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Mijn moeder en mijn zus (24jr) gingen mee in de ambulance. Eenmaal aankomend bij de spoedeisende hulp gutste het bloed wederom weer uit mijn mond. Ik verloor op een gegeven moment mijn bewustzijn en raakte in een shocktoestand. Vijf man verplegend personeel waren druk in rep en roer en deden alles wat moest gebeuren. De KNO arts besloot ook direct opnieuw te opereren. Hele circus begon voor mij weer opnieuw: operatiekamer, narcose, enzovoorts. Ingreep duurde niet lang, zo'n 20 minuten.

    Ik werd naar de slaapzaal gebracht, werd aangesloten aan infuus, pijnstilling en waakapparatuur en... het welbekende waterijsje! Mijn moeder mocht heel even met mijn zus bij me komen op zaal. Toen de verpleegkundige net alles netjes had aangesloten en weg wilde lopen, werd ik kotsmisselijk, twee tellen later stroomde er vervolgens wederom een golf bloed uit mijn mond. Mijn moeder riep snel de verpleegkundige terug. Hij alles weer losgekoppeld, bed en alles verschoond, bleek dat er bloed in mijn maag zat dat nog niet helemaal goed was weggepompt op de operatiekamer. KNO arts had verteld dat hun ook mijn maag hadden leeggepompt maar blijkbaar zat er nog wat restant, komt vaker voor legde de verpleegkundige uit. Je weet niet wat je meemaakt...! Op dat moment had ik echt, echt heel veel spijt van mijn keuze om mijn amandelen te laten verwijderen.

    Ik mocht in de loop van de dag naar huis. Ben opgehaald door mijn ouders. Ben nu thuis. Voel me totaal niet lekker. Heb de eerste 12 uur veel geslapen, komt ook voornamelijk door de morfine die ze me hadden toegediend via infuus. Ben nu twee dagen verder en loop als een zombie naar het toilet. Voel me zwak, echt heel zwak en heel erg moe. Ik heb ook veel bloed verloren maar hoefde gelukkig nog net geen bloedtransfusie.

    Ik probeer wel zoveel mogelijk heel veel Peerijsjes en Raket-ijsjes te eten en mijn moeder maakt veel ijswater voor me. Ik ben weer bijna een week terug bij af. Ben aantal kilo afgevallen omdat eten nu gewoon even niet meer lukt nu. Terwijl ik vóór die bloeding al lekker begonnen was met eten zoals een wit boterhammetje (zonder korsten) met smeerkaas of smeerworst. En knakworstjes had ik geprobeerd, afgekoeld natuurlijk, maar dat was lekker hartig en ging goed allemaal. Maar ja, nu na die bloeding op de 6e dag na de operatie ben ik dus weer terug bij af. Heel waardeloos allemaal. Het zal vast wel goed komen, alleen in mijn geval gaat het allemaal langer duren.

    Ik heb superveel leuke reacties ontvangen via de whatsapp. Voornamelijk van mijn collega's die erg met mij meeleven. Heb ook een prachtig boeket thuisgestuurd gekregen van hun en leuke kaarten ontvangen. Mensen, collega's bedankt allemaal voor jullie lieve aandacht. Maar ik wil ook nog even extra grote dank uitspreken naar het verplegend personeel van het St.Fransiscus Gasthuis in Rotterdam. Een topziekenhuis!!. Wat een wereld van verschil met het IJsselland ziekenhuis in Capelle. Ik weet nu welk ziekenhuis ik voortaan kies als ik er ooit nog eens voor wat dan ook ernaar toe moet. In Rotterdam krijg je een geweldige verzorging en aandacht. Heel lief en zeer zorgzaam. Ik kreeg in het St Franciscus in 12 uurtjes tijd dat ik daar lag wel 8 raket ijsjes en veel vers ijswater. En ieder twee uur kwamen ze kijken en vroegen hoe het met mij ging. Daar kan het IJsselland ziekenhuis nog een voorbeeld aan nemen. Daar gaat alles kort, snel stug en zakelijk.

    Sorry mensen, ofwel bezoekers van deze site, dit is mijn verhaal, minder rooskleurig dan de anderen verhalen, maar ook dit soort uitzonderlijke gevallen moet eerlijk in een forum kunnen worden vermeld. Het is niet altijd even prettig zo'n ingreep. over een tijdje zal ik er nog eens op terug komen hoe het verder is verlopen. Ben nu nog moe zwak en herstellende en bevind me weer in die beginnende herstelperiode. Maar op dit moent gaat het stabiel. Ik heb mijn verhaal ook in etappes geschreven en mijn moeder hielp me ook een beetje. Maar een ding is zeker... uiteindelijke komt het vast wel goed!!  Ik had alleen wat meer obstakels en hindernissen op mijn pad, helaas...

    Lieve groet Cindy

    Reactie
    #2657

    Ik heb me amandelen afgelopen donderdag eruit laten halen, k keek er erg tegenop vooral omdat k niet wist met wat voor gevoel ik zou opstaan. K moest 1 nachtje blijven althans dat zeiden ze.. ik werd van de uitrustkamer naar me kamer terug gebracht en kreeg nog even bezoek alles leek goed te gaan met mij. Me ouders en zus gingen weg ik keek nog een film en ging weer naar de toilet waarna ik me heel slap voelde en buiten adem was. Ik voelde dat k aan de rode touw moest trekken en mede dat k dat deed viel k na de grond en voelde ik dat er ontlasting uit me kwam zonder dat k kracht of iets zette, de dokters kwamen me uit de toilet redden, en plaatste me op de bed ik kon niet bewegen want daar had k geen puf voor. K vertelde dat k ontlasting heb gehad zodat ze me konden verschonen... maar ipv dat het ontlasting was was het bloed, en er bleef maar bloed komen en het was geen zwart bloed ofzo nee het was HELDER ROOD BLOED.  Op een gegeven moment was k zoveel bloed verloren dat k dus een bloedzakje moest krijgen maar dan komt het zware me ouders zijn jehovah getuigen en ben met dat opgevoed ik ben het zelf niet. Me ouders hadden het liever niet en wouden dat ik de EPO ofzo pakte dat is bloedvervangend maar omdat k dus zoveel bloed was verloren kon dat niet , ambulance was gebeld en k moest vervoerd worden na de grote ziekenhuis waar k maag onderzoeken kreeg en ze alleen maar bloed zagen heb die avond zeker 8 tot 11x ontlasting met bloed gehad, ze hebben me die avond naar de Intense of care gebracht waar ik daar overnacht, heb maximaal 2 bloedzakjes gehad en mocht de volgende dag weer terug naar het ziekenhuis waar k geopereerd was. Daar heb ik tot maandag ochtend gelegen (vandaag dus).  IK MAG EINDELIJK NA HUIS!!

    Reactie
    #2658

    Hoi allemaal,

    Wat een ervaringen! Ik ben afgelopen maandag 18 maart 2019 geopereerd aan mijn keelamandelen.  Ik ben 23 jaar. De reden hiervoor was dat mijn amandelen chronisch ontstoken waren en ik al vanaf december elke keer antibiotica kreeg! Ik had nu zegmaar geen keus meer, ze moesten er gewoon uit!

    Hier zag ik natuurlijk vreselijk tegen op, maar aan de andere kant waren die keelontstekingen zo erg dat ik blij was dat er nu wat ging gebeuren. Om mijzelf een beetje voor te kunnen berijden op de operatie ben ik op zoek gegaan naar ervaringen van anderen mensen, en wauw wat een horror inderdaad!

    Ik heb me daarom ook maar op het ergste voorbereid! Ik moest 's ochtends vroeg om half 8 in het ziekenhuis zijn en ik werd om 9 uur al geopereerd! Het aller aller ergste vond ik het infuus, ik was zo zenuwachtig dat ik het heet en koud kreeg, moest lachen en huilen tegelijk, drama! Toen de anesthesisten mij kwamen halen was ik al wat rustiger! De narcose ging vrij snel en ik vond het niet vervelend.

    Om 10 uur werd ik al wakker op de uitslaapkamer, ik was heel relaxed, had niet veel pijn (misschien ook door de morfine) en ik kreeg gelijk een ijsje, dat was heerlijk. Toen mijn ijsje op was mocht ik al snel terug naar mijn kamer, het ging heel erg goed! De pijn vond ik meevallen en ik was om half 4 's middags al thuis.

