Mijn verslaafde man, 1 krat in twee dagen/om de 2 uur joint/pakje per dag

  • #1

    Hallo,

    De titel zegt het al, het gaat hier helemaal mis.

    Dit is al jaren gaande. Man in de 40, gepikeerde vrouw omdat hij niet voor ons, onze twee kinderen en ik, kiest.

    Seks kan hij niet meer. Zijn lichaam laat hem op dat gebied al in de steek.

    Hoelang kan hij dit nog volhouden?
    Ik niet heel lang meer, mentaal en financieel, maar ik mag er vooral niks over zeggen. Dan krijg ik alles naar mijn hoofd.

    Bedankt.

    Reageer
    #2

    Het klinkt alsof je in een heke nare situatie zit.....
    Alleen denk ik dat je via een forum als dit weinig hulp geboden kunt krijgen.
    Behalve het advies heel goed na te denken of jij in deze situatie verder wilt.
    Ik zou je aanraden willen raden voor jezelf te kiezen en voor de kinderen.
    Als hij niet kan of wil veranderen en gaat afkicken, zou ik een advocaat in de arm nemen en bespreken hoe je bij hem weg kunt gaan.
    En ik zou naar de huisarts gaan en psychische bijstand voor jezelf vragen om dit ook echt door te kunnen zetten,voor je er helemaal aan onderdoor gaat.
    Voordat hij jou en de kinderen mee kapot maakt.
    Je vraagt hoelang hij dit nog vol kan houden.
    Het antwoord op die vraag is keihard: langer dan jij!
    Zorg dat je niet op dat punt belandt!

    Reageer
    #3

    Bedankt Suus voor je helpvolle situatie.

    Het is zo lastig, want hij doet ook dingen goed. Beter dan ik ook, zoals de zorg voor de hond en kookt heerlijk.

    Hij zegt als ik weg ga dat hij ervoor zorgt dat ik gek wordt verklaard en de kinderen nooit meer zie. Ook zegt hij dat niemand me meer wil. Dat laatste heb ik de dag daarna zonder onder invloed te zijn nog eens bij hem nagevraagd en kwam er niet op terug.

    De kinderen zijn zo gek op me. We hebben super avonden als hij aan het werk is in de avond. Gisteren was hij er weer gewoon en is er meteen spanning. Ik was boos omdat hij voor de bolderwagen met onze kinderen erin rookte. Hij zegt ik leef ook nog steeds en zat vroeger in een woonkamer vol rook met sigaretten op tafel.

    Voor alles heeft hij een weerwoord en luistert niet wat ik wil.
    Ik wil dat het stopt, maar wat je zegt...
    Dat gebeurt alleen als ik weg ga.
    Het voelt alsof ik hem dan zijn zin geef, want waarom blijft hij gewoon met alles doorgaan?

    Reageer
    #4

    Correctie hij blowde voor de bolderwagen terwijl hem trok

    Reageer
    #5

    Ik zou echt jou situatie met een advocaat bespreken, als je geen rechtsbijstandverzekering hebt, zou je bij het Juridisch Loket van de gemeente waar je woont kunnen informeren.
    Want hij zegt dingen die je als dreigement kunt opvatten en ondertussen doet hij zelf dingen waarmee hij laat zien niet een hele verstandige vader te zijn.
    Wat je zegt over lekker kunnen koken en voor de hond zorgen herken ik hoor, katten in ons geval dan.
    Mijn ex was verslaagd aan pepmiddelen om teveel uren in ploegendiensten te kunnen werken en ondertussen ook als een idioot in de sportschool door te kunnen gaan.
    Ik heb ook lang zijn goede en lieve kanten steeds meer willen zien dan zijn andere kant.
    Maar ik ben blij dat ik bij hem weg ben, het maakt jou uiteindelijk kapot!
    En zeker als er,zoals bij jullie, kinderen in het spel zijn, moet voor jezelf opkomen.
    Wat als jij eraan onderdoor gaat? Dan zijn de kinderen aan hem overgeleverd,denk niet je dat moet willen toch?
    Je hoeft niet hals overkop je spullen te pakken,maar ik zou wel eens goed gaan informeren hoe je uit deze situatie kunt komen!
    Wat jou opties zijn als hij niet wil veranderen,bedoel ik dan.
    Dan kun je hem dat voorleggen zonder dat jij onzeker wordt door loze dreigementen van hem.
    Want tenzij hij psychiater is, kan hij helemaal niemand gek laten verklaren!

    Reageer
    #6

    Waarom kan ik niet zo denken als jij!
    Je zegt hele goede dingen.
    Zo sterk ook.

    Ik loop hier rond als een wrak.
    Gisteravond weer helemaal mis gegaan.
    Ik moest m'n spullen maar pakken als ik het niet accepteer en het niet naar mijn zin is.
    Aan ene kant was ik opgelucht. Hij zei het nu voor mij.

    Maar hij blijft maar zeggen dat een biertje per uur wel mee valt en wiet gewoon legaal is en dat dat geld anders wel aan andere dingen opgaat.
    Daarna begint hij over m'n haar dat ik daarvoor naar je kapper ga, omdat ik 35 ben en al goed grijs. Waarom pakt hij me altijd op mijn uiterlijk? Dat maakt me zo onzeker.
    Hij wil me ook echt niet aanraken omdat ik zeur. Als ik huil troost hij me nooit.

    Een goede vader is hij wel.
    Gisteren zei die dat hij het voor me ging uitzoeken hoe we uit elkaar kunnen.

    Reageer
    #7

    "Het is zo lastig, want hij doet ook dingen goed. Beter dan ik ook, zoals de zorg voor de hond " Hij zorgt beter voor de hond dan voor jou
    Vraag me af wat hij dan nog meer goed doet...

    Reageer
    #8

    Het heeft bij mij ook een tijd geduurd hoor,voor ik het in zag (wilde/kon zien).
    Laat niet door hem uitzoeken hoe je uit elkaar zou kunnen gaan, maar doe dat zelf!
    Dan weet je zeker dat je informatie krijgt die juist is en weet je ook met welke dingen hij jou probeert te belazeren.
    En wat helemaal belangrijk is, je hebt iemand aan jou kant staan, die jou niet alleen juridisch bij staat,maar ook naar hem toe kan zeggen wanneer hij ongelijk heeft of wanneer hij onware dingen als emotionele chantage probeert te gebruiken.
    Kom voor je zelf op, want op zijn manier ga jij er bij inschieten,dat durf ik je wel te voorspellen

    Reageer
    Bereken hier je BMI

    De Body Mass Index (BMI) geeft uw gezondheidsrisico weer o.b.v. uw lichaamsgewicht en lengte. Vul het in en ontvang direct per mail de uitslag met het bijbehorende gezondheidsadvies

    cm
    KG
    #9

    Je hebt gelijk Suus.
    Ik moet er sterker in staan.

    Hij zei als ik het niet kan accepteren moet ik mijn spullen pakken?
    Het is toch niet raar wat ik vraag om te minderen?
    Het kost ons zeker 500 euro in de maand. En het is niet perse dat die actiever of leuker van wordt?

    Ik ben blij met dit voorzetje, maar ik ben zo bang dat ik een fout maak. En dat het allemaal toch aan mezelf ligt? Ik vind zo raar dat ik hem heel hoog had zitten en dat dit nu weg is.
    Wanneer kwam bij jou dat punt Suus?

    Reageer
    #10

    Hi John,

    Bedankt voor je reactie.

    Op zijn werk doet die het goed.
    De kinderen is hij goed te baas, maar toch ook heel lief voor.

    Voor mij doet hij allang niks meer. Kan je bij een verslaafde dan echt te veel zeuren dat ze je gewoon niet meer zien staan?

    Ik heb nog wel enigzins zelfreflectie, maar dat moet hij na mijn gezeur toch ook doen.

    Op vakantie had hij een keer in de kinderen hun slaapkamer geplast van de drank. Moest ik het opruimen en was hij boos dat ik boos op hem was, want dat kan toch gebeuren... ik nog naar wasserette gelopen. Die dicht bleek en twee dagen later pas open ging. Lievelingsknuf van ons kind vies. Hij zag het probleem allemaal niet. Alsof ik straf krijg voor alles.

    Reageer
    #11

    Jullie kinderen zien dit ook en hun leren nu dat dit normaal
    Is. En dat is het niet. Een relatie, liefde voor elkaar hoort niet zo te zijn, Je doet jezelf echt te kort. Je leeft nu

    Reageer
    #12

    Jij bent niet degene die een fout maakt hoor!
    Kom voor jezelf op en kies voor jezelf.
    Iemand die verslaagd is, denkt alleen aan zichzelf en aan zijn verslaving.
    Die ziet niet dat hij jou pijn doet of tekort doet, die ziet jou alleen als je hem tegenspreekt of in zijn ogen bekritiseert.
    Het heeft bij mij best lang geduurd voor ik in wilde zien hoe mijn ex door de jaren heen.
    Hij was een jeugdvriend van mij en mijn broers, dus mijn familie kende hem ook al jaren. Zij waarschuwden op een gegeven moment ook dat zij zich zorgen maakten over hoe hij deed en zich gedroeg.
    Ik praatte dat dan goed, dat hij het druk had op zn werk, dat hij daardoor stress had en opgefokt was maar dat hij ook nog gewoon lief was als alles thuis rustig was. Oftewel: naar zijn zin ging. Ik denk dat het bij ons nog lang goed gegaan is omdat ik ook een druk eigen leven had en door zijn ploegendiensten we vaak langs elkaar heen leefden. Als we dan wel tegelijk vrij waren,gingen we vaak samen naar de fitness en daarna ging hij met (foute) vrienden chillen en ik deed wat ik anders ook deed,mijn eigen dingen,huishouden, boodschappen, koken enz. Ik werkte ook 40 uur en als hij tussen zijn diensten vrij en thuis was hoefde ik er niet op te rekenen dat er thuis iets gedaan werd of dat het eten klaar was als ik uit mn werk kwam. Mensen zeiden daar wel eens wat over,maar dat praatte ik ook goed. Achteraf heb ik echt genoeg tekenen gezien dat hij gewoon een enorme narcist en egoïst was,maar ergens zag ik dan die jongen waar ik ooit verliefd op was. En liet hem stoned op de bank liggen of met pillen op de hele nacht gamen terwijl ik wilde slapen omdat ik gewoon moest werken. Op dat punt ging hij al niet meer met mijn broers en onze vriendengroep om,die waren klaar met hem.
    Wat bij mij het punt was dat het klaar was,is eigenlijk heel snel en radicaal gegaan. Ik kwam thuis te zitten met zware rugklachten,ik kon nauwelijks lopen of voor mezelf zorgen. Hij had toen vakantie,maar had geen zin aan mijn gezeik en was hele dagen de hort op. Als hij dan thuis kwam was hij kwaad dat ik niet op zn minst de katten schoon water gegeven had of de bak had schoongemaakt. Zelf ging hij naar de cafetaria of pizzeria om te eten, waar hij dan tegen vrienden zei dat ik te lui was om fatsoenlijk voor hem te koken. Op een geven moment ging het met mij dusdanig slecht dat ik niet zonder hulp kon opstaan of naar de wc kon. Als er vrienden of familie langs kwam,deed hij lief en zorgzaam,om vervolgens weer de hort op te gaan. Ik durfde er niks van te zeggen,had er de puf niet voor en wilde het ook tegen mijn familie zeggen. Omdat die hem dan de waarheid zouden zeggen. En dan zou hij er weer vandoor gaan, gokken, pillen slikken, fitnessen als een soort hulk op anabolen en weet ik veel wat meer. Op een avond kwam hij gewoon weer eens niet thuis en kon ik niet van de bank af komen om naar bed te gaan omdat ik zoveel pijn had. Ik was er stom genoeg toch nog van overtuigd dat hij zou komen om mij naar bed te helpen, om er daarna weer vandoor te gaan. Maar hij kwam niet.
    Waarschijnlijk ben ik die nacht flauwgevallen op de bank door de pijn of door de medicatie die ik had,maar toen ik wakker werd,voelde ik mijn benen niet meer en ook niet dat ik mijn plas gewoon had laten lopen. Ik heb toen huilend en in paniek hem gebeld,maar hij drukte me steeds weg. Toen heb ik mijn broer gebeld en die is meteen naar mij toe gekomen en heeft een ambulance gebeld. Toen mijn broer hem belde wat er gebeurd was en dat ik in het ziekenhuis lag vroeg hij alleen wie de rotzooi op zou ruimen en of de katten eten hadden gehad. Anders zou hij zn moeder even vragen ze eten te geven, want hij had andere dingen te doen. Terwijl ik nog in het ziekenhuis lag, hebben mijn broers mijn spullen uit het huis (mijn huis, stond op mijn naam, ik betaalde de hypotheek, hij niet) gehaald en tegen hem.gezegd dat hij of op kon rotten of de hypotheek over kon nemen. Daar lachte hij om en zei dat hij nergens naar toe kon en ik hem er nooit uit zou zetten
    .Toen ik naar huis mocht, ben ik naar mijn broer en zijn partner gegaan, omdat ik me nog niet alleen zou kunnen redden thuis en lang zou moeten revalideren. Al die tijd heb ik van hem niks gehoord en dat was voor mij pas echt het punt dat ik dacht dat het voorbij was, dat ik beter zonder hem verder zou kunnen gaan. En daar was ik nog verdrietig om ook.
    Achteraf vraag ik me af hoe lang ik nog bij hem gebleven zou zijn en over me heen had laten lopen als die ziekenhuis opname er niet geweest was.......
    Ik snap dus heel goed dat jij en andere mensen in een dergelijke situatie naar de kleine lichtpuntjes kijken die je relatie nog heeft, terwijl iedereen om je heen ziet dat het je opvreet en kapot maakt

    Reageer
    #13

    Bedankt voor je reactie.
    Hij heeft je echt verwaarloosd. Je had hem nodig!
    Heel erg dat je dit mee hebt moeten maken.
    Ik vind je heel sterk overkomen. Hij heeft iets heel moois verloren. Ik hoop dat je nu een lieve vriend hebt die echt voor je klaarstaat. Fijn dat je je familie ook hebt.

    Hier gaat nog steeds hetzelfde. Hij maakt me kapot als ik weg wil gaan. Ik wil sterk blijven voor de kinderen. We zeggen elkaar niks meer. Werken om en om. Gisteren dag samen vrij en dat is echt verschrikkelijk. Maar gaat hij vaak de hort op. Koningsdag vieren we niet meer samen bijvoorbeeld en ben ik heel blij om met al die barretjes overal.
    Mijn portemonnee plundert hij wel nog elke maand. Als ik dat niet geef is het huis te klein.

    Helaas ook de fout ingegaan om vreemd te gaan.
    Ik wilde zo graag liefde voelen. Of geliefd voelen.
    Toen mijn man zei dat niemand mij weer wilde, wist ik dat ik sowieso iemand kon bellen om het tegendeel te bewijzen.

    Reageer
    #14

    Lief wat je zegt!
    Gelukkig heb ik nu een hele lieve vriend en weet ik hoe een relatie ook kan zijn. Of eigenlijk hoort te zijn.
    Probeer echt voor jezelf te kiezen hoor!
    En als dat met een andere man is waar je wel gelukkig mee bent, vind ik dat persoonlijk geen vreemd gaan,maar kiezen voor je eigen geluk.
    Ik wens jou kracht en sterkte om toch een eind aan die foute relatie te maken en je weer geliefd en gelukkig te voelen!

    Reageer
Reageer op: Mijn verslaafde man, 1 krat in twee dagen/om de 2 uur joint/pakje per dag


<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre class=""> <em> <strong> <del datetime="" cite=""> <ins datetime="" cite=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">

Upload bijlagen

Maximaal toegestane bestandsgrootte is 1 MB



Voeg nog een bestand toe

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief