Dag dames en heren,

Ik heb afgelopen december voor de tweede maal een klaplong gehad. De eerste keer was 3 jaar terug, ik was toen 17. Ik heb een spontane pneumothorax gehad, heb er toen nog 10 dagen mee doorgelopen, omdat de symptomen afnamen. Ik heb er zelfs nog 2 dagen meegelopen met de 30 km. vierdaagse in Nijmegen. Was erg vermoeiend en kreeg erg veel dorst zullen we maar zeggen. Na 10 dagen ben ik toch maar naar de dokter gegaan en toen heb ik 10 dagen in het ziekenhuis gelegen, in de zomer, het was toen buiten 30 graden. De doktoren wilden het toen zelf laten genezen, dus er is toen een drain ingebracht, waar ik niet al te veel last van heb gehad en de dag voordat ze zouden beslissen om TOCH maar te gaan opereren, was het gaatje dicht gegaan. Toen is er dus géén plakoperatie achteraan gekomen en mocht op dag 11 naar huis gaan.

Ik heb na de operatie last gehad van napijntjes en af en toe een soort druk. Ik heb zelf altijd flink last van slijm in mijn long, en er komen vaak hoesten uit die niet echt iets uithalen. Na het gehoest blijft het slijm zitten. Ik ben nog een keer terug gegaan naar de dokter, een paar weken na dat het over was, en die zei dat hij niks kon vinden en dat het zou kunnen dat het last van de drain was etc.

Drie jaar later kreeg ik wederom een klaplong. Nu was het toen ik autorijles had. Ik stap in de auto en krijg ineens een last in mn rechter zij, dezelfde kant als de eerste keer. Ik heb toen mijn rijles afgemaakt, ben nog even een paspoort wezen halen en even naar de tandarts geweest, maar het bleef toch erg vervelend zeer doen. Ook was ik dit keer VEEL benauwder dan de eerste keer. Dus toen ben ik dezelfde dag nog naar de huisartsenpost gegaan. Wat bleek, weer een klaplong. Dus toen heb ik twee weken in het ziekenhuis gelegen. Ze hadden besloten dat ik sowieso geopereerd moest worden omdat het de tweede keer al was. Dus toen moest er een afspraak gemaakt worden, duurde weer even. Mijn long was al spontaan dichtgegroeid en toen moest alsnog de operatie gedaan worden. Dit keer lag ik in het Diakonessenhuis in Utrecht, de eerste keer in het ziekenhuis in Hilversum. In Utrecht heb ik van de drain veel meer last gehad dan de eerste keer. Het heeft pijn gedaan alsof de hel was losgebarsten, heb allerlei pijnstillers gehad, maar de drain bleef zuigen, maar het leek alsof hij klem zat ofzo, de luchtdruk bouwde op en daarna schoot het ineens eruit, en dan zat de lucht weer klem, en dan ineens schoot het er weer uit.

Na de operatie was de pijn veeeeel minder. Kreeg wel zo''n ding in mn rug als pijnstiller maar dat veroorzaakte een hoop jeuk dus die heb ik niet gebruikt. Na vier dagen stond ik buiten op de stoep, nog precies op tijd om kerst met mn familie te vieren.

Maar na deze plakoperatie, heb ik nu dus totaal 5 littekens in mijn zij, en er was een zenuw doorgesneden/ beschadigd, dus heb nog steeds niet helemaal 100% het gevoel in mn zij terug, het blijft gevoelig, heb nog steeds af en toe steken in de zij en mijn adem is ook niet altijd helemaal geweldig. Mijn longfunctie is getest en er kwam wel uit dat medicatie wel handig zou kunenn zijn, maar ik merk persoonlijk niet echt iets van de medicijnen (het pufje) dus gebruik het niet heel vaak. Maar goed ik heb ook dat ik heel veel slijm in mn zij voel, veel steekjes en af en toe hoesten maar dan gaat het niet weg. Ik was zelf ook van mening dat dit wel door de 'angst' zou komen voor herhaling, maar ik weet het niet zo goed. Inmiddels is het nu 8 maanden na de plakoperatie, dus je zou denken dat ik er GEEN last meer van zou moeten hebben.

Nou dit waren mijn ervaringen.

Groeten, Joffrey

Ik had nooit ergens last tot ik me eerste klaplong kreeg (4 a 5 jaar terug). Hierna ging ik psychisch zwaar achteruit en door de angst om herhalen kreeg ik angst en paniekaanvallen en werd ik volgestopt met anti depressiva en anti psychotica. Na nog 3 keer een klaplong te hebben gehad hebben ze een VATS operatie gedaan en ik heb nog steeds veel last en het gevoel dat het niet goed zit. Ik laat mijn leven leiden door angsten en ben beperkt in wat ik doe. Zo was het op vakantie gaan een grote nachtmerrie die me psychisch compleet kapot gemaakt heeft en dit allemaal door die klaplong die ik heb gehad. Ik hoop echt dat het beter word want heb geen zin om zo verder te leven maar echt hopen heb ik opgegeven.

Ja die pillen zijn niet echt lekker nee... En ja ik snap het wel van die angsten die heb ik ook wel een beetje, altijd als je een steekje voelt (wat best kan na 2 klaplongen) denk je oh jee als ik maar niet terug moet weer... En als het maar weer niet mis gaat. Maar kunnen ze er verder niks aan doen bij de dokter??? Je geruststellen ofzo? Of is het dus meer een psychisch probleem geworden waar de dokters niets meer mee kunnen. Wel rottig voor je... Hoop dat je snel weer er bovenop komt en je moet niet proberen het je leven te laten beheersen... Want tja ALS het nog een keer gebeurd, weten ze je toch wel weer er bovenop te laten komen... Al is het inderdaad erg heftig want heb zelf na de tweede keer ook een aantal psychische klachten overgehouden, voornamelijk omdat ik door mn klaplong iets van een half jaar achter ben komen lopen qua studie (rechten) en omdat ik bij mijn werk ook problemen ondervond (ziektegeld kreeg ik niet, moest ik zelf achteraan, want ze wezen me eerst af) en daarna ook nog relatieproblemen kreeg... Is het allemaal een beetje teveel geworden. Dus ik kan je goed begrijpen. Maar probeer te genieten van de leuke dingen in het leven en laat de angst niet de boventoon krijgen.

Groeten

He iedereen,

Fijn om te weten dat ik niet de enige ben met pijn en last en afschuwelijke angst.
IK heb nu drie keer een klaplong gehad en na de tweede keer heb ik een VATS ondergaan. he laas heeft dit net mogen baten, want in augustis dit jaar was het weer raak. Weliswaar alleen het topje, maar toch. Terwijl ik nu typ heb ik weer pijn en angst en moet ik zo weer naar de huisarts. Ik vraag me af wanneer dit stopt, want ik ga hier geestelijk en lichamelijk aan onder door.

Hebben jullie dat ook, die afschuwelijke angst van weer op de foto te moeten?
Is dit eigenlijk wel te genezen?

Liefs Marjolein

heej allemaal,,

ik kreeg woensdagavond 31 oktober een klaplong,
donderdag 1 november ben ik daar voor opgenomen, tot 5 nov heb ik gelegen,
het lucht weghalen lukte toen niet zo erg goed, daarom moest ik aan de zuiger,
zondag 25 nov dus zeg ma 3 en halve week er na kreeg ik weer een klaplong,
eerst heb ik tot woensdag met een drain gedaan en woensdag ben ik geopereerd,
daarna heb ik nog twee dagen een andere dikkere drain gehad,
als ik op bed lig of op de bank is het net of ik een ratel in mn longen heb,
heel vreemd gevoel, en ook ben ik weer snel kosrtademig en bij sommige bewegingen heb ik veel pijn,
dit is mijn ervaring;)
groetjes

ik ben een vrouw van 33 en heb vanaf december 2005 7 maal vocht achter de longen gehad en als ze dit vocht verwijderen via een drain klapt mijn long in.
Hoe dit komt weten ze niet. Ik moet begin maart terug naar de longarts en ze gaan het vocht nog een keer weghalen en voor de derde keer plakken. Als dit niet helpt wordt het operatief gedaan. Dit alles is het gevolg van reuma, die mij naar de longen is geslagen.
Ik ben er dus nog lang niet vanaf.

ik ben 26 jaar en heb laatste zomer een klaplong gehad. ik leefde niet zo gezond toen en was gestrest (veel blowen en werken). zaterdag kreeg ik het en maandag ging ik pas naar de dokter. hij luisterde en hij zij fiets jij maar naar het ziekenhuis je hebt een klaplong. in het ziekenhuis werden de foto's gemaakt en ik werd met een drain naar de longafdeling gebracht. de week in het ziekenhuis was wel te doen maar het plakken en daarna was voor mij wel heftig en pijnlijk. nu 9 maanden verder voel ik een pijnlijk plekje in mijn geplakte long en schraap ik regelmatig mijn keel omdat ik daar slijm voel. ik doe twee maal per week hardlopen en mijn conditie is wel goed. toch hou ik pijn en ik verslik me vaak als ik wat drink waardoor dat plekje weer geiriteerd is voor de rest van de dag. ik bereid mezelf erop voor dat mijn long me wel weer eens in de steek gaat laten. ik herken veel in ervaringen van de anderen het stelt me op de een of andere manier gerust. bedankt voor de aandacht en ik wens iedereen het beste

hoi allemaal

ik heb afgelopen november een klaplong gehad en net als bij iedereen erg pijnlijk.
ik blijf nu erge napijn houden vooral op min rug de huisarts zegt dat dit kan komen door veel bukken en tillen (ik werk in de horeca)heeft iemand dit ook gehad en ik begrijp nu wel uit alle berichten dat deze pijn niet weg zal gaan maar ja je moet er maar mee leren leven. ik ben ook erg bang dat ik weer een klaplong krijg

het is nu bijna een jaar geleden dat ik een spontane klaplong heb geahd. 2 keer zelfs. Heb nog bijna elke dag wel pijn, soms echt zulke nare steken dat ik er pijnstillers voor slik. Mijn dokter zegt dat de longvliezen altijd gevoelig zullen blihven, dus met pijn moeten we denk ik leren leven... Verder hoest ik ooki veel meer sinds toen, veel meer slijm.. loop al een aantal maanden bij de dokter en al verschillende medicijnen gehad.. misschien chronische bronchitis, misschien astma, ze weten eht eigenlijk niet.

Heb het ook best vaak benauwd, herkennen anderen zich heirin? Mn longcapaciteit is nu 82%..

Ik heb nu 3 keer een klaplong gehad, 2 keer links (de 2e keer een VATS-operatie), en 1 keer rechts. Sinds een paar dagen heb ik weer pijn aan de linkerkant, vooral met lopen en inspannen. Ik wacht het nog even af, het kan een lichte klaplong zijn, ik vermoed wel dat dat het is, maar als het goed is gaat het toch vanzelf over...

In principe ben ik er niet zo heel bang voor, het gebeurt als het gebeurt en levensgevaarlijk is het op zich niet. Het enige dat ik wel eng vind, is de (kleine) kans op een spanningspneumothorax. Dat schijnt bij elke klaplong te kunnen voorkomen en is wel levensgevaarlijk: het gaatje in de long gaat werken als een ventiel, waardoor er wel lucht de borstholte in kan maar niet eruit, wat heel snel je organen (hart enzo) kan bedreigen.

Ik zou eigenlijk graag weten wat ik moet doen als ik toevallig een spanningsklaplong krijg, en er is geen medische hulp in de buurt. De standaardbehandeling bestaat uit een gat maken tussen twee ribben met een naald, volgens Wikipedia 'desnoods met een balpen'. Weet iemand daar meer over, hoe moet dat precies en waar precies? Het lijkt me een geruststellend idee om te weten wat ik moet doen in die situatie...

Hoi Iedereen,

Ik dacht, laat ik eens mijn ervaring met jullie delen. Ik lees hier ontzettend veel sympathieke reacties en uitleg. Dank daarvoor.

Tegelijkertijd schrik ik er ontzettend van, want bijna iedereen heeft wel last van recidieven! Ik heb ongeveer anderhalf jaar geleden een klaplong gehad. Spontaan zo schijnt, maar soms denk ik dat het kwam doordat ik mezelf had gestoten...nooit tegen de arts durven zeggen.

Ik heb zo nu en dan nog last...dan heb ik het gevoel dat mijn long 'klem' zit en niet lekker zit. Ook heb ik wel eens van die kleine nare steekjes. Altijd wel aan de klaplong kant.

Verder heb ik nog een vraag aan jullie. Ik sport heel weinig, maar als ik ga sporten ben ik behoorlijk snel benauwd en moe. Conditie = waardeloos. Kan dit door de klaplong komen? Heeft het zin om aan mijn conditie te gaan werken...?

Een andere vraag is deze. Andr jij schreef dat jouw dochter ook een klaplong kreeg. Kan het isets erfelijks zijn? Heeft het voor mij zin om te onderzoeken of ik emfyeem heb?

Want als dat zo is, mogen ze van mij misschien wel preventief plakken. Ik heb nog altijd die angst, en daar ben ik wel ontzettend klaar mee.

Binnenkort schrijf ik nog wat meer...over doktoren bijv. en het gebrek aan onderzoek naar klaplongen..

Groet,

Sander

beste allemaal,
ben belgische vrouw van 60 met aanzienlijke longinfectie, na operatie en bestralingen van borstkanker vorig jaar, die niet of nauwelijks weggaat met het gebruik van cortisone! pneumologe stelt voor om klaplong uit te lokken om grotere biopsie te kunnen uitvoeren teneinde aard en oorzaak van infectie te kunnen bepalen! na alles wat ik in deze blog gelezen heb echter ben ik bang dat de operatie meer na- dan voordelen inhoudt! is er iemand die hetzelfde meegemaakt heeft (borstkanker > bestralingen > infectie > VATS) en daar (goede of slechte) ervaringen mee heeft? graag reactie voor 16 juli, want dan is de VATS gepland?! dank!
colette

Hallo beste mensen,

Mijn naam is Stefan 23 jaar en ik heb meerdere malen een klaplong gehad. Ik zal maar niet noteren hoevaak want ik ben na de 5e gestopt met tellen.

Zowel de linker als rechterkant is meerdere malen spontaan ingeklapt.

Eerst gewoon plakken maar dat mocht niet baten.
VATS was de volgende stap.
Toen mijn andere long voor de eerste keer inklapte hebben ze die meteen met een VATS behandeld.

Op het forum las ik dat mensen last hebben van een raar plekje (dit is bij mij ook het geval) Alleen het is niet aan bijde kanten (alleen aan de linker kant)

Het plekje voelt een beetje doof en vervelend.
Vooral als er iets tegenaan wrijft zoals een Tshirt. (mijn oplossing hiervoor is iets dragen wat zwaarder is dat het Tshirt zoals een vestje zodat het een beetje stil hangt)(dacht ik schrijf het er bij misschien wel een oplossing voor een ander ook)

Helaas heb ik vaak nog last van mijn borstkast.
Stekende pijn en soms een klotsend gevoel.
Als ik dit gevoel heb kan ik totaal niets meer.
Moet ik stil liggen en hopen dat het geen klaplong is. Ken het gevoel heel goed en ben een vaste klant bij het ULC. Ik heb wel eens op de operatie lijst gestaan.... maar omdat ik al links en rechts een VATS heb gehad is de lucht die tussen het longvlies en borstvlies zat door het lichaam opgenomen en de long weer gaan aanliggen! Zonder operatie! (heb die hele week alleen maar gezellige dingen gedaan en mn hoofd op gezellige dingen gezet)

Dit noteer ik omdat ik niet alleen slechte ervaringen wil delen maar ook wil laten zien dat een VATS ook goede dingen mee kan brengen.

Na al deze niet al te hoop volle berichten gelezen te hebben. Zou ik graag willen weten of er iemand is die van deze zogenaamde na pijn en of het vervelende gevoel is afgekomen?

Vriendelijke groet, Stefan.

Sorry vergeten te noteren dat de laatste operatie ongeveer 2 jaar geleden is.

Ik heb 22 mei 2008 mn eerste klaplong gehad. Ik zat op de fiets op weg om te gaan sporten toen ik een scherpe pijn in mn rug voelde. ´Zal wel niks zijn´. Dacht ik.. tot het heftiger werd en door trok naar mn oksel en vervolgens mijn borst. Ademen werd pijnlijk en ik voelde ook ´gepruttel´. Vervolgens hebben vriendinnen een ambulance gebeld omdat ik niet meer kon lopen van de pijn. Het bleek een klaplong te zijn. Ik heb 6 dagen aan een drain gelegen. Ze hebben niks geplakt toen. Bij het inbrengen van de drain wel ontzettend veel pijn gehad.... Het aanleggen van de long lukte niet dus hij moest nog een dagje langer zuigen. Gelukkig had ik mn eigen kamertje en kon ik (doordat de slang vanuit de muur best lang was) wel douchen!) Maar affijn. Ik mocht na 6 dagen weer naar huis.

Netjes 6 weken rust, en toen ik weer plannen had gemaakt om weer te gaan sporten gebeurde precies waar ik zo bang voor was geworden. Ik werd wakker met het inmiddels bekende benauwde pruttelende gevoel. 'Dit is niet goed' dat wist ik meteen. Dus ik heb meteen wat spullen in een tas gegooid en ben naar de huisarts gegaan. 'Is niks' zei ze. Ik ben lekker eigenwijs toch naar de EHBO gegaan en ja hoor. Mijn tweede klaplong! Ze hebben direct geplakt (na een dag). Eerst kreeg ik een zogenaamde epiduraal, een slangetje wat mn rug in ging en een verdovende vloeistof mijn ruggenmerg inpompte. Heerlijk spul! Vervolgens een kijkoperatie om te kijken of ik zwakke blaasjes op mn long had (dit bleek niet zo te zijn) Hierop hebben ze mijn long geplakt met een of ander poeder. Dit deed me zeer! Niet normaal.. ik dacht echt dat ik dood ging. Het beetje lucht wat ik kreeg deed zo ontzettend brandend zeer.. ik heb dit als enigzins traumatisch ervaren. Ik kon namelijk mezelf niet uitdrukken omdat ze me zo platgespoten hadden met kalmeringsmiddelen (ik werd nogal opstandig tijdens de operatie). Vervolgens 6 dagen aan de drain en ik mocht naar huis. Door de epiduraal weinig pijn gehad.

Eenmaal thuis kreeg ik na een week weer pijntjes en ik werd doodsbang. Ben in bed gekropen, heb een flinke huilbui gehad (onder het mom van: niet weer naar het ziekenhuis!) en savonds toch maar naar de EHBO toen ik me beter voelde (toen pas durfde ik, daarvoor was ik te bang om te moeten blijven). De foto was goed en enigzins opgelucht keerde ik weer huiswaarts.

Dat is nu zon 2 weken geleden en nog elke dag ben ik bang dat mijn long weer inklapt. Ik voel nog steekjes en sta te popelen om weer te gaan sporten. Toch zegt iets me dat ik hier beter nog mee kan wachten. Ik ben het er mee eens dat een klaplong je leven kan beheersen, ik ben elke dag bang. Ik hoop dat dit over gaat, dat mn longen goed blijven en dat ik nooit een VATS hoef, want naar wat ik daar over lees blijkt dat ook niet veel goeds te zijn.. Ik heb trouwens nog wel een 'doof' gevoel in mijn borst. Alsof de huid verdoofd is. Ik lees dat sommigen van jullie dit ook hebben? Erg fijn om mn verhaal eens te kunnen delen met lotgenoten. Ik hoor graag jullie reacties!

hoi ik wil even reageren op julli ebrichten.
heb zelf nu 2 x een klaplong gehad.
de ene in december 2006 en een half jaar later april 2007 weer een. na de 2de klaplong heb ik me ook moete laten opereren door mijn zgn blazen op mijn longen wat ze ontdekte met een mri scan.

ik ben nu dus 1,5 jaar verder en verga nog steeds soms van erge pijnen. dus als julie vragen hebben of ervaringen willen delen...ik vind het wel leuk om ervaringen ermee op te doen. omdat ik me ook af vraag of deze pijnen nog wel over gaan en hoe andere mensen het ervaren.

groetjes patricia

Hallo lieve medeklappertjes.

Wat ben ik ontzettend blij om te lezen dat ik niet de enigste ben met dit soort angsten.

In 2004 heb ik spontaan mijn eerste klaplong gehad. Aan de rechterkant. Dat hebben ze toen geplakt.
In 2006 heb ik mijn 2e gehad ook aan de rechterkant en toen ben ik geopereerd en hebben ze meer dan de helft van mijn long weggehaald.
Sinds een maand is mijn linkerlong ingeklapt. Alleen de top maar dat is toch al voldoende om me weer de stuipen op het lijf te jagen. Ik durf ook werkelijk niets meer omdat ik bang ben dat ie helemaal inklapt. Met rust moet het helen en mn controles bij de longarts zitten er helemaal op.

Ik leef nu weer dagelijks in angst. Vooral omdat ik te horen heb gekregen dat de kans dat die long weer in klapt toch wel 50& is. Ik voel me dus net een bommetje wat op ontploffen staat.
En dan nog steeds roken.
Heb nu maar een afspraak gemaakt met de huisarts want alleen kom ik er niet vanaf. (Tjah hoe ver moet je gaan om te bevatten dat het roken echt niet meer kan en dat het ook daadwerkelijk bij me aan komt)

De nazorg van de 3 klaplongen vond ik prut. Je word gewoon weer aan je lot overgelaten en je zoekt het maar uit verder met je pijntjes en je angst. Ben toch gerustgesteld om te lezen dat meer mensen dit zo ervaren.

Groetjes Nellie

hallo nellie ik zag je verhaal staan op deze site. ik dacht dat ik aan jou wel raad kon vragen.ik heb 3 weken geleden een klaplong gehad en ben sinds 2 weken uit het ziekenhuis.ze hebben mijn klaplong verholpen met een drain. maar nu blijkt dat het nog niet goed zit en dat het waarschijnlijk geplakt moet worden. nu zag ik dat ze dat bij u al gedaan hadden. mijn vraag is eigenlijk hoe doen ze dan en hoe lang is ongeveer de opname. is het een dagopname of moet je langer blijven. en de pijn is het een beetje te doen of is het pijnlijker dan die drain. ik hoop dat u mij antwoord kan geven bij voorbaat dank, miranda

hoi claudia ik zag je staan op deze site. ik heb 3 weken een klaplong gahad dus ja dus ook nog vers allemaal. alles gaat gelukkig goed heb niet zoveel pijn meer maar nu blijkt op de fotos dat het nog niet goed zit. en dat ze het waarschijnlijk willen plakken. weet jij hoe ze dat doen en hoe lang die opname is en de pijn is die erger dan een drain zetten.en kan het ook met een dagopname. ik hoop dat iemand het me kan uitleggen op deze site. ik ben best wel zenuwachtig en zeker bang dat ik weer langer in het ziekenhuis moet blijven wat ik niet meer wilt maar ja dat wil niemand dat begrijp ik.maar ik heb niet zo goede ervaringen met ziekenhuizen. zeker de laatste keer niet. wie kan me helpen met uitleg bij voorbaat dank, miranda

hoi daan ik zag dat jij geplak was. hoe doen ze dat en hoelang is de opname. is plakken pijnliker dan zo"n drain in brengen

Hoi Miranda,

Wat rot voor je van je klaplong en dat ie niet goed geheeld is.
Mijn ervaring is dat plakken erg pijnlijk is omdat het ook niet helemaal kan worden verdoofd. Ook blijft er meer lidtekenweefsel over wanneer het geplakt wordt. Mijn 2e klaplong kwam ook omdat het de eerste keer met plakken niet goed was gegaan.
Ik heb met het plakken 8 dagen in het ziekenhuis gelegen.
Er wordt in een soort van waaier (waar je vroeger de oude kachels mee aan kon krijgen) een soort van talk gedaan en zo naar binnen gebracht. Ik heb er niet zo'n goeie ervaringen mee helaas. Sorry dat ik niet wat opbeurenders voor je heb.
Ik begrijp je angst heel erg goed want het is ook geen pretje.
Heel erg veel sterkte in ieder geval en zeg maar jij tegen mij hoor :)

Groetjes Nellie

Vandaag ontslagen uit het ziekenhuis omdat de operatie aan mijn klaplong pas over 4 dagen plaats vindt. Ik kon het echt niet op brengen om in het ziekenhuis te blijven. (woon er trouwens om de hoek).

3 jaar geleden mijn eerste klaplong gehad (rechts) en 2 mnd geleden is deze weer geklapt. Geen directe aanleiding behalve dat ik het benauwd kreeg. Nu VATS gehad, en heel veel pijn gehad.

Terug van vakantie, veel hoesten, naar de dokter en nu is mijn linker long ingeklapt. Maar een klein stukje maar ze willen het toch gaan opereren. Ben er erg angstig voor omdat het zo'n pijn deed. Het rare is dat ik totaal geen pijn heb aan de linker kant maar wel aan de rechter long. Met name steken bij de plek waar de drain heeft gezeten. Die steken blijven, maar zoals hier gelezen kon de arts ook daar geen verklaring voor geven....

Nou hopen dat de operatie deze keer iets minder pijn doet.

hallo ik heb veel pijn achter mijn schouderen ook rond de borst.
het is aanvals gewijs ik ben gisteren bij de dokter geweest maar die zegt dat het spier pijn is.
ik ben in 2005 gedottert,ik heb er zelf niet zo goed gevoel bij wie heeft er kan mij advies geven.
groeten.

e.knol-smit schrijft:
hallo ik heb veel pijn achter mijn schouderen ook rond de borst.
het is aanvals gewijs ik ben gisteren bij de dokter geweest maar die zegt dat het spier pijn is.
ik ben in 2005 gedottert,ik heb er zelf niet zo goed gevoel bij wie heeft er kan mij advies geven.
groeten.

hoi als je deze mail ontvangt kan je mij dat doorgeven want zou wel met je willen praten ik heb ook een vats gehad op 29 mei 2008 dus ruim half jaar geleden maar jn en nog steeds veel pijn en precies de zelfde klachten als jij zou graag met je willen delen en zou willen weten of je nog pijn heb graag krijg ik een reactie terug.
Mvg Nas