alvleesklier en leverkanker.

  • #46

    Heel veel sterkte. Ik weet er helaas alles van. Pak ieder moment. Het kan helaas heel snel gaan. Hoop dat jullie meer tijd krijgen.

    Reactie
    #47

    allereerst even zeggen dat ik het enorm wardeer dat jullie allemaal zo goed kunne verwoorden wat jullie gevoelens zijn over adeze soort van kanker, heb heel veel respect voor jullie.
    helaas heeft mijn man het ook, maar hij heeft als euvel erbij dat hij ook opstandig en agressief kan reageren, waarop ik ook niet goed reageer naar hem, ze zeggen dat dit komt door het verdriet wat we samen delen, komt dit jullie ook bekend voor?

    Reactie
    #48

    Hai Kitty, ja boosheid is een fase in het verwerkingsproces. Vaak zit hier juist verdriet achter. Dit verdriet komt naar voren als de boosheid wegzakt uit moeheid of machteloosheid. Boosheid stoot af maar het is in ieder geval een begrijpelijke reactie. het verdriet dat erachter zit is veel zachter en toegankelijker en verbindt jullie veel meer in deze situatie. Maar jouw partner laat zich zoals niemand dwingen in zo'n verwerkingsproces. Je kunt hem wel vragen zijn verdriet met je te delen, maar dat is voor sommigen best moeilijk.

    Reactie
    #49

    bedankt voor je reactie op mijn bericht,
    hij is inderdaad heel verdrietig en voelt zich machteloos, gelukkig deelt hij wel zijn verdriet, maar praat heel slecht over zijn angsten, aankomende week wordt hij geopereerd voor pijn bestrijding, hij heeft nu morfine in vorm van zuigtabletten, we hopen dat de operatie dat een dagopname is, wat verlichting gaat geven. Hij weet sinds eerste week van november 2010 dat hij alvleesklierkanker heeft, en heeft sinds maart te horen gekregen dat er uitzaaingen zijn in de lever, hij heeft chemo en bestraling gehad, mar daarna waren er uitzaiingen en nu is hij opgegeven en proberen de artsen en vooral de huisarts zoveel mogelijk te doen om het zo aangenaam mogelijk te mkaen voor de rest van de tijd dat hij nog heeft.

    Reactie
    #50

    vandaag zijn we 1dag verder,en ik vraag me af hoe het me zal lukken ooit weer helemaal gelukkig te zijn?
    @kitty,ik heb constant gevoelens van afwisselend angst,verdriet en boosheid.wat moet dit dan voor mijn moeder zijn?
    ze weet dat het heel erg is wat ze heeft,en dat er zo goed als geen hoop meer is.ze zegt dan van die dingen die je door merg en been gaan,en er is niets wat ik kan zeggen dat haar kan troosten.
    we kunnen niets doen.er is geen weg terug waar we ook gaan.
    het besef te hebben dat je moeder kanker heeft is heel zwaar.maar als je tegelijkertijd ook hoort dat er niet echt iets aan te doen valt,zakt de grond onder je voeten.
    mijn moeder haar partner is hier heel gesloten in,wil er liever niet over praten,wat ik wel wil respecteren,iedereen is namelijk anders,en heeft recht op zijn eigen manier om met verdriet om te gaan.
    maar mijn moeder heeft juist heel veel behoefte om erover te praten.
    ik ben heel blij dat ik broers en zussen heb die dit met me kunnen delen en dragen,maar toch...
    ik heb ook het gevoel dat deze vreselijke ziekte enorm snel toeslaat.
    mijn moeder haar pijn word bijna dagelijks erger,en nu heeft ze ook nog problemen met de stoelgang die ons zorgen baren.
    kitty,
    heeft je man chemo gehad?heeft die geholpen?
    mijn moeder zou normaal binnekort chemo krijgen,maar dat is nog niet zeker vanwege haar wankele gezondheidstoestand.
    hoe lukt het jullie om de gewone dagelijkse dingen te doen???
    ik krijg het niet uit mijn hoofd.

    wat een rotziekte is dit toch!!!!!!!!!!!!

    sterre

    Reactie
    #51

    Wat ben jij een dappere vrouw Sterre. Dat je dit zo kunt opschrijven. Diep respect, een traan en een troostende blik in jouw ogen... Vreselijk.

    Reactie
    #52

    Sterre, neem contact op met de alvleeskliervereniging. Zij weten meer dan doktoren en kunnen een enorme steun zijn, ook voor jou. In onze situatie hebben we er veel aan gehad. Jouw moeder hoeft geen pijn te lijden, er is goede medicatie. Je zit in een vreselijke achtbaan die maar door dendert. Pas goed op jezelf en probeer zoveel mogelijk tijd met haar door te brengen. Het kan zo snell gaan bij deze klote ziekte. En geloof me, er komen weer momenten dat je gelukkig bent. Ik kon me er ook niks bij voorstellen.
    Heel veel sterkte

    Reactie
    #53

    Alvleeskliervereniging: http://www.alvleeskliervereniging.nl

    U kunt 24 uur per dag uw vraag inspreken via onze telefonische hulplijn: 0900 2585337. De medewerkers van deze lijn bellen u dan zo spoedig mogelijk terug om uw vraag te beantwoorden en waar nodig u te adviseren. Al uw gegevens en informatie wordt vertrouwelijk behandeld. Vragen die u zelf aan de Medische Raad van Advies wilt stellen kunt u stellen via het contactformulier op deze website. De alvleeskliervereniging zal er zorg voor dragen dat uw vraag bij de juiste persoon terecht komt. Ook voor andere vragen die u liever niet via de hulplijn wilt stellen kunt u gebruik maken van het contactformulier: http://www.alvleeskliervereniging.nl/ik_ben_patient/contact.aspx.

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #54

    hallo sterre

    wil ik je zeggen dat het niet mee valt als je een moeder gaat verliezen die kanker heeft, het is daarom juist goed erover te praten, hoe moeilijk dat ook soms valt, of juist niet, want dat is per persoon weer anders. De stoelgang van je moeder die niet goed loopt, zal op de gegeven moment ook vochtophoping in benen en buik gaan geven, de pijn die ze heeft kan een gedeelte verhoplen worden door pijnjblokades te laten doen van zenuwe baan die naar altvleesklier en lever loopt, deze behandeling gaat niet zonder pijn, maar op den duur geeft het verlichting. Mijn man heeft deze behandeling vandaag ondergaan, en heeft ook ophoping van vocht. je vraagt mij hoe we het dagelijks leven iedere keer weer oppakken...nou dat moet je per dag bekijken, want in de situatie waar je nu in zit, kan je niks plannen, wel is het goed om je eigen dingen te blijven doen en zoveel mogelijk toch te proberen je ontspanninfg te zoeken, door bv even naar de kapper te gaan of een boodschapje te doen, een stukje te wandelen of te fietsen, soms helpt het ook om te gaan fitnessen, want dat geeft positieve energie terug maar je raakt ook lekker voldaan vermoeid.

    op het moment werk ik zelf 4 ochtende van mijn werk nog en de rest spendeer ik aan de zorg van mijn man en mijn kat maar ook de huishouding.

    veel sterkte kitty

    Reactie
    #55

    hoi

    gisteren heeft mijn man een pijnblokade gehad, en dat beviel hem helemaal niet, tot vanavond, de pijn trok weg van de behandeling, en hij is voorlopig even weer pijnvrij, er volgt nog een tweede, maar nu hij weet dat het gaat helpen om door de ziekte heen te komen, is hij een stuk geruster.

    Inmiddels heeft hij medicijnen gekregen om ook zijn ontlasting weer op gang te brengen, en ook dat helpt.
    een klein kind werdt hij met tranen in de ogen toen hij vandaag weer ontlasting had, en de druk in zijn onderbuik een groot deel verdween.

    we weten dat hij nooit meer beter wordt, maar dat hij wel een stuk aangenamer naar het einde mag gaan.
    alvleesklierkanker met uitzaaingen naar lever en ook nog heel veel vocht vasthouden dat is absoluut niet leuk, maar gelukkig net wat ik al zei, je kan het wel zo aangenaam mogelijk maken voro degene die het doorstaat, ik hoop nog de tijd dat hem rest goed met hem door te brengen, al is dat best heel erg moeilijk.

    bedankt mensen dat ik het hier van mij mag afschrijven.

    Reactie
    #56

    hallo,

    kitty,
    wat lijk je me een kranige vrouw.
    wat moet het voor jou moeilijk zijn.
    fijn dat die pijnblokkades helpen,want de pijn is soms wel heel erg heb ik de indruk.
    hoelang weten jullie al dat je echtgenoot deze ziekte heeft?
    krijgt hij ook chemo?

    bij mijn moeder gaat het heel hard heb ik de indruk,misschien ook mede haar al zwakke gezondheid.ze is in 1maand 10kilo kwijt,en het blijft maar afgaan.ze neemt nu van die flesjes speciale voeding van bij de apotheek,omdat ze zo weinig kan eten soms.
    eergisteren was een heel nare dag,veel pijn,misselijk,bibberen,zweten en toch koud hebben.duizelig en echt een vertrokken gezicht.
    ik raad haar aannvan indien mogelijk zoveel mogelijk aan te sterken voor ze aan de chemo begint,maar op deze manier is het moeilijk.
    ze zou later deze week de eerste chemo krijgen,maar ik vraag me af of ze dat aankan?
    van vochtophoping heeft ze op dit moment geen last,enkel haar buikstreek is opgezwollen.
    ik heb al enkele fotos genomen van ons samen,nu ze nog goed uitziet.

    wat is dit moeilijk allemaal,en het gaat voorlopig niet beteren.

    ik vind het ook een hele opluchting om hier te schrijven,

    sterre

    Reactie
    #57

    Deze bolle buik zou kunnen worden veroorzaakt door ascites. Lees: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ascites_%28medisch%29

    Reactie
    #58

    Sterre, verwacht van de chemo geen wonderen. Als je moeder al zo zwak is zou ik er niet aan beginnen. Ook van de chemo word ze weer ziek. Probeer van de tijd te 'genieten' die er nog is. Elk moment is kostbaar. Wij hadden nooit kunnen bedenken dat het zo snel kan gaan....

    Reactie
    #59

    hallo,

    bedankt voor jullie antwoorden.

    san,

    zoals ik het lees heb je ook een dierbare verloren aan deze vreselijke ziekte.
    mag ik je vragen hoeveel tijd jullie nog hebben gekregen sinds de diagnose?
    en heeft bij jullie chemo verlenging kunnen brengen?
    als je de vragen te persoonlijk vind,moet je niet antwoorden hoor,dan begrijp ik dat volkomen.

    mijn broer kan/wil de ernst van haar ziekte niet inzien.
    hij denkt echt dat die chemo haar weer gaat beter maken,en dat ze nog zeker een jaar heeft.
    ik kan natuurlijk ook niet in een glazen bol kijken,maar zoals het nu al gaat,heb ik heel erg schrik dat een jaar onmogelijk is.
    van mij moet ze die chemo zeker niet doen,als ze daardoor nog zieker gaat worden.
    maar dat is haar keuze,en die respecteren we.
    maar misschien zien ze in het ziekenhuis ook wel dat ze daar op dit moment misschien te zwak voor is.

    sterre

    Reactie
    #60

    Mijn moeder (63) is vorig jaar binnen vier maanden overleden. Eind oktober de diagnose toen ze niks mankeerde op wat maagzuur na. Het is bizar snel gegaan. Vanaf het moment dat ze ziek begon te worden tot overlijden heeft vijf weken ofzo geduurd. Nu verschilt het per patient. Mijn moeder kreeg ook te horen dat ze een paar maanden tot een jaar zou hebben. Wij zijn heel goed geholpen bij de alvleeskliervereniging en uiteindelijk nog in Belgie beland voor second opinion. Ook daar werd ons verteld dat de resultaten met chemo eigenlijk niet goed zijn, dat er weinig mee wordt bereikt behalve stukje pijnbestrijding en heel soms wat verlenging. En daar hoop je dan toch op, dat jouw moeder degene is bij wie het wel aanslaat. Je probeert alles en doet er alles aan om het te rekken, maar met deze vreselijke ziekte sta je met je rug tegen de muur. Voor chemo moet je 'gezond' zijn, zodra er koorts of iets in het spel is mag het al niet. Mijn moeder heeft drie behandelingen gehad en toen wilde ze er zelf mee stoppen.
    Ik heb in die tijd ook veel steun en hulp op internet gevonden, ik hoop dat ik dat jou ook een beetje kan bieden. Pas goed op jezelf en praat zoveel mogelijk met elkaar.
    Heel veel sterkte en koester de goede dagen. Het kan soms per uur verschillen hoe ze zich voelen. Ik hoop dat jouw moeder meer tijd krijgt.

    Reactie
Reageer op: alvleesklier en leverkanker.
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief