Vage maar vervelende klachten

  • #1

    Mijn dochter is 20 jaar. Sinds 2 jaar woont zij op zichzelf en sindsdien gaat het moeizaam met haar.

    Haar voornaamste klachten zijn extreme vermoeidheid en concentratieverlies. Ook is ze enorm inactief, hangt vaak een beetje op de bank en ligt overdag vaak te slapen en komt eigenlijk nergens toe. Ze is heel chaotisch en vergeetachtig. Ook is ze zo'n 25 kilo aangekomen. Haar menstruatie is erg onregelmatig en blijft vaak gedurende lange perioden uit. Haar temperatuurregulatie is verstoord want ook bijv. na zoiets als stofzuigen is haar temperatuur al naar 38 graden gestegen. Ook drinkt ze naar mijn idee erg veel (4 liter per dag) en ze heeft een soort 'suikerhonger'.

    Ze is naar het ziekenhuis geweest en daar zijn al haar bloedwaarden getest incl haar glocose omdat haar klachten wat op diabetes leken. Maar hier kwam eigenlijk niks bijzonders uit. Alleen haar cortisol was vrij laag maar volgens de endocrinoloog is dat gegeven op zichzelf alleen niet genoeg om te vermoeden dat er iets aan de hand is.

    Nu zegt mijn dochter 'het zal wel tussen mn oren zitten', en is begonnen met meer te bewegen en een planning te maken om haar leventje weer wat op orde te krijgen. Natuurlijk hartstikke goed van dr, maar ik ben er niet helemaal gerust op. Een aantal van deze klachten kunnen mijn inziens onmogelijk tussen de oren zitten. Ook is ze laatst gaan hardlopen en toen viel ze flauw toen ze thuis kwam. Volgens haar vriend was ze erg warm en haar huid droog. Dit lijkt me toch geen normale reactie, ook niet als je conditie slecht is en je licht overgewicht hebt.

    Wie heeft er advies? Zijn er nog dingen die goed zijn om uit te sluiten voordat je kunt stellen dat het tussen haar oren zit? En bij welke specialist? De huisarts zegt dat hij haar wel door wil sturen maar hij weet niet goed waarheen.

    Reageer
    #2

    Hoi Mar,

    Ik ben zelf een meisje van 19 en herken een aantal van deze klachten. Sinds vorig jaar rond deze tijd begon ik steeds vermoeider te raken, daarnaast kreeg ik ook erg last van eetbuien en ben ik ook zo'n 20 kilo aangekomen. Mijn klachten leken toen erg op BED in combinatie met een lichte depressie. Ik ben daarvoor naar de huisarts geweest die mij heeft doorgestuurd naar de Ursula kliniek. In november kon ik daar voor het eerst terecht en na 3 sessies (in een groep) wist ik dat dit het niet voor mij was. Ik kan nu hopelijk 12 feb beginnen met gewoon 1ste lijns psychologie.

    Ondertussen werd ik op ma 17 sept 2007 ziek. Gewoon niet zo lekker. Op woensdag kreeg ik daar een verkoudheid bij en op zaterdag, zondag en dinsdag kreeg ik voor het eerst te maken met hevige migraine-aanvallen. Tussendoor op maandagavond (migrainevrij, maar wel erge hoofdpijn en nog steeds ziek) kreeg ik een finkse hyperventilatie aanval (was ik ook niet bekend mee en ik ben ook totaal geen zenuwpees oid). Heb toen van de huisarts medicijnen gekregen voor de migraine en de hyperventilatie. Daarna heb ik nog weken last gehad van hyperventilatie aanvallen (nu soms nog heel licht) en ook van enorme vermoeidheid en allerlei 'vage klachten': hoofdpijn, erg vermoeid (ook na 12 uur nachtrust), zwakke spieren, spierpijn, ademhalingsmoeilijkheden, gewrichtspijnen etc.
    Omdat ik tijdens de hyperventilatie behoorlijke hartklachten had ben ik doorgestuurd naar een cardioloog. Even dacht hij dat de pompfunctie van mijn hart niet goed functioneerde (wat al deze klachten kan veroorzaken), maar uiteindelijk bleek dat toch in orde.

    Ondertussen ben ik al weer een aantal keer bij de huisarts geweest voor andere klachten: erg veel last van acne, wondjes die langzaam genezen, 5x verkouden in 4 maanden, gezwollen neusslijmvlies, nog steeds spierzwakte en die enorme vermoeidheid.
    In mijn dagelijkse bezigheden ben ik ook zeer beperkt. Mijn dag bestaat vooral uit tv kijken, op de bank hangen, computeren en een minuut of 10 naar buiten om te wandelen of fietsen. Lezen lukt amper (of slechts kort) omdat ik er niet genoeg concentratie en energie voor heb. Daarnaast is mijn korte termijngeheugen soms ook niet meer wat het was. Ook stijgt mijn temperatuur erg snel. Na bv het douchen is mijn temp 38 C en die is pas na een uur of 6 weer terug op 37. Douchen is ook zo'n klus dat ik nog minstens (!) een dag aan het herstellen ben. Benen scheren oid kan wel, maar dan ben ik extra vermoeid en heb ik de volgende dag spierpijn in hamstrings en heupen.

    De huisarts heeft nu de diagnose 'Burn out' gesteld. Hoewel dat ergens wel zou kunnen, denk ik toch meer dat het richting ME/Chronisch Vermoeidheids Syndroom gaat.

    Misschien dat u of uw dochter eens op internet kan zoeken naar de klachten die horen bij ME/CVS, hartproblemen of schildklierproblemen. Dit zijn de dingen waar ik tot nu toe mee in aanraking ben gekomen. Aangezien enkele klachten overeen komen kan het misschien iets in die richting zijn?!

    Ik ga in ieder geval komende week weer naar mijn huisarts ivm een zooitje nieuwe klachten en om wat meer te horen over CVS.

    Ik hoop dat ik met mijn verhaal u en uw dochter misschien een beetje verder op weg heb geholpen of nieuwe inzichten heb gegeven. Ik hoop dat ze snel weer zal herstellen!

    Groeten,
    Michelle

    Reageer
    #3

    Bij mijn dochter dachten ze aanvankelijk aan de ziekte van Cushing. Jouw klachten lijken daar ook een beetje op. Heb je al eens een hormoononderzoek gehad? Misschien kun je het eens noemen als je naar de huisarts gaat.

    Bij mijn dochter konden ze Cushing niet uitsluiten, maar ze zagen geen aanleiding om hierop verder toe zoeken. Ik vind dit vreemd omdat ze een laag cortisolgehalte had, wat kan wijzen op bijv. een cyclische Cushing. Ik zou graag willen dat mijn dochter wat meer doordramde wat onderzoek betreft. Maar zij zoekt nu de oorzaak bij zichzelf.

    Bij een diagnose als ME of CVS moet je zelf aan de gang om beter te worden, namelijk meer gaan bewegen etc om zo langzamerhand uit de vermoeidheid te komen. Mijn dochter stelt nu, dat als ze zoiets heeft, dat ze diagnose niet wil want daar heeft ze toch niks aan.

    Ze zit zelf in het medische wereld en is van mening dat je alleen iets hebt aan een diagnose als er behandeling volgt. Daarom wil ze nu eerst proberen wat ze zelf kan doen om actiever te worden. Ik merk echter dat het haar niet goed lukt. Alleen als ze erg onder druk gezet wordt door medestudenten ofzo komt ze in actie. Ook als ze voor school bezig is ligt ze meestal in bed met haar laptop op schoot en drinkt de hele tijd door zoete frisdrank. Eten doet ze nauwelijks, als ze alleen is slaat ze vaak zomaar de warme maaltijd over. Snacken doet ze af en toe wel maar meestal vervangt ze haar maaltijden met chocola, vla, bananen, sinaasappels en die frisdrank dus.

    Ze gebruikt trouwens wel dagelijks 75 MG Efexor tegen de sombere klachten. Dus daardoor geeft ze ook vaak de medicijnen de schuld van de slaapproblemen en het vele drinken (van Efexor krijg je een droge mond), Zo heeft ze werkelijk voor iedere klacht een theorietje. Zo komt de verstoorde menstruatie door de stress, en ze kan zo weer een menstruatie opwekken met microgynon. Ze is zelf ook aan het prutsen dus.

    Ook heeft ze vaak last van blaasontsteking en ze bepaalt zelf altijd even hoe de pH van haar urine is om te kijken of ze wel echt een blaasontsteking heeft. En dan nog laat ze het nog vaak uitdraaien op een nierbekkenontsteking.

    Ik ben zelf niet zo thuis in het medisch circuit maar wel genoeg om me af te vragen of ze er niet gewoon beter aan doet om zich te laten onderzoeken? Ik wil haar ook niet vertellen wat ze wel en niet moet doen maar ik ben wel gek op haar en ik denk niet dat haar manier zo goed is voor haar gezondheid.

    Reageer
    #4

    Hoi Mar,

    Cushing is bij mij denk ik niet van toepassing. Maar omdat ik dus wel nog altijd last van verschillende klachten heb, heb ik vandaag een verwijzing van de huisarts gekregen voor een internist.

    Ook ik vind, dat als er geen 'behandeling' (in de zin van medicijnen oid) mogelijk is, dat ik dan zelf zoveel mogelijk alles weer op te rit wil zetten. Dat wil niet zeggen dat bv cognitieve gedragstherapie oid niet daaraan bij kan dragen. Om in eerste instantie zelf weer te proberen op de been te komen is natuurlijk prima, maar als ik het zo begrijp is het nog niet erg succesvol. Ik zou dan zeker aandringen op verder onderzoek. Je kan wel zeggen dat je geen diagnose wil horen waaraan geen behandeling zit, maar als je je niet verder laat onderzoeken, weet je niet of het daarop uitdraait.
    Persoonlijk wil ik gewoon 'alles' uitgesloten hebben voordat ik het op cvs/burn out oid kan gooien. Zolang je niet zeker weet of het binnenin allemaal in orde is, is het ergens ook niet verantwoord om je lichaam zo te pushen......(vind ik).

    Overigens ben ik nu ook onder 'behandeling' bij een mesoloog. Zij kan alle waarden in je lichaam doormeten met een speciaal apparaatje en zien waar er dingen niet helemaal lekker gaan. Bij mij is er bv uitgekomen dat mijn schildklier te traag werkt (ondanks dat dat niet in bloedonderzoek naar voren komt. Waarschijnlijk zijn de waarden daarvoor te laag) en dat mijn darmen slecht tegen gluten en lactose kunnen. Door verschillende voedingssupplementen en een gluten- en lactosevrij dieet heb ik nu geen last meer van buikpijn, minder last van opgezette buiken, nauwelijks meer last van maagzuur en is mijn ontlasting ook weer normaal (ik ben overigens nog steeds met dit dieet bezig).
    Gister ben ik voor een tweede keer geweest en daaruit bleek dat er nog resten van virussen en bacterieen in mijn lichaam zitten die mijn immuunsysteem en energielevel danig aantasten. Ik heb hiervoor nu ook voedingssupplementen en heb goede hoop dat dit mij in ieder geval weer een stapje in de goede richting zal zetten (jn combi met onderzoeken bij de internist). Misschien dat dit ook een optie is voor je dochter? (Niet als vervanging van de reguliere geneeskunde, maar meer als aanvulling)

    Veel sterkte, ik hoop dat ze snel zal opknappen! Laat even weten als er nog bijzonderheden optreden (klachten, onderzoeken, uitslagen etc)!!

    Groeten,
    Michelle

    Reageer
    #5

    Om te bekijken of er eventueel sprake is van schildklierproblemen is het raadzaam om een eerste 'testje' (vooronderzoekje) zelf te doen, door vijf dagen lang de ochtendtemperatuur te checken op de volgende manier:

    Leg de thermometer 's avonds voor het slapen gaan binnen handbereik
    Bij het wakker worden 's ochtends meteen (als eerste handeling) de temperatuur opnemen. Belangrijk hierbij is om niet eerst op te staan, te bewegen, je uit te rekken, naar de wc te gaan, iets te drinken o.i.d.
    Leg de thermometer onder de oksel en temperatuur ca. 7 tot 10 minuten
    Schrijf de waarde 5 dagen lang op; doe dit exact (ook waarden achter de komma)
    Een temperatuur onder de 36,6 C kan* op een te traag werkende schildklier - hypothyreoïdie wijzen
    Een temperatuur boven de 36,8 C kan* op een te snel werkende schildklier - hyperthyreoïdie wijzen
    (Speciaal voor vrouwen: begin met temperaturen op de tweede dag van de menstruatie).
    Hierbij dient opgemerkt te worden dat een langdurige afwijkende temperatuur natuurlijk te maken kan hebben met andere aandoeningen (bv. hoog bij een infectie), maar ook in de richting van een schildklierstoornis kan wijzen.

    Reageer
    #6

    Dit lijkt me een iet wat onbetrouwbare methode, zelfs al is het maar als vooronderzoekje:

    Bij de mens is de 'normale' lichaamstemperatuur ca. 37 °C. Hierin bestaat een niet te verwaarlozen dagelijkse variatie tussen 35,5 a 36°C vroeg in de morgen (03-05 uur) en 37,5°C laat op de middag (15-17 uur), bij een normaal bioritme. Per persoon kan hier ook enig verschil in bestaan en bij vrouwen is bovendien het tijdstip in de cyclus en een eventuele zwangerschap van invloed. Zo zal een snelle verhoging van 0,5°C wijzen op het aanbreken van de vruchtbare fase van de menstruele cyclus.

    De lichaamstemperatuur kan op verschillende plaatsen gemeten worden met een koortsthermometer.
    Oraal : de thermometer wordt onder de tong gehouden. Deze meting is nogal kwetsbaar voor meetfouten en geeft zelfs bij juiste uitvoering een onderschatting van de lichaamstemperatuur met 0,3 tot 0,5 °C.
    Oor : men meet de temperatuur in de uitwendige gehoorgang met een speciale oorthermometer. Dit geeft als de meter inderdaad op het trommelvlies is gericht een vrij betrouwbare weergave van de lichaamstemperatuur, maar men dient er rekening mee te houden dat sommige oorthermometers niet accuraat zijn. Deze methode is het meest betrouwbaar voor meting van de temperatuur van het centrale zenuwstelsel, als ze correct wordt uitgevoerd, omdat het trommelvlies het dichtste bij de hersenen ligt. Axillair: de thermometer wordt onder de oksel gehouden. Deze manier van meten is erg onbetrouwbaar en geeft een onderschatting van de lichaamstemperatuur met minstens 0,5 - 1 °C.
    Rectaal : de thermometer wordt anaal ingebracht. Dit geeft meestal een goede schatting van de kerntemperatuur van het lichaam.

    Daarnaast kun je nog zoveel klachten hebben die op schilklierproblemen wijzen....als het niet uit het bloedonderzoek naar voren komt dan wordt een schildklierprobleem in de medische wereld uitgesloten.
    Ik heb namelijk alle klachten die op schildklierproblemen wijzen, maar er is al verschillende keren bloedgeprikt en geen van de keren bleek mijn schildklierfunctie te traag (of te snel) te werken......

    Reageer
    #7

    Mar, als ik dit zo lees wat jouw dochter eet, dan kon ze ook wel eens aan ondervoeding lijden.
    Met zoveel frisdrank gaat het hongergevoel wel weg, maar aan voedingstoffen krijgt ze niets binnen!

    Anita

    Reageer
    #8

    Heb je wel eens gedacht aan hypo-thyreoidie? Dit is een trage schildklierwerking. Typische verschijnselen: Dik worden, snel last van kou, ochtendtemperatuur < 36.5, "mist in het hoofd", depressie, sloomheid. Als het dit is dan werken al die andere dingen niet echt.

    Reageer
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
Reageer op: Vage maar vervelende klachten


<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre class=""> <em> <strong> <del datetime="" cite=""> <ins datetime="" cite=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">

Upload bijlagen

Maximaal toegestane bestandsgrootte is 1 MB



Voeg nog een bestand toe

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief