Dokter.nl

BEL een VERTROUWENSPERSOON - Tel: 0900-1992 (€ 0,9 p/m)
Het is mogelijk dat u vragen heeft die u liever niet op een publiek forum plaatst, ondanks de anonimiteit van het forum. Misschien heeft u behoefte aan een persoonlijk gesprek of zou u graag met een vertrouwenspersoon/professional over uw problemen willen praten. Voor meer info en beschikbaarheid, klik hier.
dysthyme stoornis (1/2) - Medisch Forum - Dokter.nl
Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Depressie

  dysthyme stoornis

dysthyme stoornis 13 apr 2005 16:39 #1

  • iemand
ik heb sinds kort te horen gekregen dat ik een dysthyme stoornis had. Een vorm van de depressiviteit en dan een langdurige vorm ervan.
Ik loop hier al 5,5 jaar mee rond en ben nu 19 dus kan me niet herrinderen ooit echt gelukkig te zijn geweest.
Ik ga nu in groepstherapie en ben heel benieuwd hoe dat gaat.

Zijn er mensen die dit ook hebben en zou je mischien je ervaring met een dysthyme stoornis op willen schrijven.
Wat heeft jou geholpen om eraf te komen.
Ook reacties van buitenstaanders( die iemand in de omgeving hadden die dat had) zijn van harte welkom. Ik ben wel benieuwd hoe ik overkom op de buitenwereld.

Heel erg bedankt

Re:dysthyme stoornis 13 apr 2009 00:30 #2

  • Anita
Dysthymie en ik.

Ik ben een vrolijke meid,
maar de dystymie doet me vaak het lachen vergaan.
Ik ben een sterke meid,
maar de dystymie maakt me soms zo zwak.
Ik ben een gezellige meid,
maar de dysthymie maakt me soms alles behalve gezellig.
Ik houd van gezelligheid,
maar door de dysthymie is het me vaak te druk.
Ik weet best wat ik kan,
maar door de dysthymie ben ik soms kwijt wat ik kan en wat
niet.
Ik heb best zelfvertrouwen,
maar dysthymie brengt me van mijn stuk.
Ik ga graag met mensen om,
maar dysthymie maakt het me vaak moeilijk.
Ik ben goed van vertrouwen,
maar dysthymie maakt me vaak wantrouwend.
Ik ben energiek,
maar dysthymie maakt me vaak erg moe.
Ik en mijn dysthymie,
ik ben de dysthymie niet,
maar hij reist altijd met me mee.
Soms laat hij zich zien, soms niet.
Je kunt alles van hem zeggen,
een trouwe reisgenoot is hij wel.

Anita
Laatst bewerkt: 04 apr 2011 11:54 door Anoniem.

Re:dysthyme stoornis 20 mei 2009 13:45 #3

  • Heidi Scheper
Hallo,

Wat heb je dat mooi opgeschreven, het lijkt wel of ik dat zelf heb geschreven zie mij er zelf in.

Heel knap gedaan....

Groetjes,

Heidi

Re:dysthyme stoornis 22 sep 2009 18:17 #4

  • natascha kok
Hoi,ik heb al heel lang ervaring met een dysthyme depressie. Heb zelf heel veel baat gehad bij de congnitieve aandachtsgerichte therapie, tegenwoordig ook veel in het nieuws als de mindfullnes trainingen alleen ontbreekt daar vaak het cognitieve stuk aan en dat is voor mensen met een dysthyme depressie juist heel zinvol. Hoop dat je hier wat aan hebt!

Re:dysthyme stoornis 26 feb 2010 14:45 #5

  • Esmee
Hoi,
ik heb zelf geen dysthyme stoornis, maar ik denk dat ik samen woon met een partner die dit wel heeft. Hij zelf wil het echter niet erkennen. Wel is voor hem duidelijk dat hij zich altijd ongelukkig voelt, desondanks alles wat hij wel heeft. Hij ziet alleen te kort komingen, en zijn uitlatingen zijn altijd in negatieve zich. Voor mij zelf begint dit wel heel erg te knagen, en vraag me af wat ik nog bij hem doe. Ik zelf ben een heel erg positief in gesteld persoon, maar ik merk dat ik door zijn invloed afstand aan het nemen ben. Als hij dan diep in de put zit, laat hij me niet toe. Een arm om hem heen, slaat hij van zich af. Op zulke momenten ontloopt en ontwijkt hij. Ik probeer dan positief te blijven, maar denk op een gegeven moment; barst jij maar! Het leven draait nu om hem, maar ik ben er ook nog.
Hij is ooit bij een psycholoog geweest (burn-out/ overspannen verschijnselen), maar dan doet hij alsof het allemaal wel mee valt. Voor de psycholoog geen rede meer voor behandeling. Zelf wil hij niet naar de dokter stappen (goed dat jij dit wel hebt gedaan!), want...hij is toch niet gek! zegt hij dan, en er is toch niks aan de hand? Tja het ligt aan mij dat hij zo ongelukkig is...en dat meent hij niet (zegt hij als hij in een goede bui is). Hij ziet het leven niet zitten, denk er vele malen aan om een einde te maken aan zijn leven, maar doet het niet.
Ik vind het echt goed van je dat jij de stap hebt genomen om je te behandelen, en hoop voor je dat je er beter uit gaat komen!
Groetjes Esmee

Re:dysthyme stoornis 19 nov 2010 13:14 #6

  • kimberly
hallo ik ben kimberly

ik ben 13 en ik ben geboren met de stoornis ik heb het nog steeds en het verdwijnt nij mij nooit meer omdat ik het niet later heb gekregen maar toen ik al geboren was had bij mij was het zo dat ik in mijn hersenen de stof die je stemmingswisseling reguleert niet aanmaak dus dat schiet niet op ik heb het ook 1 keer in de 2 maanden dat ik zonder reden begin te huilen en dan wordt ik in 1 kker boos en dan bang en dan in paniek en dan moet ik weer lachen binnen 1 min gebeurt dat allemaal dat komt door de stoornis ik heb ook geen zelf acseptatie en ik ben vaak depresief ik heb ook zo'n groeps therapie gehad maar die was te kinderlijk ik doe nu aan een sova training en dat gaat beter heeft iemand dat ook dat je niet met je leeftijds genoten kan omgaan maar wel met oudere of jongere mensen ik heb dat dat zou er ook bij horen zeggen ze ik heb er grotendeels mee leren leven dus ik hoop dat het niet bij jou blijft zitten voor de rest van je leven want dat is echt kut !!! ik hoop dat ik je genoeg geinfomeerd te hebben

grtjes kimberly

Re:dysthyme stoornis 21 nov 2010 22:08 #7

  • JP:
Mijn gevoel schommelt zo erg, van huilen en totaal redeloos voelen tot blij voelen maar met een tintje pijn, sta altijd onder spanning ik ben nooit zonder spanning of zonder negatieve gedachten hoe ik die gedachten ook haat. Ik denk over het algemeen met mijn emotie en niet met mijn hoofd, iets dat het niet makkelijker maakt maar alleen moeilijker en onbegrijpelijker voor de ander. Mijn hoofd lijkt soms wel een achtbaan, van het ene uiterste naar het andere uiterste. Meestal ga ik voor één ding totaal op terwijl dat zo maar weer wat anders kan worden maar vaak komt dat wel weer terug. Negatieve eigenwaarde heb ik ook, weet niet precies hoe ik het kan beschrijven maar voel me vaak onzeker en ben makkelijk te invloeden door ander mensen, ook ben ik soms schuw voor mensen en weet niet waarom. Al met al ervaar ik vaak weinig levensvreugde, al besef ik heel goed hoe onwijs goed ik het wel niet heb, maar voel me soms zo leeg en redeloos en heb dan zo weinig zin in wat dan ook. Heb niemand meer over al mijn ''vrienden'' van vroeger zijn vertrokken mede omdat ik het zelf wilde al doet het me soms wel zeer. En als het druk is geweest met mensen soms en ik onder spanning heb gestaan ben ik daarna psychisch helemaal leeg heb dan geen energie meer over, eigenlijk kan ik dan alleen nog maar huilen, heb het vroeger gehad dat ik met bepaalde muziek in trance kwam en ging zweven buiten mijn bewustzijn zo vrij voelde ik me, maar ook zo moe en intens verdrietig en leeg van binnen. Nu ik dit zo typ zie ik hoeveel pijn ik gehad heb de laatste twaalf jaar, maar mede omdat het met ups en downs ging wist (weet) ik niet hoe ik hiermee moet omgaan, moet ik naar een dokter? Opzich zou ik me zo verlicht voelen als er inderdaad een stempel op mijn ik komt, dat mensen begrijpen waarom ik ben zoals ik ben, waarom ik zo weinig lach en waarom zo mopper, waarom ik zo stil ben, of waarom ineens zo vrolijk of waarom zo schuw,waarom ik zo vaak alles negatief zie..

dit is wat ik voel vanaf mijn 12e ben nu 27 waarom zo lang wachten omdat ik zo schommelt de ene dag goed dan weer niks enz.

Re:dysthyme stoornis 19 jan 2011 20:30 #8


  • GB
  • Afwezig
Kimberly,

Ik begrijp heel goed waar jij het over hebt. Zelf, getrouw (al 30 jr)met een hele lieve vrouw, 2 volwassen kinderen en sinds kort zelfs OPA. Al 37 jr. probeer ik te begrijpen wat er met mij gebeurd. Dat lukt je nooit en kost alleen heeeeel veel energie, waar je zuinig op moet zijn. Op tijd eten, op tijd naar bed en regelmaat in je leven. NIET te veel alcohol en weinig drukte. Ook ik kon vroeger moeilijk overweg met leeftijdsgenootjes en had hier en daar een oudere school maat die voor mij op kwam.
Ik was eigenlijk "te lief". (zei men ....)
Wees niet boos op je zelf en probeer niet datgene wat je dwars zit door heeel veel te doen weg te werken. Dat lukt niet. Als je probeert, en dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, het een plaatsje te geven en te accepteren gaat het een stuk beter.
Jij bent er niet mnder om en een ander moet jou maar accepteren zoals je bent. Heel goed dat je al in therapie bent gegaan, ook al was dat niet de plaats waar JIJ je prettig hebt gevoelt. Dat voelde bij mij vroeger ook niet goed, maar toch ......
Blijven zoeken naar mensen die jou wel het leven wat gemakkelijker kunnen maken, maar vooral er zelf een andere kijk op krijgen. Wees blij dat er nu specialisten zijn die jou ziekte (onze stoornis) wel begrijpen en kunnen behandelen. Toen ik geboren ben in 1954, was je gek als je naar een psychiater ging. Nu is het bijna normaal. Het is trouwens heel normaal. In Amerika gaan de grootste sterren met regelmaat naar de Psych. Ik heb meer dan 30 jaar altijd kei hard gewerkt om deze stoornis "voor te blijven", om het maar niet te hoeven voelen. En achteraf gezien is het er alleen maar erger van geworden. In de put, uit de put enz. Zet door meid, ik zeg altijd tegen mij zelf dat een mens op 1 poot, sorry been, het ook niet gemakkelijk heeft. JIJ bent een knokker. Het wordt echt een stuk beter, alleen niemand weet wanneer.
YOU CAN DO IT. Groeten van deze OPA.

Re:dysthyme stoornis 19 jan 2011 20:44 #9


  • GB
  • Afwezig
Dag "iemand",

Ook ik heb dezelfde stoornis die jij ook hebt.
Ook ik werd er rond mijn 20e mee geconfronteerd. Aleen TOEN had men er nog nooit van gehoort. Toen dacht men "hij spoort niet helemaal". Toen kon men je nog niet gericht behandelen en moesten de psychiaters uit die tijd, zelf maar eens onder behandeling. Dit zijn dus hele positieve dingen voor jou. Mijn geboorte jaar is namelijk 1954.
Ik ben getrouw (reeds 30jaar) met een hele lieve vrouw, heb 2 volwassen kinderen en sinds "het grote geluk" dat ik OPA ben geworden. Dat ik "het grote geluk" tussen aanhalingstekens plaats is niet, dat ik er niet ontzettend blij mee ben. Zelf heb ik mijn hele leven al het gevoel gehad of ik er niet bij kon ...... het gevoel achter dubbel glas te leven ...... het gevoel of het leven zich als een film voor je afspeelde. Dus weten dat je blij bent, of voelen dat je blij bent. Jij begrijpt het vast wel. En toch zal deze stoornis straks een plaatsje bij jou krijgen zodat het minder storend op de voorgrond aanwezig is. Vermijd te veel prikkels.
Een te drukke omgeving, te lang achter een computer beeld of tv, te veel stress. Op tijd gaan slapen, op tijd gaan eten en een balans zoeken voor jou lichaam tussen werken en vrij tijd. Ter motivatie zeg ik altijd tegen mijzelf: Je hebt geen enge ziekte die je leven verkort, dus probeer leuke dingen te doen. Dan komt het gevoel vanzelf, verdijnt weer, komt weer terug etc. Gedachten kun je niet sturen ... denk eens om een cursus Minfulness te gaan doen.
Ook jij kunt het. Dus denk aan de zomer en niet aan de winter.
Veel succes.

Re:dysthyme stoornis 04 apr 2011 10:34 #10

  • Anna808
Dat klinkt ongelooflijk bekend.

Re:dysthyme stoornis 04 apr 2011 11:57 #11

Kun je wat meer vertellen wat je herkent in de berichten? Hoe gaat het met jou?

Re:dysthyme stoornis 10 apr 2011 22:48 #12

  • danielle
hallo,
ik ben moeder van 2 jongens en gescheiden. mijn oudste zoonm heeft adhd en had odd maar die rolt aardig door alles heen.

mijn jongste zoon daar in tegen niet. die heeft zwaarste vorm adhd, verstandelijke beperking van 2 jaar, gewone is IQ is redelijk gemiddeld maar zijn EQ is dus een heel stuk lager.
Nu woont hij sins ruim 2 jr in een woon cq behandelgroep.

hij heeft de laaste weken verschillende uitspraken gedaan waar ik erg van geschrokken ben, zijn medicatie werkt al een tijdje niet goed meer en zijn dus aan het stoeien wat en hoe verder.

nu is dus ook dysthyme stoornis ter sprake gekomen en wist niet wat het was dus ben gaan zoeken en herken er veel in van de criteria

ik weet niet wat ik er mee aan moet, ik weet alleen dat ik mijn mannetje steeds verder weg ziet zakken.

Re:dysthyme stoornis 19 apr 2011 23:15 #13

  • sabientje
Hallo allemaal ..en hier ben ik dan .. sinds gisteren werd de term dythymie op mij geplakt door de psychiater en zo ben ik beginnen te surfen en ben ik op deze site gevallen .. IK BEN NIET ALLEEN.. dat lees ik en dat doet me goed. Ik ben al heel mijn leven ongelukkig..blijkbaar dor een ongelukkige jeugd, strenge vader . Ik ben nu 42, gescheiden , hertrouwd, twee schatten van kinderen maar sinds 4 jaar elke dag ongelukkig en ik huil vaak . IK heb in een dagcentrum gezeten , verschillende psychologen gezien , veel aan zelfdoding gedacht.. Ik ben al lang antidepressiva aan het nemen, maar die dosis is verzwaard ,en alleen srotonine was niet genoeg dus nu nog een andere antidepressiva erbij( dopamine). Ik kan nooit inslapen en neem daar medicatie voor. Ik ben altijd gespannen en vind rust in xanax. Ik heb mijn medicatie wel onder controle en ben onder begeleiding van een goede psychiater . Maar hij zei dat dythemie niet te genezen valt. Dat was gisteren een zware klap . Ik dacht dat ik een depressie had . Die heb ik blijkbaar ook , bovenop de dysthemie, dat noemen ze een dubbele depressie. Mijn nieuwe man begint het niet meer aan te kunnen en ik vind dat hij altijd maar erger maakt.Mijn kinderen kunnen me even een fijn gevoel geven maar ik heb ze maar één week op twee.Sociaal gezien heb ik goede vriendinnen , raar maar waar. Volgens mijn psychiater is het goed dat ik al lang ben gestopt met psychotherapie, het haalt niks uit. Dus ik 'overleef' voor de kinderen, elke dag opnieuw. Wakker worden is een hel. Ik kan ook niet werken omdat ik geen druk en geen drukte meer aankan. Ik ben logopediste en heb een mooie baan in het onderwijs..
Hoe moet het verder???????????????????????

Re:dysthyme stoornis 20 apr 2011 21:38 #14

Informeer je eens over de antroposofische benadering voor depressie.
1. www.antroposana.nl/info/depressie.htm
2. www.antroposana.nl/info/watachterdepressie.htm
Er is hoop...!

Re:dysthyme stoornis 20 apr 2011 23:15 #15

  • sabientje
de antroposofische aanpak . nooit van gehoord..Ik ga er meer over lezen .. bedankt ;-)

Re:dysthyme stoornis 20 apr 2011 23:23 #16

  • Anoniem
Heel veel succes Sabien. Zit er een antroposofisch arts bij jou in de buurt? Zie: nvaz.burolaga.nl/index.php?option=com_zo...iew=search&Itemid=48

Re:dysthyme stoornis 22 apr 2011 22:20 #17

  • kimberly
dankje

ik zal zeker door knokken
inmiddels heb ik e sova gedaan maar daar leerde ik hetzelfde als in de groepsteraphie van de ggz
ik ben onderhand 14 geworden en wordt wel ietsjes minder gepest. ik heb ook minder vaak uitspattingen
maarja ze zeggen ook over mij je moet jezelf verdedigen maar ik ben niet zo'n iemand die slaat.
ik ben best wel geduldig iets te geduldig denk ik ik moet ook van mijn ouders meer opkomen maarja doe dat maar eens. ja ooit 1 x heb ik dat gedaan 5 jaar geleden tegen een jongen die een kop groter was dan mij en hij was zo aan het gallen ik heb hem naar de muur gedreven en opgetilt bij de nek en gezegd van nu is het klaar. maar zo geweldig zijn vooelde en voelt nogsteeds niet goed

Re:dysthyme stoornis 12 jun 2011 20:10 #18

  • Yara
Hallo.

ik heb ook pas geleden te horen gekregen dat ik zon stoornis heb, eerder had ik altijd een zware depressie nu ik dit heb? ja ietsje vooruit gegaan loop er ook al 7 jaar mee ik zelf ben 18 jaar, ik vind het heel erg klote voor je, ik weet hoe het voelt en ik haat het echt..:( gelukkig zijn dat is mijn wens. wanneer die uitkomt? of wel is uitkomnt? geen idee ik doe wel mijn best, in september begint ook mijn nieuwe therapie, ik heb ook groepstherapie gehad en assertiviteitstraining, emdr behandeling en pms therapie gehad niks daarvan heeft mij geholpen dat zegt natuurlijk niet dat het bij jou niet zal hebben je kan het altijd proberen ik slik ook anti depressiva'sop het moment voel ik me ook heel erg somber zonder 1 reden.. maar heb nergens zin in terwijl ik aan de andere kant ook echt ergens zin in heb ma geen idee met wat ik kan gaan doen.. ik leef wel met je mee:(

Re:dysthyme stoornis 12 jun 2011 23:47 #19

  • Loekie
Is er iets heel erg gebeurd in jouw leven? Heb je diep van binnen veel pijn? Ben je diep van binnen eigenlijk heel erg boos?

Re:dysthyme stoornis 23 jun 2011 16:45 #20

  • ukkie
negen maanden geleden leerde ik een pracht mens kennen.
bij toeval kwam ik hem tegen terwijl hij in behandeling was op een paaz afdeling voor een burn out...
blijkt dat mijn lieve vriend reeds vanuit zijn jeugdjaren problemen meesleept die tot op heden nog steeds een kwelling zijn voor hem... ook bij hem werd chronische dysthymie vastgesteld...
hij heeft dit al jaren geleden te horen gekregen.. medicatie en therapie werd voorgeschreven... helaas.... keer op keer hervalt hij, tenkoste van zichzelf, zijn vrienden, zijn relatie enz...
als hij echt diep zit neemt hij het niet te nauw met alcoholische dranken... het is een circel waarin hij zich bevind, tot hij zichzelf niet meer sterk kan houden.. dan is er keer op keer een opname en doorstroom naar gespecialiseerde ziekenhuizen...
het ergste is, al die jaren heeft hij alles alleen doorstaan....
ik maak nu sinds 9 maand mee hoe zwaar het voor hem is, ook voor mij want ja... al het goede van maanden kan ineens weggeduwd worden, door één misplaatst woord of wat dan ook...
feit is, hoe ga je het gevecht aan om een geliefde te steunen?
psychiaters menen dat deze mensen geen recht op hulp van partner of dergelijke mogen hebben...
neen ik ben geen dokter, helpen kan ik niet..
ik kan wel steunen en zoeken ... om hem te laten helpen want ook al zijn het geen easy days... iedereen verdient iemand naast zich om samen de ups and downs van dysthyme te doorstaan...
liefde overwint alles luidt het spreekwoord...
ik hoop dat ik sterk genoeg ben om mijn lieve vriend bij te staan..
hopelijk vinden we een goede psych , de juiste therapie en medicatie, want het is hel voor mijn vriend, bijna 60 jaar, om nog steeds van het kastje naar de muur gezonden te worden.....

samen sterk, mss weten jullie een goede begeleiding??...

Re:dysthyme stoornis 23 jun 2011 17:47 #21

  • Menno

Re:dysthyme stoornis 20 jan 2012 16:45 #22

  • inkie
Vorig jaar heb ik ook eindelijk een "stempel" gekregen voor al mijn onbegrepen depressieve klachten van de pakweg 40 jaar ervoor.
Het stempel "dysthyme stoornis "dus. Blij met dit stempel was ik niet maar wel met de erkenning en vooral herkenning van de symptomen die hierbij horen.
De illusie dat ik er dus ooit van af kom, kan dus de prullebak in en de beste manier om nu verder te gaan is volgens mij accepteren dat ik ben zoals ik ben!! Soms onmogelijk maar ook momenten gewoon een leuke lieve vrouw. Ik ben vooral blij dat ik niet langer het gevecht aan hoef te gaan met mezelf op zoek naar dat geluksgevoel dat nooit zal komen( of sporadisch).Ik kan natuurlijk niet ineens de knop om zetten maar met gedragstherapie of aandachtstherapie zoals Mindfullnes hoop ik een eind te komen.
Wat me het meeste zorgen baart is eigenlijk mijn partner die zielsveel van me houd maar soms echt niet weet hoe hij met me om moet gaan.
Ik ben blij met een forum waarop lotgenoten elkaar kunnen helpen en steunen en hoop dan ook antwoord op mijn vraag te krijgen:

Hoe houden jullie partners het vol te leven met een partner met dysthyme stoornis???
Ik hoor graag jullie tips/adviezen en wens mijn lotgenoten vooral doorzettingsvermogen om zichzelf te nemen zoals we zijn.

Re:dysthyme stoornis 31 jan 2012 15:52 #23

  • Fem
Beste Inkie,
Ik herken me helemaal in jouw verhaal. Ook ik heb pas te horen gekregen dat ik een dysthyme stoornis heb. Natuurlijk wist ik al die tijd wel dat er 'iets' met me aan de hand was, maar ik dacht dat het maar tijdelijk zou zijn en dat ik er na een tijdje psychotherapie wel vanaf zou zijn. Het was dan ook als een klap in mijn gezicht toen ik besefte dat ik er eigenlijk nooit meer vanaf zal komen. Ik vind het nog steeds moeilijk, en nog steeds leef ik soms met de illusie dat ik er ooit wel weer vanaf kom en dat ik ooit wel echt gelukkig word.
Ook begrijp ik je helemaal dat je je zorgen maakt over je partner. Dat doe ik namelijk ook. Mijn partner is ontzettend lief en probeert te begrijpen wat er in me omgaat, maar af en toe weet hij ook gewoon niet meer wat te doen. Ik vind het ook heel vervelend dat juist hij degene is waar ik me vaak op afreageer als ik ineens weer zo'n stemmingswisseling heb, en dat terwijl ik juist zoveel om hem geef en hij altijd voor me klaarstaat. Het is heel raar wat er dan in me omgaat, ik wil niet neerslachtig, verdrietig en boos zijn, maar het gebeurt gewoon.
Ik heb heel vaak het gevoel alsof ik hem nodig heb om me beter te voelen, hij is de enige met wie ik het over dat soort dingen kan hebben. Maar aan de andere kant ben ik ook heel erg bang dat ik teveel van hem vraag en het hem allemaal teveel wordt. Dus probeer ik hem zo min mogelijk erbij te betrekken, maar vaak lukt dat niet.

Hoe gaat dat bij jou en je partner? En de rest van je omgeving?

Re:dysthyme stoornis 28 feb 2012 12:49 #24

  • inkie
Hoi Fem je vraagt hoe mijn partner met me omgaat/probeert om te gaan?

Mijn eerste huwelijk is helaas mislukt door wat ik achteraf denk mijn wisselende onverklaarbare stemmingen die mijn toenmalige partner niet kon handelen.
Ik heb nu opnieuw een partner gevonden en hij weet nu wat er met me is en ik ook en dat scheelt veel. Hij vind het wel moeilijk maar het feit dat ik er ook niks aan kan doen maak het verschil. Hij betrekt het niet langer op zichzelf maar denkt nu " morgen weer een nieuwe dag" met hopelijk een beter humeur. Makkelijk is dit niet voor hem maar ik ben reuze trots op hem dat hij voor me knokt en me accepteert zoals ik ben. Of dit jarenlang goed blijft gaan zal de tijd moeten leren ( we kennen elkaar nu 5 jaar waarvan ik 2 jaar weet wat mij mankeert)

Zelf accepteren vind ik nog het moeilijkste ik volg nu een cursus mindfullness en hoop daar door wat meer bij mij gevoel te komen.

Ik snap dat je jouw partner niet te veel wil belasten en dat is goed , ik hoop dat je ook mensen in je omgeving kan vinden waar jij je kunt uitten over deze stoornis en op dit forum kan het sowieso. Ik ben in elk geval blij dat ik eindelijk " lotgenoten " heb gevonden waar ik hopelijk lief en leed mee kan delen.
Sterkte en schrijf me als je wilt

Re:dysthyme stoornis 28 feb 2012 12:53 #25

  • inkie
Beste allemaal

Heeft iemand van jullie (goede) ervaring met medicatie tegen dysthyme stoornis gevolgen?
Ik sta op het punt anti depressievia te gaan gebruiken maar wil graag wat tips/ervaringen horen van jullie

groetjes Inkie
Moderators: Cheers, Tandor

Vergelijkbare discussies

BEL een VERTROUWENSPERSOON - Tel: 0900-1992 (€ 0,9 p/m)
Het is mogelijk dat u vragen heeft die u liever niet op een publiek forum plaatst, ondanks de anonimiteit van het forum. Misschien heeft u behoefte aan een persoonlijk gesprek of zou u graag met een vertrouwenspersoon/professional over uw problemen willen praten. Voor meer info en beschikbaarheid, klik hier.

Vind Dokter op

Wij gebruiken cookies om uw gebruikerservaring te verbeteren

Meer info

Accepteren