Ervaringen met amandelen knippen bij volwassenen?

  • #2626

    Hallo mensen! Ik ben op 7 mei 2018 geopereerd aan mijn amandelen. Ben zelf 25 jaar. Ook ik heb voor de operatie allerlei horrorverhalen op het internet gelezen waardoor ik dacht dat ik echt een hel tegemoet ging. Gelukkig kan ik zeggen dat het mij allemaal is meegevallen.

    Het begon met de operatie. Ik was nog nooit eerder voor een behandeling, laat staan een operatie, in het ziekenhuis geweest. Hierdoor was ik behoorlijk nerveus. Dit heb ik tijdens het opnamegesprek aangegeven. De verpleegkundige begreep dit en heeft mij een kalmeringspilletje gegeven. Echt wonderspul. Hierdoor werd ik zo kalm dat ik alles zonder enige spanning heb ervaren. Na het prikken van een infuus naar de OK gereden waar ik binnen no-time in slaap was door de narcose. Heb geen tijd gehad om er tegen te vechten om wakker te blijven. Eenmaal wakker op de uitslaapkamer was de pijn nihil. Alsof je een nacht met open mond hebt geslapen, beetje droog en klein beetje pijnlijk. Op de uitslaapkamer direct al een ijsje gekregen. Niet veel later mocht ik terug naar de afdeling waar de pijn beetje bij beetje toe begon te nemen. Ijsjes waren hierbij de ideale uitkomst. Koud en verzachtend. In de vele verhalen op internet heb ik gelezen dat er veel mensen ziek zijn geweest en moesten overgeven. Ik heb zelf een fobie (emetofobie) voor overgeven waardoor dit mijn grootste angst was. Gelukkig vooraf besproken dat er bij de narcose ook een middel tegen misselijkheid gegeven zou worden. Deze heeft voor mij heel goed gewerkt. Ik ben geen moment misselijk geweest. Na ongeveer 2 uur op de afdeling te zijn geweest mocht ik alweer naar huis.

    Eenmaal thuis nam de pijn toe. Pijnstillers waren de eerste 3 dagen snel uitgewerkt. Waardoor de pijn op sommige momenten echt hevig is. Bij mij straalde de pijn vooral uit naar de oren. Dit is ontzettend vervelend. Eten ging bij mij niet evenals ijswater. Dit zorgde voor een hevige pijn op de wonden. Gewoon kraanwater was daarentegen goed te doen, ondanks dat slikken wel pijn doet. Ijsjes zorgden intussen voor enige verlichting. Vanaf dag 3 tot en met dag 7 merkte ik dat het steeds beter ging waardoor ik de pijnmedicatie kon afbouwen. Vanaf dag 6 slikte ik alleen 's ochtends nog een paracetamol. Vanaf dag 7 geen pijnmedicatie meer gebruikt. Soep eten was heerlijk. Eindelijk weer wat voedsel in mijn maag echter wou "normaal" eten nog niet.

    Vanaf de tiende dag merkte ik dat de grootste pijn verdwenen was. Alleen met het slikken van eten deed het nog een klein beetje pijn. Dat was ook het moment waarop ik langzaam aan normaal vast voedsel begon te eten. Dan gaat het herstel snel. Zodra je lichaam weer voldoende stoffen binnenkrijgt gaat het herstel ontzettend snel. We zijn nu inmiddels twee weken verder. Ik kan alles weer eten en heb geen pijn meer. Alleen gapen geeft een pijnlijk en trekkend gevoel aan de keel.

    Natuurlijk is de belevenis van deze operatie voor iedereen verschillend. Ik heb zelf een redelijk sterke maag. Dit in combinatie met de preventieve medicatie heeft er denk ik voor gezorgd dat ik niet ziek ben geweest. Qua pijn zijn er inderdaad momenten geweest die als heel erg pijnlijk zijn ervaren. Over het algemeen is het qua pijn redelijk te doen. Te vergelijken met een flinke keelontsteking.

    Tips die voor mij wel heel goed waren:

    • waterijsjes eten.
    • medicatie vooral in het begin preventief nemen. Ook als je nog geen pijn hebt.
    • voldoende nachtrust. Ja het doet pijn als je wakker wordt maar het herstel was hierdoor wel snel.
    • vooral via de neus ademen, dan hoef je niet zoveel de slikken.
    • gebonden soep (ook lekker om een broodje erin te dippen)

    Voor iedereen die de operatie nog moet ondergaan; Succes! De spanning vooraf was voor mij erger dan de lasten achteraf.

    Reactie
    #2627

    Hoi allemaal, hoe doen jullie het met herstellen en dit warme weer? Ik ben nu precies een week geleden geopereerd en mij is verteld dat ik 2 weken niet in de zon mag. Dit weekend wordt het zulk lekker weer en zou ik het liefst (mits ik energie heb en niet teveel pijn) lekker naar het strand gaan. Denken jullie dat dit kan of graaf ik hiermee m’n eigen graf?

    Reactie
    #2628

    Ik raad je toch dringend af om dat te doen...Je loopt het risico op een fikse ontsteking
    Dat advies wordt niet voor niets gegeven.

    Reactie
    #2629

    Dag mensen tijdens mij ziekte heb ik heel veel vis gegeten was een advies. Heeft mij super geholpen na 8 dagen was ik weer aan het werk en je kunt makkelijker eten dan aardappelpuree. Zalm, dorade, lekkerbek, panga. Neem je rust en neem op tijd je medicijnen. Probeer elke kwartier slokje water te drinken.  Ik heb minder last gehad keelontsteking was meer pijnlijk. Succes

    Reactie
    #2630

    Ben ik weer met een vraagje. Ik zit nu op dag 9 (inclusief operatiedag) en merk ik dat ik bij het doorslikken van eten zo'n vieze smaak in m'n mond heb. Een beetje bitter/metaalachtig. Bij water drinken proef ik het niet, maar bij eten wel heel duidelijk. Betekent dit dat de korst aan het loslaten is?

    Reactie
    #2631

    Ja Sarah korst laat los had ik ook metaal smaak. Kun je al wat andere dingen eten dan eeerste dagen nu.

    Reactie
    #2632

    Ja, eten gaat al een stuk beter! In het begin alleen maar ijs en ijswater, soms wat appelmoes. En nu eet ik (vooral 's middags wanneer ik weinig last heb) gewoon brood, fruit, soms een muffin of een plak cake ofzo, als het maar zacht is.

    Reactie
    #2633

    Ook mijn keelamandelen laten verwijderen na de zoveelste keelontsteking kort achter elkaar... Ook had ik een slechte nachtrust (en dus weinig energie) en stonk ik vaak uit m'n mond.

    Ik was nog nooit eerder geopereerd en vond het spannend. Eenmaal in het ziekenhuis kreeg ik een kamer toegewezen, een blauw operatieschort en een bandje om mijn pols met persoonsgegevens. Ook werd er een vragenlijst doorgenomen samen met de verpleegkundige.

    Even wachten nu tot ik aan de beurt ben. De verpleegkundige gaf mij aan dat ik vast het operatieschort aan kon trekken, uitplassen en alvast in bed gaan liggen. Vanaf nu voelde ik me ook echt patiënt.

    Daarna werd ik opgehaald en naar een voorbereidingszaal gereden. Daar lagen meer mensen die allemaal in afwachting van hun operatie waren. Er werd een infuus aangebracht en de anesthesist stelde nog enkele vragen.

    Wachten... Wachten... Dan zie ik ineens 3 artsen naar mijn bed lopen. Zij duwen me naar de operatiekamer en nu werd ik pas echt nerveus. Ze merkten dat denk ik want ik maakte geintjes als 'He, wel een kamer met zeezicht'. Alle artsen stelden zich voor waarna ik zelf op de operatietafel ben geklommen. Hier werd ik in de juiste houding gelegd. Ik kreeg warme dekens over me heen gelegd en merkte toen ook de kou op in zo'n operatiekamer.

    Ze vertelden me exact wat ze gingen doen. Ik telde het aantal artsen en er bleek een stagiair tussen te zitten die mee ging kijken. Het infuus met narcosemiddel werd ingebracht en een aardige vrouw (die de stagiair begeleidde) vertelde me dat ik aan de zee mocht denken waar ik over grapte. En vroeg me welk strand dit dan zou zijn. Ik zei: 'Bali'. 'Droom maar over Bali' zei ze. 'Zie het maar voor je en probeer lekker te ontspannen'. Ik voelde tintelingen in mijn wangen, kreeg een warm gevoel en hoorde minder goed. Ik wilde scherp blijven om te kijken wat er verder gebeurde en hoe ik langzaam weg zou zakken. Toch... Ik weet vanaf dat moment ineens niets meer. Je bent met een knip in de vingers het bewustzijn kwijt. Gevoelsmatig werd ik een seconde later wakker gemaakt en kreeg ik een ijsje en een beker ijskoud water. Hier lag ik tussen andere patiënten op de uitslaapkamer. Nog nooit een ziekenhuis van deze kant gezien... Ik was duf maar scherp want de klok was het eerste wat ik opzocht waardoor ik wist dat ik ongeveer een uur en 20 minuten knock-out was. Naast mij werden ook mensen wakker gemaakt die zichtbaar meer aangeslagen waren maar waar zij aan geholpen zijn weet ik niet.

    Ik was stout geweest kreeg ik te horen... In mijn onderbewustzijn heb ik het infuus uit mijn lijf getrokken. Die zat nu inderdaad aan de andere kant... Hier kan ik me niets van herinneren... De pijn in mijn keel was heel matig waardoor het ijsje en 3 bekers ijswater zo weg waren...

    Na een kwartier ging ik terug naar de kamer en langzaam maar zeker begon de narcose uit te werken en ging ik de wond voelen. Potverdorie, dat deed zeer. Mijn tong deed ook zeer en er zaten wondjes aan (later bleek dat deze best stevig aangepakt word om het uit de weg te houden). Die tong is de hele herstelperiode niet zichzelf geweest waardoor smaak en gevoel heel anders waren.

    Ik heb foto's van in mijn keel gemaakt. Vooraf, net na de operatie en tijdens het herstel. Die witte korst werd beter zichtbaar maar de pijn was vreselijk en concentreerde zich gek genoeg maar op 1 kant in mijn keel. De andere amandel heb ik totaal geen last van! Ik ben niet zo'n held en was doodsbenauwd voor nabloedingen want ik wilde absoluut niet terug naar die operatiezaal. Dus ik dronk alleen ijswater en vond waterijs niet eens te pruimen. De dag erna at ik wel waterijs maar liet ik ze eerst 20 minuten liggen zodat het al een beetje zachter is.

    Die nacht in het ziekenhuis wilde ik ook niet slapen want ik wist dat mijn keel dan uit zou drogen. Dus bleef ik wakker en dronk ik elk kwartier een half glas water. En maar pissen die nacht...

    Lekker naar huis gestuurd om 08:00 uur in de ochtend. Eenmaal thuis op de bank plaats genomen. Ik had een nieuwe televisie besteld vlak voor de operatie en daar kon ik nu van genieten. De pijn bleef aanhouden aan 1 kant van mijn keel maar ik bouwde de pijnstillers (ik heb alleen paracetamol gebruikt) langzaam af. Na 2 dagen heb ik soep gegeten en roerei. Praten deed ik alleen als ik het noodzakelijk vond, wilde mijn keel gewoon rust gunnen. Het had misschien wel gekund maar ik ben eigenwijs.

    Nu zit ik op dag 3 en ga ik straks heerlijk in de tuin zitten want het weer is goed. Houd me gedeisd en laat m'n lichaam de herstel werkzaamheden maar doen. Ik kan niet wachten om straks weer lekker te eten, weer energie te hebben die ik nu al denk te voelen door de goede nachtrust. Het is even afzien maar uiteindelijk is het beter.

     

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #2634

    gisterochtend geopereerd. En nu thuis. Ik was heel nerveus voor operatie, ook vanwege de verhalen. 60 min na de operatie werd ik wakker in de uitslaapkamer van al dat gepiep van het apparatuur. Ik voelde me erg slap en moe. Ik kreeg opiaten toegediend, waar ik me misselijk van voelde. Maar gelukkig niet overgegeven. De kno arts zei dat ik maar 20ml bloed had verloren, dat de operatie goed is verlopen en wit vocht zag bij de hiaten van de amandelen. Dus geen tongsteentjes, alhoewel het vocht ook een slechte adem kan veroorzaken. De slechte adem is voor mij de hoofdreden geweest de amandelen weg te halen. Ook heb ik zolang als ik me herinner chronisch keelpijn. Het zou fijn zijn om van beide klachten af te zijn !:)

    Ik heb veel perenijsjes gegeten. En sliep met veel onderbrekingen. Pijn in de keel, pijn met slikken, pijn met drinken en mijn infuus deed erge pijn op mijn hand. Om 0600 vanmorgen zat ik weer aan de perenijs, paracetamoloplossing in een glas water en een bakje yoghurt en Vla als ontbijt.

    mocht vroeg naar huis. Dus nu 1 dag na de operatie op de bank. Potje babyvoeding gegeten, ijswater, ijspack op keel. De verpleegkundige zei me dat ik moest praten om bloedingen te voorkomen en ook gezond moest eten om dit te voorkomen. In het bijzonder raadde ze mij macaroni aan. Macaroni ging voor geen meter en zat vast in mijn keel. Veel gedronken. Maar helpt niet. Tong is dik en gevoelloos. Dus dat doe niet mensen.. gewoon vloeibaar.

    ik heb echt beat wel zij in eten. En la dit voorbij is en ik kan weer gewoon eten... ga ik voor een risotto champignons en eekhoorntjesbrood. Sterkte allemaal!

    Reactie
    #2635

    ik heb donderdag 31 mei mijn neus en keel amandelen laten knippen en het is nu maandag 4 mei ik heb gisteren een nabloeding gehad gelukig was dat na 5 min weer weg en kan ik weer gwn rustig op bed liggen ik kan best veel eten maar ga ik even niet doen 1 dag na mijn operatie at ik gelijk 1 cakeje en wat aardbijen had ik niet moeten doen ik ga vanaf nu veel ijs eten en ijswater drinken en hooen dat ik over 2 weken beter ben

    Reactie
    #2636

    Moe zijn komt door de narcose dat is helaas een bijwerking

    Reactie
    #2637

    Ik word a.s. maandag geopereerd. Vanmiddag moet ik bellen voor het tijdstip. Dit wordt de eerste keer dat ik onder narcose ga. Ik ben echt ontzettend zenuwachtig.

    Reactie
    #2638

    Ik heb 5 dagen geleden mijn amandelen en poliepen laten trekken. Moet eerlijk zijn de eerste dag viel het heel goed meer. Maar eens thuis sloeg het dik tegen die pijn. En mijn huug is zo dik dat slikken en ademen nog steeds een probleem is. Waardoor je door de mond moet ademen. En altijd met droge mond zit. Daar komt de extra pijn van.

    Reactie
    #2639

    Op mijn 19 jaar amandelen laten verwijderen aangezien ik chronisch ontstoken amandelen had. Op voorhand heeft iedereen me goed bang gemaakt aangezien het meer pijn doet op latere leeftijd.

    De operatie liep heel goed. De eerste 24u waren het lastigste omdat ik erg misselijk was door de verdoving. Ook 2 keer bloed moeten overgeven aangezien er tijdens de operatie bloed in je maag komt. Hier kan je helaas niet aan ontlopen, maar in het ziekenhuis wordt je meteen goed geholpen door de verpleegsters.
    1 nachtje in het ziekenhuis moeten verblijven was eigenlijk wel fijn. Was je misselijk of had je pijn werd je meteen goed geholpen. (vraag ijsjes of ijsblokken tegen de pijn, en veel drinken met kleine slokjes!)

    Eenmaal thuis nam ik 4 keer per dag dafalgan met codeïne (bruistablet) en 2 keer voltaren (zetpil). Voltaren werkt ongeveer 8 uur en neem je als laatste en als eerste van de dag. Als je op vaste regelmaat je pijnstillers neemt gaat het allemaal wel. Wacht zeker niet tot de pijn er is! In de ochtend werd ik wel steeds wakker van de pijn, maar neem snel een pijnstiller en dan gaat het allemaal best.

    Qua eten viel het ook wel mee. Veel yoghurt, boterhammen zonder korst met smeerkaas, donuts... Zaken zoals fruitpap kreeg ik echt niet binnen want dit deed heel veel pijn (te zuur denk ik). Ijsjes waren heerlijk om te eten dan. Ook zuigen op gewoon ijsblokjes werkt erg goed tegen de pijn!

    Na 1 week probeerde ik af te bouwen naar gewone dafalgan, maar toen heb ik erg veel pijn ervaren. Bouw dus niet te snel af. Na 2 weken nam ik geen enkele pijnstiller meer.
    Enige nadeel van de pijnstillers is dat de codeïne op je darmen werkt (waardoor ik product moest halen voor constipatie) en de voltaren werkt op je maag. Als maagpatiënt zat ik na die 2 weken dan ook met een maagontsteking. Wees je bewust van de bijwerkingen en let er op!

    Al bij al viel het dus wel mee. Dankzij de pijnstillers is de pijn zeker draagbaar. Wel praat je heel weinig de eerste week. Bij mij niet zozeer omdat het pijn deed maar wel omdat het gewoon vermoeiend was. 1 week lekker doorbrengen in de zetel, je goed laten verwennen en voldoende rusten! Het is heel normaal als je je zo ongelooflijk slap en moe voelt. Vanaf de 2e week zal je merken dat je meer energie krijgt en je eens naar buiten kan.
    Laat je dus zeker niet opschrikken van alle verhalen. Bij elke persoon loopt het natuurlijk anders, maar de meerderheid van de verhalen zijn toch positief!!

    Reactie
    #2640

    Ze hebben bij mij afgelopen maandag de keel en neus amandelen eruit gehaald heb veel pijn maar dat is voor iedereen
    Weer verschillend.
    Ik ben 45 jaar.

    Reactie
Reageer op: Ervaringen met amandelen knippen bij volwassenen?
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief