Derealisatie gevolg van Paniekaanval ?

  • #16

    Hoi,

    Ik heb nu bijna 4 weken last en vind het nogal beangstigend allemaal, het lezen van jullie verhalen stelt me een beetje gerust maar de gedachte dat ik nooit meer "de oude" zal zijn vind ik erg eng.

    Het is bij mij ook (net als bij Jan) begonnen naar aanleiding van een 2c-b trip die bad ging. Ik wist niet wat het spul was en het werd me omschreven als een soort party drug maar ik belandde in een trip die helemaal niet goed ging omdat ik de hallucinaties niet aankon in de zin van dat ik mezelf gek ging maken (denken dat het voor altijd bleef e.d.).
    Een dag later voelde ik me weer goed, maar nog een dag later kwamen gevoelens terug en heb ik vooral het idee dat ik de wereld niet meer zo waarneem als ik altijd heb gedaan en er een soort onzichtbaar muurtje tussen zit en ik daarnaast lichtimpulsen minder goed opneem (ik zou het niet ervaren als mist maar het komt in de buurt).

    Ik heb vooral het idee dat ik mezelf weer gek aan het maken ben en dat er eigenlijk niet veel aan de hand is maar omdat m'n visie iets anders is (of mijn onderbewuste deze anders maakt) kom ik maar niet helemaal terug in de echte echte realiteit en leef ik vaak op de automatische piloot. Hoe meer ik eraan denk hoe erger het wordt, maar hoe kom ik ervan af? Kan iemand me tips geven want het negeren lijkt niet echt te lukken, ik sta er mee op en ga er mee slapen. Soms heb ik momenten dat het even weg lijkt te zijn, maar als ik er dan weer aan denk is het terug. Daarnaast wil ik vooral zo graag van die automatische piloot af, dat de scheiding tussen mijn gedachten en de realiteit verdwijnt en weer terug naar mijn oude zelf (die wel z'n onzekerheden e.d. kende maar het leven tenminste ervoer zoals het was).

    Alle tips hulp en adviezen zijn van harte welkom.

    Jan, hoe gaat het inmiddels met jou?

    Reactie
    #17

    Hallo Elise,

    Ik ben Thijs, een jongeman van 21 jaar. Sinds bijna een jaar geleden, heb ik het gevoel dat ik in een droom leef. Ik ben totaal niet helder in mijn hoofd, kwa denken niet, maar ook kwa geheugen etc. Ik voel me constant vervreemd van mijn omgeving en ik twijfel vaak of het wel echt is allemaal (ondanks dat ik weet dat ik niet in een droom zit). Ik heb meer moeite met contact maken met mensen en voel me snel ongemakkelijk... Ik wil er graag vanaf, of in ieder geval mee leren leven. Ik wil graag weten of jij er vanaf gekomen bent of wat jou heeft kunnen helpen in het proces. Ik merk dat het goed is om er meer over te praten en er open over te zijn. Anders blijf je echt eenzaam in je eigen wereld hangen.... Bedankt voor je reactie alvast!

    Groetjes Thijs

    Reactie

    Heb je last van klachten als gevolg van alcohol, drugs en/of roken?
    En maak je je zorgen of ben je onzeker over je gezondheid?
    En heb je niet genoeg aan de antwoorden die je kunt vinden in ons forum?

    Overweeg dan de mogelijkheid om gebruik te maken van ons kosteloos gezondheidsonderzoek.
    Meer weten?
    LEES VERDER

    doktergezondheidsonderzoek
    #18

    Hallo, ik heb hier ook last van sinds 2 maanden. Precies t zelfde wat jij omschrijft, ik sta er mee op en ga er mee naar bed. Ik heb zelf gnosis-therapie, dat houdt in dat een ervaren specialist op je gevoel ingaat, de DP en DR die je krijg je niet zomaar, deze 2 reacties komen door een bepaalde heftige situatie, waardoor je hersenen je gaan beschermen tegen "gevaarlijke" prikkels van buitenaf. Leuk allemaal om te weten, maar hoe kom je er vanaf?! Ik heb zelf een boksbal gehaald via marktplaats, het is inderdaad beter om je angst om te zetten naar woede, en boos te worden op de situatie waar je in zit...ga je eens afvragen waar misschien jou probleem of traumatische ervaring vandaan komt? Zijn er meerdere die dit hebben/hadden? Zit er zelf ook nog steeds mee en zou graag ook wat tips willen hebben...

    Reactie
    #19

    Hoi,

    Wat ben ik blij dat er een woord is voor deze situatie! Bedankt voor jullie verhalen!
    Vorige maand zat ik in een extreem heftige situatie.
    In het midden van mijn scheiding voelde ik mij blijkbaar toch wel (onbewust) bedreigd door allerlei ongrijpbare krachten die speelden.
    Mijn ex-man en schoonouders begonnen met moddergooien, laster naar school toen, misschien zou Jeugdzorg ingeschakeld worden door hen, en dat is niet goed voor je zelfvertrouwen kan ik je zeggen.
    Ik merkte dat ik naar de buitenwereld een toneelstuk opvoerde, hoe goed het met mij ging.
    Terwijl ik mij van binnen plotseling heel erg opgejaagd voelde, bedreigd, geminacht. Ik zat op Standje Overleven maar ondertussen kon ik wel met een Big Smile naar de buitenwereld toe lachen.
    In de auto merkte ik vorige maand, dat ik plotseling niet meer wist, waar ik was.
    Wel dat ik auto reed, maar ik wist bij God niet waar ik eigenlijk heen reed?!
    Ik dacht...rustig blijven rijden, lees de borden maar.
    Maar de borden kon ik eigenlijk niet lezen, het zei me niets (terwijl ik al jaren over de A1 en de A10 rijd).
    Het voelde als een pre-psychose, ik dacht I'm losing it!!
    Dat overkwam mij 2 x die maand.
    Ik wist meteen dat ik wel echt naar een psychiater moest (maar heb ik nog niet gedaan).
    Nu herken ik mezelf in jullie De-Realisatie verhaal.
    Overigens slik ik nooit drugs, wel rook ik 10 sigaretten per dag, soms een paar biertjes in het weekend. Ik heb een uitgestelde Diagnose ADHD (vermoedelijk als gevolg van Chronische Overbelasting door complexe thuissituatie). Ik ben een vrouw van 41 jaar, en ik neem al een jaar lang Medikinet (3 x 5 milgr per dag, een soort vertraagde Ritaline).
    Toch zou ik niet Medikinet een rol aan de De-Realisatie geven.
    Mijn De-realisatie ervaring had ik nml. ook in mijn studententijd tijdens een kamp, terwijl ik geen medicijnen slikte.
    Het heeft vast met interne en mentale Paniek te maken.
    Ik sport wel al een jaar 3 x per week in de lokale Gym.
    En ik heb een leuk nieuw vriendje.
    Toch kunnen die niet mijn bedreigende situatie van de scheiding en de gevolgen, helemaal ongedaan maken.
    Misschien moet ik toch weer het boxen oppakken, want ik word nml. nooit BOOS (ben wel eerder angstig, voel me alleen-staan, ik ben daardoor controlerend en regel-achtig).
    Misschien heeft iemand hier wat aan.
    Ik zoek nog een Anger-Management training, wie weet er wat?

    Reactie
    #20

    Hoe gaat die inmiddels?

    Boek je al enige progressie?

    Ik heb precies dezelfde symptomen en ik wil me graag weer normaal voelen.

    Groeten,

    Reactie
    #21

    7 jaar geleden kreeg ik ook derealisatie na een heel lange periode veel te veel wiet te roken. Sindsdien heb ik het  zien komen en gaan. De enige manier om het te doen verdwijnen is er niet meer over denken en focussen op gelukkig zijn. Wat je al zeker niet moet doen is er over beginnen opzoeken, zo blijft de gedachte in je hoofd zitten. Een goede gedachte om mee te beginnen is dat je niet gek bent en niet gek wordt, er zijn mensen met shizofrenie en gespleten persoonlijkheden enzo, veel erger dus! dus kop op....

    Drinken en wiet verergeren derealisatie dus het is best om daar zo veel mogelijk vandaan te blijven.

    Hopelijk helpt dit enkele lotgenoten 🙂

    Reactie
    #22

    Gelukkig is het een bekend fenomeen. Ik heb DR gehad toen ik 16 was maar dan in een lichtere stand. Het kwam door een verkeerde joint en heeft ongeveer  1.5 jaar geduurd. Ik ben er toen helemaal vanaf komen en heb toen jaren heerlijk genoten van me leven. Maar 14 maanden geleden heb ik weer een grote fout gemaakt en heb weer een foute joint gerookt (ben nu 23). Heb altijd tegen me zelf gezegd je hebt het al eerder gehad en je kan ervan afkomen. Maar het duurt nu zo lang dat ik bang begin te worden dat ik er dit keer niet van afkom. Ik heb soms hele "goeie" weken maar ook dagen dat het me mentaal helemaal sloopt en alles heel negatief begin te zien. Waar ik me energie vandaan haal is dat de mensen om me heen er niks van merken. Hoop dat dit ooit weg zal trekken want het sloopt me mentaal heel erg. Ik schaam me ook om het aan me naasten te vertellen omdat ik bang ben dat ze me voor gek aan zullen zien en dat het allemaal erger en erger wordt.

     

    Reactie
    #23

    Ik ben nu 13 en heb derealisatie rond mijn 10e ondekt ik was bang en wist niet wat te doen ik ging naar de huis arts en hij zei dat het zo weer zou over gaan nu 3 jaar later weet ik hoe ik er mee om moet gaan rustig blijven en je hardslag onder controle houden en ook acepteren dat het er is dan zal het vast wel over gaan veel sterkte

    Reactie
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #24

    Heeft de neuro feedback therapie geholpen bij jou?

    Ik heb nu al iets van 10 maanden derealistatie en het houd maar niet op..

    Ik heb ook paniekaanvallen enzo..

    Reactie
    #25

    Gebruik van drugs verandert wat in je neurotransmitters en zorgt voor tekorten in je lichaam aan allerlei vitaminen en mineralen. Volwaardige voeding plus wat aanvulling kan dan schelen om beter in je vel te komen zitten. Ontgiften met behulp van Kambo kan ook een goeie zijn.

    Reactie
    #26

    Ik heb er zelf ook aardig last van het voelt soms net alsof ik zelf niet degene ben die praat maar iemand anders heel apart uit te leggen maar het is een hele rare ervaring en hoop dat iedereen ervan af komt

    Reactie
    #27

    Hey hallo,

    Ik ben Gio (19jaar)

    je bent zeker niet de enige, ik heb er zelf ook veel en al lang last van. Ik heb er denk erg veel last van sinds ik in het buitenland een paddo trip heb gedaan die bad ging, sinds dien is het enige waar ik over denk en ervaar is dat ik zelf / de omgeving en mensen als onecht ervaar, het is erg eng. Ik heb zelf ADD en heb een heel moeilijk jaar achter de rug( opa en oma en tante overleden), voor het eerst zelf op vakantie en stage lopen in het buitenland. Zelf heb ik ermee leren dealen de afgelopen 5 maanden, maar het belemmerd je echt in je levenservsring/kwaliteit. Zelf had ik ook geen structuur, sport, en socialiteit meer toen ik in het buitenland stage liep.

    Ben nu terug bij mijn ouders(wat in het begin zeer confronterend is) en dat is toch wel een stukje beter, ik ga nu mijn examens in van een MBO niveau 4 opleiding.

     

    Ondanks ik hier heel veel last van heb en het mij erg belemerd in m'n dagelijkse leven ga ik wel verder met mijn leven, mijn sport weer oppakken, het confronteren en er aan werken, stilstaan heeft geen zin!

    Beste Stef het komt goed werk er aan en ga niet bij de pakkeneer zitten en weet dat je niet de enige bent!

    Het beste

    Groet Gio Driessen

    Reactie
Reageer op: Derealisatie gevolg van Paniekaanval ?
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief