Kan me voorstellen dat je er op een gegeven moment helemaal klaar mee bent!
Ben benieuwd hoe ik me nu over een week voel.
Voor de operatie ben ik nog niet echt zenuwachtig, ik hoop gewoon dat het herstel heel snel gaat. Volgens de KNO arts kan ik een week niet werken, maar als ik de verhalen zo hoor moet ik met langer rekening houden volgens mij.

De KNO arts heeft mij geadviseerd 2 weken niet te werken, maar ik heb een baan waarin ik de hele dag praat. Op advies van anderen, die dezelfde operatie hebben gehad, ben ik 3 weken uitgepland. Als het eerder gaat, begin ik uiteraard eerder.
Ik merk aan reacties om me heen dat zo'n operatie best wordt onderschat. Frustrerend hoor, ik heb soms het gevoel dat ik me moet verdedigen.
Als ik jou was, zou ik uitgaan van een week ziek zijn en een week aansterken. Als je mazzel hebt, gaat het misschien wat sneller, als je pech hebt, langzamer. Als je jong bent, gaat het herstel ook stukken sneller. Ik ben, met mijn 34 jaar, bejaard voor deze ingreep en herstel waarschijnlijk langzamer.

Ik heb ook een baan waarbij ik de hele dag praat. Voor anderhalve week ben ik met ziekteverlof, hoop dat ik binnen die tijd herstel. Verder ben ik 24, dus misschien is dat ook al aan de oude kant voor deze ingreep.
Heel veel mensen denken inderdaad dat het een kleine ingreep is, maar ze zouden de verhalen op dit forum eens moeten lezen eigenlijk.
Verder onderschat ik het ook absoluut niet. Ik ga uit van het ergste, dan kan het altijd nog meevallen. Mijn baas heeft wel al aangegeven dat ik mijn tijd mag nemen om te herstellen want het is op mijn werk allemaal goed op te vangen.
Heb je al wel het idee dat er wat meer vaart in je herstel begint te komen of is de pijn nog vrijwel hetzelfde?

Het gaat stapje voor stapje beter maar het blijft wisselend. De ochtend en vroege middag zijn mijn beste momenten. Het eten gaat dan redelijk en de pijn is te doen. Praten is wel erg pijnlijk dus dat doe ik zo min mogelijk.
In de avonden wordt het allemaal vervelender. Misschien ook doordat ik dan wat vermoeider ben, of doordat ik meer praat (ik heb 2 kleine kinderen, van 4 en 2). Mijn man doet vrijwel alles hoor, maar je moet toch soms iets zeggen ;-).
Morgen is mijn "mama-dag" (vandaag zijn ze naar school en kinderdagverblijf) en komt mijn schoonmoeder een dagje oppassen. Want de hele dag met een peuter in de "nee-fase" zie ik nog niet zitten. Woensdag is manlief thuis, donderdag weer kinderdagverblijf/BSO en vrijdag hoop ik het weer zelf te kunnen. Ik probeer voor die tijd maar zoveel mogelijk uit te rusten, hopelijk is dat goed voor mijn herstel.
Als ik nou eens een nacht door zou kunnen slapen (vooruit 1 of 2 x wakker, daar doe ik het ook voor!) gaan we helemaal de goede kant op.
Sophie, fijn dat je baas je de ruimte geeft om te herstellen. Doe dat ook! Je kunt beter een paar dagen thuisblijven en helemaal aangesterkt zijn dan dat je zwak (en vatbaar) aan het werk gaat!

Ik heb het hier nog niet echt gelezen maar zijn de amandelen bij iemand verwijderd met behulp van een Coblator? Mijn huisarts had het erover dat het een vrij nieuw "iets" is en het wordt nog niet overal gedaan. Ik ben wel doorverwezen naar een ziekenhuis die ermee werkt, de KNO-arts vertelde mij dat het niets uitmaakt. Iemand ervaring?

Hadden jullie ook dat jullie je mond niet goed open kregen?
Ik ben 22 en ik heb 2 weken niet gewerkt, heb toen eerst weer een ochtend geprobeerd, maar doordat ik veel praat voelde het snel droog en trekkerig, maar met een flesje water erbij ging het prima. Daarna weer hele dagen gewerkt.

Hallo,

Ik wilde even weten hoe snel jullie naar de KNO-arts werden doorverwezen door de huisarts.

Ik ben 19 jaar en heb altijd al last gehad van mijn amandelen, maar de huisarts "weigert" gewoon om me door te sturen.
Sinds dit jaar doe ik een sportopleiding en ben ik nog meer aan het sporten (elke dag), maar mijn amandelen reageren daar op. Ze worden soms tijdens of na het sporten nog dikker dan dat ze normaal al zijn. Nu komt de huisarts er ineens mee, dat het weleens pfeiffer kan zijn. Als dat zo blijkt te zijn, dan stuurt hij me weer niet door. Ik wordt er echt hopeloos van.

Helleu, Ik ben net 2 weken geleden geholpen aan mijn amandelen(22 jr). November, december en jan bestonden uit alleen maar keelamandelontstekingen....En steeds maar hopen dat t de laatste ontsteking zou zijn. Niet dus...Ik ben uiteindelijk maar naar de kno gegaan. Na 2 weken lag ik al in een ziekenhuisbedje. Je krijgt 2 pilletjes voor de operatie om rustig te worden. Infuusje erin en dan op naar de operatiekamer. Ik was wel even zenuwachtig, maar ach, je gaat r toch niet dood aan:P. Gewoon gaan met die banaan.
Toen ik wakker werd in de uitslaapkamer, werd ik (hard)huilend wakker. Ze zeiden me van te voren al dat dit bij veel mensen voorkomt die deze operatie ondergaan. Ik schreeuwde dat ik pijn had. Daarvoor kreeg ik wat morf. De rest van de middag heb ik dus suf gelegen en geslapen. 's avonds merkte ik pas hoe zeer het deed. Om het uur wordt je wakker gemaakt door de zuster om wat te drinken(ja ook 's nachts). En je krijg wat paracetamol en diclofenac om de pijn te onderdrukken. 's ochtends at ik 2 bakjes vla en wat appelmoes. (Hoe vaker je koude dingen eet/drinkt, hoe eerder en langer de pijn weg is.
Na een week had ik geen pijn meer. Alleen een beetje moe. Die week was totaaal geen pretje, maar heb het er zeker wel voor over gehad!

x

Gon, wat heerlijk voor je! Zo kan het dus ook!
Ik kan helaas niet zeggen dat ik geen pijn meer heb. De pijn is wel minder maar ik slik nog steeds pijnstillers. En 's nachts is de pijn heel heftig. Komt door het liggen merk ik (want als ik even zit, zakt de pijn) en door het niet slikken.
Maar overdag mag ik nu niet klagen. Het is vandaag precies een week geleden dat ik geopereerd ben.
Praten gaat trouwens nog steeds moeizaam. Na een gesprekje van een paar minuten komt de pijn flink opzetten.
Ik hoor van mijn man dat ik een stuk rustiger slaap, ik schijn nl. enorm te hebben gesnurkt voor de operatie (met perioden er tussen dat ik niet ademde). En nu hoort 'ie me niet meer. Dus dat zijn we er wel al mee opgeschoten.
Stefano, ik zou toch nog eens met je huisarts bespreken dat je graag naar de KNO arts wil. Laat die maar beoordelen of je er iets mee opschiet om die amandelen er uit te laten halen. Je hebt er toch last van? Mijn HA stelde het zelf voor na de 5e of 6e keelontsteking (ben de tel kwijt) in krap een jaar.

heey,

ik had al maanden last van ontstekingen in mn keel. en als de ontsteking zelf dan weg was bleven mijn amandelen gigantisch. Vorige week dinsdag ben ik naar de KNO-arts geweest. Hij zei gelijk dat die knotsen eruit moesten. Alles werd toen razend snel in gang gezet. ik kan, ja echt niet te geloven, de volgende dag al geopereerd worden.
had dus geen tijd om erover na te denken.
De dag van de operatie viel me ontzettend mee. marja nog suf van de narcose en de morfine die ik op de verkoever had gekregen. bij mij was het een dag opname, dus dezelfde dag nog naar huis. in de rolstoel naar de auto begon t al. bloed braken, de volgende dag pijn was nog wel houdbaar maar ik was zo misselijk als het maar zijn kon. een aantal keren flink gebraakt echt geen pretje als je zulke wonden hebt. dit braken kwam door de medicijnen, zaldiar. toen alleen met paracetamol moeten doen, mar pijn was echt niet te houden. vooral de oorpijn die er bij kwam. uiteindelijk zetpillen gekregen paracetamol en diclofenac. nu is het goed te doen. eten en praten gaat nog steeds erg moeizaam,maar het gaat vooruit.
ben benieuwd wanneer ik me weer goed genoeg voel om te gaan werken.
wat wel een voordeel van deze operatie is, is dat ik flink af ben gevalle :P.

liefs

Het verhaal van Gon klinkt eigenlijk wel positief! Ik hoop dat ik er ook zo uit kom:)


Ik hoor van mijn man dat ik een stuk rustiger slaap, ik schijn nl. enorm te hebben gesnurkt voor de operatie (met perioden er tussen dat ik niet ademde). En nu hoort 'ie me niet meer. Dus dat zijn we er wel al mee opgeschoten.

Ik snurk (sinds mijn laatste keelontsteking) dus ook verschrikkelijk, ik hoop dat ik daar dan ook meteen vanaf ben want mijn vriend wordt er knettergek van. In ieder geval fijn dat je daar in ieder geval al vanaf bent :)

En Stefano, ik heb ook meegemaakt dat mijn huisarts me niet door wilde verwijzen. Ik had dan ook niet zo vaak keelontsteking (iets van vijf keer de laatste twee jaar) dus vond het zelf wel ok.
Maar de laatste keer was het zo ontzettend heftig (en er werd gedacht dat er abscessen op mijn amandelen zaten) dat ik naar KNO-arts moest en hij liet eigenlijk de keuze aan mezelf. Wilde ik nooit meer keelontsteking dan moest ik ze laten verwijderen. Een week later had ik weer gezwollen amandelen en toen dus langs mijn huisarts die toen zei dat het toch wel de moeite was om ze eruit te halen omdat ze er ''ziek'' uitzagen. Toen ineens wel dus :S
Dus als je een doorverwijzing vraagt naar de KNO arts, misschien denkt hij er wel heel anders over. Succes in ieder geval.

Mijn amandelen en huig zijn eruit sinds vorige donderdag (5 daagjes dus) Ik heb de indruk dat de pijn wat aan het verminderen is, praten kan ik niet, tenzij een paar minuutjes fluisteren, eten en drinken gaat ook zo moeizaam.
Kan iemand me zeggen hoelang het zou duren voor het ergste voorbij is?? Vooral de nachten zijn een hel

Grtjs

Dominique

ik heb ze gisteren laten knippen en ik heb er totaal geen last van na de operatie kon ik gelijk al weer brood en zo eten. ik had gehoord dat het erg veel pijn deed maar gelukkig merk ik daar zelf niks van

Vooral de nachten zijn een hel

Dat herken ik wel, Dominique. Bij mijn zijn de nachten ook het ergst. Het scheelt om iets meer rechtop te slapen (extra kussen of hoofdeinde omhoog). Maar dan nog word ik regelmatig met ijn wakker.
De laatste 2 dagen gaat het overdag echt beter. Ik gebruik nog wel de maximale pijnstilling maar daarmee ben ik echt bijna pijnvrij en ik breek er ook niet meer doorheen (de eerste dagen werkten ze maar een uur of 3). Ik ga maar eens proberen wat af te bouwen want volgens mij word ik ook duf van de diclofenac.
Mijn operatie was gisteren een week geleden. Ik hoor van de meesten dat de ergste pijn na een week weg is, dus ik hoop voor je dat het ook snel beter gaat! Overigens schijnt een operatie van de huig ook erg pijnlijk te zijn.

Sophie, morgen ben jij aan de beurt he? Al zenuwachtig?

Roos wat fijn dat je bijna pijnvrij bent. Ik hoop voor je dat de nachten ook snel weer wat beter gaan. Het zal wel erg vermoeiend zijn dat je zo weinig slaap krijgt.

Sophie, morgen ben jij aan de beurt he? Al zenuwachtig?

Ja best wel. Gelukkig kan ik ondanks de zenuwen nog wel slapen, en nog een nacht lekker slapen zal ook wel fijn zijn aangezien ik de komende week ook wel minder slaap zal krijgen door de pijn.
Ben verder gewoon benieuwd hoe het allemaal gaat verlopen.

Een constante pijn heb ik eigenlijk bijna niet gehad. Maar bij het slikken ga ik los door het plafond en dit is nog niks beter sinds de operatie. S'morgens en overdag lukt nog, maar eens 15/16u dan is de pijn bij het slikken veel feller en zo de hele nacht door. Dus bij zogoed als iedere slikbeweging kom ik wakker... Eten kan ik bijna niet, behalve wat lauwe soep, wat maakt dat ik op 6d tijd 4.2kg afgevallen ben... Ik sta zo slap op mn benen.

Grtjs

D

Dominique, wat vervelend. Wel herkenbaar hoor, de eerste week is gewoon een drama. Ik had ook 's morgens en in de vroege middag de betere momenten maar 's avonds en 's nachts ging het slechter.
Wat gebruik je aan pijnstilling? Heb je diclofenac in huis? Dat hielp bij mij nl. het beste. Paracetamol haalt iets de kantjes van de pijn af maar werkt stukken minder dan diclofenac.
Ik probeerde na een paar dagen wel door de pijn heen te eten. Slikken doet toch zeer, wat je ook eet. Wat wit brood zonder korst bijvoorbeeld. Dan heb je tenminste iets vasts in je maag. Daar knap je ook van op!
Ik probeer nu overdag de diclofenac niet meer te gebruiken (sinds vandaag), voor de nacht heb ik die nog wel nodig.

Sophie, heel veel sterkte morgen! Je weet dat je een vervelende week tegemoet gaat, daar kun je je op instellen. Maar volgende week rond deze tijd heb je het ergste gehad!

ik heb sinds vorige week dinsdag mijn amandelen eruit. het vooruitzicht dat ik nooit meer keelontsteking krijg vind ik geweldig. maar ik heb me toch een week achter de rug, pijn? niet normaal. slikken , praten, niks doen, alles deed pijn. ben blij dat het nu wat beter gaat want de puddinkjes, ijsjes en stamppotten hangen me de keel uit

Zo mijn operatie zit erop.
En tot nu toe kan ik wel zeggen dat het me allemaal enorm is meegevallen.
Ik zou aan het einde van de ochtend geholpen worden, maar toen ik daar kwam zeiden ze dat het superdruk was en dat het waarschijnlijk drie uur pas zou gebeuren. Maar om half een kwam ineens de zuster en die zei dat ik mee mocht. Dat vond ik wel fijn, want ik heb me amper zenuwachtig kunnen maken. Het infuus erin prikken ging niet zo goed, waardoor ik nogal misselijk werd.
Toen hebben ze het maar in mijn arm geprikt, dat was minder pijnlijk en hij zat in één keer goed.
Narcose was echt wazig om mee te maken, ineens was ik weg hihi.
Toen werd ik wakker en eigenlijk met niet zoveel pijn. Logisch ook, want ik zat natuurlijk nog helemaal onder de narcose en pijnstillers. Na een tijdje mocht ik terug naar de afdeling. Daar probeerde ik voorzichtig wat te drinken. Ijsje had ik absoluut nog geen behoefte aan, die heb ik laten smelten.
En eigenlijk werd de pijn maar klein beetje erger. Moest wel paracetamol innemen, maar toen mocht ik naar huis na een paar uurtjes te hebben geslapen.
Er lag een patiënt naast me waarbij ook de amandelen waren verwijderd en zij had dus enorm veel pijn, dat vond ik echt vervelend voor haar, voelde me ook een soort lullig dat steeds als de zuster kwam vragen bij ons hoe het ging met de pijn het bij mij prima ging en zij tegen het plafond zat.
Thuis heb ik drie ijsjes op, veel gedronken en steeds een ijskraag omgehad (dat verlicht ook echt heel goed!) Gelukkig kon ik nog normaal praten, wat ik normaal bij een keelontsteking absoluut niet meer kon. Ik vond de pijn ook wel minder dan bij een keelontsteking. Ik merkte wel op een gegeven moment dat de pijnstilling begon uit te werken, dus weer nieuwe paracetamol ingenomen en vannacht ook wonder boven wonder echt lekker geslapen. Ze hebben ook hele sterke pijnstiller meegegeven (naproxen) maar die bewaar ik nog maar, want ik hou er wel rekening mee dat het nog erger kan worden qua pijn (wat ik vaak heb gelezen op dit forum). Verder vanmorgen twee witte boterhammen gegeten en dat ging ook prima. Ik hoop echt dat het zo goed blijft gaan, al vrees ik het ergste als ik de verhalen hier lees. Verder ziet het er in mijn keel nu wel 'ruim' uit maar ik kan zien dat ze best 'mooi' zijn weggehaald, ik zie precies twee keurige rode streepjes waar mijn amandelen eerst zaten. Mijn tong, wangen en lippen zijn verder ook niet al te erg beschadigd, dat scheelt ook wel.
Al met al valt het me tot nu toe nog wel mee, maar ik hou er natuurlijk rekening mee dat het altijd nog kan verergeren.
Zo dat is een heel verhaal geworden!

Roos, gaat het alweer wat beter met je? Heb je alweer een goede nacht slaap gehad? Ik hoop het echt voor je!

Sophie, wat fijn dat het zo is meegevallen! Mocht je dezelfde dag alweer naar huis? Ik hoop voor je dat de pijn minimaal blijft!

Met mij gaat het ook beter gelukkig. Ik slik overdag alleen nog paracetamol en voor de nacht een diclofenac erbij. Vannacht prima geslapen, maar één keer wakker geworden en geen extra pijnstilling hoeven nemen. Eten gaat ook weer redelijk. Ik heb eindelijk het idee dat ik weer mezelf ben, alleen nog wat moe, maar dat zal wel slijten.
Alleen praten is nog pijnlijk, als ik het teveel doe. Maar zoals het nu gaat ben ik heel tevreden!!

Echt fijn dat het alweer beter met je gaat! Hoop voor je dat je snel weer helemaal hersteld bent.

Ik mocht zelfde dag inderdaad alweer naar huis, dat vond ik wel prettig. Zit nu nog wel met ijskraag op, merk dat dat lekker verkoelt. En tja eet heel veel ijsjes en drink veel, hoop inderdaad ook dat de pijn daardoor minimaal blijft!

Ik heb nu 8 dagen gelden mijn amandelen laten verwijderen.
Ik heb pas vandaag voor het eerst iets gegeten.
De eerste dagen heb ik veel over gegeven en had ik last van veel slijm waardoor ik moeilijk kon slikken en bijna niet kon drinken. Geen ijs, vla of wat dan ook.
Na drie dagen veranderde dit en werd alles helemaal droog, ik moet zelfs in de nacht elk half uur wakker worden om te drinken anders scheurt alles open van droogte.
Ik heb nog nooit zo een vreemde pijn gevoeld, een scherpe en erg stekende pijn onder mijn tong waardoor alle spieren in mijn gezicht steeds aanspannen.
Hierdoor heb ik veel last van mijn nek, ogen en oren. Ik denk ook dat ik een oorontsteking heb. Nu is de pijn in mijn keel namelijk veel minder maar mijn oren blijven een probleem.
Ook heb ik altijd erge last van niezen en gapen en dat kon nu natuurlijk ook niet. Erg vervelend!
Door de klem die je mond open houdt tijdens de operatie heb ik allemaal wondjes op mijn lippen en wang, echt irritant want die gaan maar niet weg.
De pijn was voor mij echt te erg terwijl ik normaal nooit pijnstillers gebruik heb ik nu toch na drie dagen aan de huisarts iets sterkers gevraagd dan paracetamol. Ik neem het nog steeds omdat ik zo een last heb van mijn oren. Verder heb ik een oplossing om te spoelen en een ander poedertje om te drinken.
Mijn wonden zitten helemaal tot boven aan mijn huig dus ik denk dat het nog wel even duurt voor ik lekker kan eten..
Succes iedereen die het nog moet doen en die het net heeft laten doen!

Heb 2 wkn geleden mijn amandelen laten knippen.
Zag er erg tegenop. Echter is het me voor bijna 100% meegevallen. Gelijk na de operatie om het uur continu ijs gegeten tot de volgende dag het moment van naar huis gaan. Morfine niet nodig gehad en de zetpillen voor de nacht ook niet.
Volgende dag thuis gewoon weer doorgegaan met ijs.
Thuis wel op die dag zetpillen gebruikt omdat het infuus eraf was.
De dag daarop gestopt met zetpillen. Bleef het wel twee weken lang voelen maar af en toe ijs gegeten en vooral voorzichtig geweest met voedsel wat de keel weer rauw maakt.
Kortom zo kan het ook gaan:-)

Ik ga as vrijdag onder ´t mes!
Wat ik mij afvraag, is het nou een dagopname of niet? Ik hoor zoveel verschillende dingen en in mijn brochure van't ziekenhuis staat voor je thuiskomst 3-6 dagen na de ingreep aangegeven...

Dat verschilt per ziekenhuis volgens mij. Ik hoor sommige mensen die een nachtje (maar als alles normaal verloopt nooit langer) blijven. Ik mocht dezelfde dag nog naar huis. Er lag echter een meisje naast me dat wel moest blijven, i.v.m. pijn. Bij mij viel de pijn best mee dus ik mocht gewoon weer naar huis.