    Ik kan jullie wel vertellen, de eerste dag is het minst erg! De tweede dag gaat ook nog wel, daarna wordt het allemaal wel wat erger en pijnlijker. Ik zit nu op dag 6 met de dag van de operatie meegerekend en vandaag is de eerste dag, dat ik weinig tot geen pijn heb als ik mijn pijnstillers heb genomen. Dag 4 en 5 waren bij mij tot nu toe de ergste dagen! Ik heb wel wat gegeten, wit brood zonder korstjes met smeerworst of jam, en wat ik ook heel lekker vind zijn knakworsten! Daar zit ook nog een beetje smaak aan. Verder drink ik de hele dag ijswater en eet ik echt heel veel waterijsjes! Als je dat zat wordt, helpt het om stukjes van de ijsjes af te bijten en te laten smelten in je mond! Het werkt echt heel verkoelend.

    Ik neem trouwens alleen 4x 1000 paracetamol, zetpillen. Dit werkt prima! Als ik heel veel pijn heb neem ik er een ubiprofen bij!

    Ik heb tot nu toe geen enkele nabloeding gehad, ook geen klein beetje bloed of iets na de operatie helemaal niks! Het kan dus ook gewoon goed gaan, het enige wat wel echt heel vervelend is, is de constante pijn, dat ben je gewoon zat en daardoor duurt het herstel te lang.

    Maar, als je nog twijfelt of geopereerd moet worden, het is echt bij iedereen anders! En het is zeker geen pretje, je voelt je rot en je valt veel af! Maar als je weet hoe erge keelontsteking voelt, is dit zeker wel te doen!

    Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben! Als je nog wat tips wilt of wat wil vragen kan dat altijd!

     

    Reactie
    #2659

    hoi allemaal,

    Ik zal ook mijn ervaringen even delen. Ik ben 21 jaar en heb 28 maart na jaren amandelontsekingen mijn operatie gehad.

    De ingreep zelf valt echt mee! Het is kort en als je wakker wordt valt de pijn mee door de morfine. Ik ben normaal gesproken altijd heel snel misselijk maar na 1 middeltje zakte alles weg. Dezelfde dag mocht ik naar huis. Zet de eerste nacht je wekker een paar keer om te drinken!!

    Dag 2/3/4 waren pijnlijk maar dragelijk. Heb vooral heeel veel gedronken ook al doet het pijn gewoon doordrinken. Ijsjes eten, appelmoes, aardappelpuree, zacht gekookt ei.

    maak ook een schema voor je pijnstillers dat helpt je op meerderen manieren de dagen door.

    dag 5-7 waren bij mij een stuk heftiger. Zeker de oorpijn was niet te houden en heb om zwaardere pijnstillers gevraagd.  Na 1 dag oxycodon zakte de pijn af.

    Ik ben nu op dag 9 en ik voel eindelijk verbetering.

    Trek 2 weken uit voor deze ingreep neem je tijd en probeer echt te eten en drinken. Voel je je veel sneller beter.

    Succes!

     

    Reactie
    #2660

    Ben ik weer..

    Ik vergat nog een hele belangrijke.

    Ik las ook als tip om je wekker te zetten zodat je 's nachts pijnstillers en drinken kan nemen.
    Aanrader! Doe dit echt, scheelt je qua opstarten 's morgens heel veel.
    Nu heb ik als tip, vries een half fles water in en zet deze naast je bed als je naar bed gaat. Als je dan 's nachts wakker wordt hoef je niet je bed uit om ijs te halen en je hebt ijswater naast je tot de volgende ochtend. Ik vond dit 's nachts fijner wegdrinken dan gewoon lauw water.

    Al met al is soms even doorbijten en vooral door de zure appel heen bijten.
    Ik vond het erg meevallen je went er op een gegeven moment ook wel aan vind ik.
    Nou moet ik zeggen dat ik al meer als een jaar altijd erge keelpijn had dagelijks en moeite met slikken dat het me daarom ook wel mee kan zijn gevallen?

    Ieder ervaart het toch op zijn eigen manier, probeer vol te houden, het wordt namelijk echt wel beter na verloop van tijd!

    Groetjes

    Reactie
    #2661

    <span class="_5yl5">Hoi Allemaal,</span>

    <span class="_5yl5">Ik zit nu op dag 10 na de tonsillectomie, bij mij hebben ze ook een stuk van de huig afgehaald, dus had helaas een extra wond. Maar ik moet zeggen dat ik enorm op zag tegen de nasleep, het niet kunnen eten en de pijn.</span>

    <span class="_5yl5">Hier mijn ervaring en wat tips, ik merk dat iedereen er baat bij heeft om een ander zijn ervaring te lezen en ook tips te krijgen. </span>

    <span class="_5yl5">Nu denk ik wel als ik zo mezelf inlees dat het ook soms per persoon verschilt hoe het beloop gaat, maar over het algemeen een beetje hetzelfde.</span>

    <span class="_5yl5">Ik kan als eerste als tip geven: buffer een maand of 2 voor de operatie, ik heb van alles gegeten zodat ik wat kilo's aankwam en hopelijk miste ik het eten na de operatie niet zo.
    Ik heb gemerkt dat het fijn is dat je dan wat meer weerstand hebt en wat meer kan lijden.Maar toch blijf je de eerste week heel slap en val je af.Ik kon pas echt weer wat vast voedsel eten op dag 7.
    Toen heb ik een lauw pasta gerecht gegeten, wat was dat lekker en het glee er zo in.
    Meteen voel je dan ook dat je nieuwe energie krijgt in je lijf.
    De eerste week kon ik alleen maar leven op ijswater, ijsklontjes en waterijsjes.Ik had een eiwitdieet gehaald, kant en klare shakes en puddinkjes. Ik moet zeggen dat dat ook heel goed ging omdat daar toch net wat meer inzit dan gewone vla en ook minder suikers.Toch deed dat ook echt zeer met slikken en moest ik echt bijkomen daarna omdat slikken zoveel zeer deed.Vanaf dag 4 kon ik 1-2 sneden brood op zonder korst en ben ik ook afgekoelde soep gaan eten. Was uiteraard wel minder lekker maar ik was het zo zat dat ik geen gezonde voeding binnenkreeg.De soepen die bij mij goed gingen vanaf toen waren: pompoensoep, erwtensoep, tomatensoep, kippensoep. Kreeg je ook wat meer energie van.Verder had ik eiwitrepen in huis en die zijn ook wat zachter, die at ik vanaf dag 6 als ontbijt.Ik had allerlei soorten waterijsjes in huis gehaald van de lidl, als tip kan ik geven doe dit ook! Zorg voor variatie, ik was het op een gegeven moment zo beu dat ik geen gewone gezonde voeding kon eten dat ik wel troost haalde uit de afwisseling aan waterijs die ik had.Verder zou ik nog als tip willen geven om kruiden te gebruiken.Om de pijn te verzachten en de wondgenezing te versnellen, maar ook om je weerstand te behouden nam ik dagelijks:</span>

    <span class="_5yl5">- multi vitamine capsules, echinacea met vitamine C capsules ( dit vooral voor je weerstand)afgekoelde - thee van kurkuma en gember (gember is een natuurlijke ontstekingsremmer en kurkuma helpt bij de wondgenezing en eventuele andere virussen en bacteriën te onderdrukken)
    -</span><span class="_5yl5">afgekoelde verbena thee ( verbena ook wel ijzerkruid of ijzerhard genoemd, helpt je herstellen na een operatie er zit namelijk ook echt ijzer in)</span>

    <span class="_5yl5">Ik merk nu ik op dag 10 zit ik de pijnstilling minder nodig heb en de pijn nog aanwezig is maar in een vele mindere mate, ik heb het gevoel dat de korsten weg of bijna weg zijn en het gevoel alsof er een brok in mijn keel zit, ook keelpijn is nog aanwezig, slikken en praten gaat heel goed maar moet vooral opletten met praten dat verergerd de klachten. Verder eet ik weer gewoon normaal, geen harde dingen maar ik probeer gewoon van alles. Ik ben zo blij dat ik weer gezond en vrij normaal kan eten! Dat heb ik het ergste gemist, ik voel me ook echt niet meer slap en zo moe.</span>

    <span class="_5yl5">Tot zover mijn ervaring en tips.</span>

    <span class="_5yl5">Hopelijk kun je er wat mee!</span>

    <span class="_5yl5">Groetjes</span>

    Reactie
    #2662

    Nou lieve mensen, allereerst wil ik iedereen bedanken voor het opschrijven van zijn of haar ervaring met deze operatie. Positief of horror aan beide heb ik mega veel gehad. De horror verhalen zodat ik me kon voorbereiden op het allerergste en de positieve verhalen omdat ik daar nu hoop uit put.

     

    Hier nu mijn ervaring. Ik ben een verder gezonde vrouw van 33 die niet rookt, af en toe van een gezellig wijntje houdt en behalve die k*tamandelen verder gezond is met een goede weerstand.

     

    Ik sukkelde al jaren met continue keelontstekingen en mega moe en sinds een jaar kreeg ik ook die vreselijk ranzige tonsilstones dat mn man zelfs zei “schat je bakkes ruikt raar”. Ik naar de KNO en die zei direct dat beide amandelen in chronische staat van ontsteking verkeerden rechts nog erger dan links. En dat eigenlijk het enige advies was ze te laten verwijderen. Dr. Teeuw van het SFG in Rdam is een KANJER heel duidelijk en mega eerlijk over alle pijn die er in het herstel zal voorkomen. Ik had het ergens toch lichtelijk onderschat of iig gedacht ik herstel wel ff snel alsof het niets is dus gelijk een datum geprikt.

     

    Afgelopen donderdag 9 mei was “doomsday”. Ik zal vanaf hier dag voor dag tot op vandaag zo goed mogelijk omschrijven wat mijn ervaring is. Let wel!!!! iedereen is anders en ieders ervaring kan anders zijn in positieve of negatieve zin.

     

    Dag 1: Pijn: 8/10 Moest om 6.45 melden in het ziekenhuis en om 7.45 onder het mes. Ik was de eerste van de dag wat ik wel een prettig idee vond. Ik had duidelijk aangegeven dat ik zeer slecht tegen de meeste pijnstillers en antibiotica’s kan en dat ik heel snel misselijk word. Ik heb nog nooit een operatie of iets dergelijks meegemaakt dus wist verder ook niet wat ik moest verwachten. Ondanks dat de anastesist me bleef zeggen aan leuke dingen te denken kreeg ik helaas een mega paniek aanval net toen ze het narcose middel toedienden en het laatste wat ik weet is dat ik huilend de narcose inging niet slim want het is echt zo hoe je erin gaat kom je eruit. Ik werd dus zwaar overstuur en over mn toeren wakker paniek heel hard huilen ik was gewoon over de zeik is me verteld want dat kan ik me niet eens herinneren (zo raar om gewoon een stuk “kwijt” te zijn). En toen begon de echte ellende. Ze hadden het antimisselijkheid medicijn niet of onvoldoende toegevoegd dus ik moest vreselijk braken. 4 van die kartonnen bakjes vol helder rood bloed. Vervolgens nog een paar met donke bloed. En het braken ging door zo goed als non stop van 10u tm 20u. Er is toen dus ook besloten mij op te nemen. Ik heb echt mn best gedaan constant te drinken maar dit is natuurlijk rot maar vergelijkbaar als toen ik een zware keelontsteking had. Het misselijke gevoel viel mij 10000x zwaarder.

     

    Dag 2: Pijn 7/10 Na een gebroken nacht (ze maken je steeds wakker om te drinken) voelde ik me wonderbaarlijk niet meer misselijk. Het middel wat ze daartegen gaven hielp gelukkig. Ik mocht dus ook onm 9.30 naar huis. Dr pijn viel me ook redelijk mee. Tuurlijk naar bij het slikken ed maar het was te behelpen. Even langs de apotheek voor paracetamol 1000mg zetpillen en diclofenac 50mg zetpillen. Voor de diclo was ik ondanks maagbeschermers wel huiverig. En terecht want ik werd er toch weer misselijk van gelukkig niet zo hevig als bij Naproxem of Oxy of andere morphine achtige middelen maar toch niet fijn. Ik kon echt NIKS wegkrijgen 4 lepels appelmoes was echt mn max. Hele onrustige dag en nacht gehad nauwelijks geslapen omdat ik nu dus panisch ben voor een droge keel en daardoor voor een eventuele nabloeding al komt die maar bij 4% voor ik ben zo getraumatiseerd van de narcose dat ik NOOIT meer onder narcose wil.

     

    Dag 3: Pijn 8/10 Voelde me vooral heel eeg mega ellendig. Met name door gebrek aan slaap sinds woensdag voor de operatie tot nu. En door gebrek aan voedsel. Blijkbaar heeft een lijf echt slaap en voeding nodig lol. Slikken deed vandaag helaas wel wat meer pijn maar voelde me wederom eerder mega ellendig door alles eromheen. De nacht was een hel want ik kreeg een soort van hartkloppingen en kreeg het benauwd door te dik slijm in mn strot en merkte dat ik lichtelijk verkouden ben geworden (lang leve het ziekenhuis en alle zieke mensen met hun gekuch). Kreeg daardoor weer een paniekaanval want wat nou als het ontstoken raakt gaat bloeden etc etc. Mijn eigen horrorgedachtes zijn momenteel mijn ergste vijand.

     

    Dag 4 (vandaag) Pijn 8/10 Vandaag begon niet zo best. Ben flauwgevallen terwijl ik op toilet zat. Slikken was wel extra moeilijk en heb gelig slijm uit mn keel (verkoudheid of ontsteking God knows). Mn mond ruikt nu ook mega ranzig en smaakt ook vies. Wordt er weer misselijk van. Kan nu helemaal niet meer praten zelfs fluisteren werkt niet. Gezien de geur en smaak en dat ik ben flauw gevallen heb ik manlief het ziekenhuis laten bellen. Zelf alles opgeschreven wat hij moest zeggen. En de algehele consensus daar was “Mevrouw u MOET echt eten vandaag! U bent in een vicieuze cirkel beland van nauwelijks slaap en geen voeding sinds woensdag dat belemmert niet alleen het herstel maar zal er ook voor zorgen dat u eerdaags moet komen om evt aan een infuus te gaan” Ergens ook wel logisch natuurlijk aangezien je lijf een strijd levert en daar wel brandstof voor moet hebben. Ook werd mij verteld dat de ranzige smaak en geur “normaal” is en dat een onsteking net als een nabloeding zeer zelden voorkomt dus dat ik me daar vooral geen zorgen om moet maken. Ook de beginnende verkoudheid is behalve vervelend niet een complicatie. Mocht mn neus dicht gaan zitten een spray gebruiken zodat ik niet door de mond hoef te ademen. Ook nogmaals op mn hart gedrukt dat ik MOET eten. Aanmaaklimo drinken broodje smeerkaas Unox soep extra pureren en helemaal laten afkoelen. Ik heb net een beker reine claude siroop op en een klein zacht brioche broodje met smeerkaas. Moet wel zeggen dat ik me iets beter erdoor voel maar wat een nare bedoening dat broodje. Het leek overal aan te kleven en het lijkt alsof ik nu extra brokken in mn keel heb. Ook mijn keel voor het eerst bekeken zal jullie de details besparen maar vergelijk het het best met een beschimmelde citroen lol. Heb ook voor het eerst weer een diclofenac zetpil erin geduwd hoop dat ik er niet eng van word mede doordat ik eindelijk heb gegeten en een maagbeschermer heb genomen. Voel me suf en slaperig maar lijkt wel alsof ik me iets beter voel puur omdat ik eindelijk wat heb gegeten denk ik.

     

    Mega lang en gedetailleerd verhaal maar hoop dat wie dit leest er wat aan heeft en als je vragen hebt stel ze gerust. Ik kom over een dag of 4 weer terug voor de volgende 4 dagen!

     

    groetjes en iedereen die in hetzelfde schuitje zit of er nog in moet stappen come on we got this en BETERSCHAP!

    Reactie
    #2663

    Hi guys ben ik weer zoals beloofd verder verslag.

     

    Dag 5 pijn 12/10 Juist dit was dus de “gevreesde dag” met pijn piek. Ik voelde het in de nacht al dat dit geen beste dag zou worden en helaas idd niet fijn. In mijn beleving ook echt de allerpijnlijkste dag en voor het eerst echt optimaal diclofenac 50mg EN paracetamol 1000mg moeten gebruiken. Ondanks alle pijnstillers was drinken vervelend en eten nagenoeg onmogelijk.

     

    Dag 6 pijn 8/10 De pijn is minder dan dag 6 maar nog niet veel. Met slikken brand het ontzettend en ben maar eens voor het eerst sinds de operatie in mn keel gaan kijken. Ik zag een rood gehemelte waar de amandelen zaten en in de “gaten” allemaal gelige/grijze smurrie. Die vieze korsten dus. En behalve daar heb ik niet veel korst meer over. Dat lijkt dus op te schieten. Vandaag alleen bij het opstaan diclofenac en voor het slapengaan verder geen pijnmedicatie gebruikt. Wederom het dieet van koude soep en een zacht broodje. Ik ben mega voorszichtig met eten omdat ik absoluut GEEN nabloeding wil. Ook koel ik ELKE avond mijn nek met coldpacks dit om de bloedvaten lekker nauw te houden.

     

    Dag 7 Pijn 7/10 Er lijkt vooruitgang in te zitten. Wel mega droog bij het opstaan ondanks ik snachts af en toe een slokje heb genomen. Gebruik weer alleen 2 diclo’s in de ochtend en avond. Eten hetzelfde als voorgaande dagen.

     

    Dag 8 Pijn 5/10 Dr is dus echt vooruitgang. De pijn ebt weg. Wel nog prikkerig/branderig en een vervelend gevoel maar een keelontsteking doet 100x meer pijn. Gebruik alleen nog een diclo voor het slapengaan.

     

    Dag 9 (incl op. en vandaag dus) Pijn 3/10 Ik zit denk ik echt op de goede weg en in een opwaardse spiraal qua herstel. De pijn valt me echt mega super mee vandaag. Heb helemaal geen pijnstilling nog gebruikt. Wellicht zo voor het slapen omdat de pijn in de avond wel wat meer opspeelt dan overdag. Maar vandaag rustig een beetje huishouden gedaan. Was erna wel helemaal gebroken maar goed na 9 dagen eerst 4 dagen niks eten en erna alleen vieze koude soep elke dag zorgt natuurlijk niet voor veel energie.

     

    Tenzij er wat geks gebeurt waar ik absoluut NIET vanuit ga is dit ook mijn laatste post.

     

    Natuurlijk is deze ingreep zwaar k*t en pijnlijk maar mijn advies is stel je in op de ergst mogelijke pijn die je kunt bedenken dan valt het alleen maar mee. Ik heb ook gebikkeld en dagen gehuild maar om eerlijk te zijn valt het me toch flink mee nu naderhand. Ik blijf nog zeker tot maandag koude soep eten en binnen op de bank gewoon om zeker te zijn van het onzekere en nabloedingen die helaas ook nu nog kunnen gebeuren te voorkomen.

     

    Dan hier een paar tips die mii goed geholpen hebben. Sommige zijn uiteraard een herhaling van voorgaande berichten.

     

    - HEEL VEEL DRINKEN en HEEL VAAK DRINKEN! Eigenlijk continue. En in de eerste dagen mocht je je flauw voelen een beetje groene reine claude siroop toevoegen. Dat is toch suiker haalt het randje eraf en een fijne afwisseling van enkel ijswater.

    - Jezelf NIET druk maken. Niet stressen door de pijn probeer het “uit te zitten”. Klinkt makkelijker gezegd dan gedaan maar het helpt.

    - Ondanks je trek hebt in alles eigenlijk zolang mogelijk “smakeloos” en koud eten. Bv soep goed gepureerd (kip/groente). Zachte broodjes smeerkaas. Ik merkte dat aardappelpuree 3x niks was voor mii bleef plakken en is koud echt niet te nassen. Dit doe ik om 1 zo min mogelijk pijn te ervaren en 2 om absoluut geen nabloedingen te krijgen. Lees veel ervaringen waar men vanaf dag 4 al pizza eet maar dan verbaasd is dat ze een nabloeding krijgen.

    - Je nek koelen. Tenminste elke avond voor je gaat slapen. En als je in de middag echt last krijgt werkt het ook verzachtend.

    - Zorg voor genoeg ijsklontjes voor je ijswater. Dit was voor mij belangrijker dan waterijsjes deze kwamen mij op dag 2 mn strot al uit.

    - Series/films/games whatever zorg ervoor dat je genoeg klaar hebt liggen dan gaan de dagen veel sneller.

    - RELAX ZOVEEL EN ZO GOED MOGELIJK! Doe dutjes, chill out en doe vooral niet te druk of teveel zeker niet te vroeg in het proces en ala alle korsten er nog op zitten. Je kunt je nog zo goed voelen maar je hebt net best een heavy ingreep gehad dus geef jezelf de tijd om bij te komen ook als het voelt alsof je alweer op en top bent.

     

    Heel veel sterkte allemaal en hoop dat diegene die mijn posts leest hier net zoveel aan heeft als ik aan de voorgaande 1256 ervaringen die ik zelf gelezen heb!

     

    groetjes en hopelijk hersteld iedereen snel!

     

     

     

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
Reageer op: Ervaringen met amandelen knippen bij volwassenen?
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief