Dokter.nl

Bel met medische vragen of voor advies (€ 0,9 p/m)  Klik hier voor informatie en beschikbaarheid
Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Psychiatrie overigen

  Opgekropt verdriet

Opgekropt verdriet 24 feb 2003 13:07 #1

  • Anoniem
Mijn vriend heeft in zijn jonge leven (ca. 30 jr) al veel meer mee moeten maken dan ieder ander mens in zijn hele leven meemaakt. Verlies van vader, broer, vrienden en nu ook eigen kind.
Hij heeft nooit over zijn vroegere verdriet gesproken. Omdat hij nog erg jong was, hebben zijn ouders gemeend hem op een lom school te laten gaan, omdat daar goede begeleiding is. Daar moest ie elke week naar een psycholoog. Hij heeft zich daar nooit voor opengesteld, en wist die persoon zelf te doorgronden. Hij zei; ik weet toch precies wat ze willen horen, dus dan zeg ik dat maar. Dus geholpen worden wilde (?) of kon hij niet.
Al die jaren heeft hij dit verdriet weg kunnen stoppen. Met tijd en wijlen kwam het wel weer even boven, en was ie vreselijk chagrijnig, maar na een dag ging het wel weer. In al die tijd heeft hij er nooit met iemand over (kunnen) willen praten.
Nu is plotsklaps zijn eigen zoontje overleden. Het potje, waar hij al het verdriet in wegstopte is vol, en alles komt eruit. (denk ik). Het gaat helemaal niet goed met hem, maar naar de buitenwereld doet ie altijd net of er niets aan de hand is. Maar ik merk dat het hem niet goed gaat. Hij begint ook last van andere dingen te krijgen; hij slaapt slecht en wordt gek als er ineens veel drukte om hem heen is. Hij heeft daar nog nooit last van gehad. Hij kan tegenwoordig wel huilen, en dat is al heel wat. Alleen als ik huil, lucht het me op. Bij hem dus niet, hij ligt vervolgens nog een hele nacht te piekeren.
Als je praat over hulp zoeken, klapt ie helemaal dicht, want dat wil ie niet. Maar ik denk niet dat ie hier ooit alleen uit gaat komen. Mijn vraag is nu dus: hoe nu verder? ik ben echt radeloos! Ik hoop dat iemand die dit leest mij een antwoord of een stappenplan of wat dan ook kan geven. Het liefst heb ik natuurlijk een antwoord van een van de doktoren!
alvast bedankt!!!

26 feb 2003 02:56 #2

  • Anoniem
Laat je betrokkenheid blijken. Zeg wat jij denkt dat hij zou moeten doen. Laat hem beslissen. Als hij niet wil, is hij er niet aan toe. En vergeet jezelf niet. Anderen helpen is mooi maar dat kan alleen als je zelf gezond bent.
Moderators: Cheers, Tandor
Bel met medische vragen of voor advies - Tel: 0900-1992 (€ 0,9 p/m)
Klik hier voor informatie en beschikbaarheid


Vind Dokter op