Dokter.nl

Bel met medische vragen of voor advies - Tel: 0900-1992 (€ 0,9 p/m)  Klik hier voor informatie en beschikbaarheid
Doe hier de slaaptest!

Heeft u wel eens slaapproblemen of last van snurken, vermoeidheid of concentratieproblemen?
Doe dan onderstaande medisch erkende slaaptest van Dokter.nl, om ernstige gezondheidsproblemen te voorkomen. De uitslag van de vragenlijst geeft aan of er bij u wel of geen verhoogd risico is op een slaapstoornis.

Geef aan wat op u van toepassing is:

1. U snurkt
Maak a.u.b. een keuze

2. Bent regelmatig vermoeid
Maak a.u.b. een keuze

3. Last van apneus  (door partner vastgestelde ademstops tijdens slaap)
Maak a.u.b. een keuze

4. Hoge bloeddruk
Maak a.u.b. een keuze

5. U heeft duidelijk last van overgewicht (BMI= bodymassindex > 35)
Maak a.u.b. een keuze

6. Ouder dan 50 jaar
Maak a.u.b. een keuze

7. Halsomvang is meer dan 40 cm
Maak a.u.b. een keuze

8. U bent een man
Maak a.u.b. een keuze

 
Uitslag vragenlijst

Vul hieronder uw naam en e-mailadres in en ontvang binnen enkele ogenblikken per mail de uitslag op uw ingevulde vragenlijst.

Achternaam
Vul a.u.b. uw achternaam in

Uw e-mailadres
Geef a.u.b. een e-mailadres op

Vink a.u.b. de algemene voorwaarden aan


Uw privacy zal te allen tijde gerespecteerd worden. Dat betekent dat er geheimhouding rust op uw persoonlijke en medische gegevens. Uw gegevens zullen dan ook nooit aan derden verstrekt worden.

Ik wil graag gebeld worden door een KNO-arts als er een substantieel risico bestaat op OSAS:

Uw telefoonnummer (optioneel)
Ongeldige invoer

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Depressie

  Ik? depressief?

Ik? depressief? 30 nov 2006 15:22 #1

  • Carmen
Hoi iedereen,

Vorig jaar had ik periodes last van een dip en dan weer een tijdje niet en dan weer wel en zo ging het een tijdje door tot dat de tussentijden steeds minder werden en ik me steeds langere tijd somber voelde, in de zomervakantie is dat een heel stuk minder geworden en ik dacht dat ik me eindlijk weer op de rails had.
Maar nu voel ik me al weer een hele tijd somber, heb nergens zin in, dingen die ik vroeger leuk vond vind ik nu niet meer leuk, ik voel me verdrietig.
Ik heb erg last van stemmingswisselingen.
Op het ene moment kan me helemaal niks schelen wat er gebeurt en op het andere moment word ik ontzettend boos om kleine dingen en heb ik last van veel huilen wat ik dan bijna niet meer kan stoppen.
Mijn moeder heeft 3 weken terug Sint Janskruid voor mij gekocht maar ik heb niet het
idee dat veel helpt.
ik voel me nog heel erg gestressd, mijn eetlust neemt steeds meer toe en ik voel
me nog steeds niet veel waard.
Mijn stemmingwisselingen zijn wel minder geworden maar ik heb er nog wel behoorlijk last van.

Voor wie komt dit bekend voor, en weet waar ik het over heb, ik weet niet meer wat ik moet doen en wat er met mij aan de hand is.

30 nov 2006 22:32 #2

  • Anoniem
Wat denk je van een gesprekje met je huisarts ?

01 dec 2006 00:44 #3

  • Anoniem
Precies, of een psycholoog en misschien zelfs een psychiater. De eerste stap heb je gezet, erover praten. Gefeliciteerd!

01 dec 2006 00:45 #4

  • Anoniem
Vertel eens wat meer over je gevoelens en gedachten hier, dan kunnen we daarop reageren. Dit is zo`n algemeen verhaal van een stemmingsstoornis... Hoe zit het nou precies?

02 dec 2006 11:01 #5

  • Carmen
Pas zat Ik er ook over te denken of ik mischien naar mijn huisarts moet, maar die is langere tijd afwezig en ik ben bang dat ik medicijnen krijg bv. anti-deprissiva maar daar kom je van aan en dat is waar ik ook erg bang voor ben.
Mijn stemmingswisselingen heb ik vaak na dat ik wat gegeten heb daarvoor voel ik me meestal nog sterk totdat ik weer somber of verdrietig begin te worden dan grijp ik snel naar eten dat geeft me rust opdat moment maar daarna voel ik me daar weer schuldig over heb ik nergens meer zin in en kan ik alleen maar boos zijn op mezelf.
De laatste tijd zie ik overal tegen op, om te werken, naar school te gaan, naar vrienden.
Ik vind het altijd fijn als ik bij ze ben maar soms kan ik gewoon geen woord uit brengen en ga ik maar naar huis met de rede dat ik moe ben terwijl ik me heel erg buitengesloten voel.
Ik vind dit ook heel erg vervelend want als ik goed na denk ligt dat aan mezelf, als er wat is weet ik dat ze klaar voor me staan en mij willen helpen.

07 dec 2006 03:03 #6

  • Anoniem
Tja, blijkbaar liggen er dus oorzaken ten grondslag aan je depreeieve gevoelens. Heb je geen enkel idee waar deze gedachten en gevoelens vandaan komen? Dat kan ik me nauwelijks voorstellen. Er zit je duidelijk iets dwars, waarom benoem je dat niet?

07 dec 2006 16:50 #7

  • Carmen
Dank jullie wel voor jullie reacties tot nu toe.
En er zijn wel dingen waardoor het zou kunnen dat ik me nu zo voel.
Een van mijn ouders is overleden toen ik 7 jaar was. Een jaar later ongeveer kwamen
de frustraties en werden die op mij en mijn broer geuit.
Op de middelbare school heb mijn "vriendinnen" de klas tegen mij op gezet en scholden mij elke dag uit.
Dat heeft 1 jaar geduurd en daarna gingen zij naar een andere school toe.
Het jaar daarna had ik een super leuke klas waar iedereen geaccepteerd werd
zoals iemand was.
Voor de rest zijn er ook wel dingen gebeurt maar dat zijn minder grote gebeurtenissen.. bv. spanningen in de familie, ik ben een keer betast en iemand die ik goed ken is nu intern opgenomen.

Maar ik weet niet of ik me nu hierdoor zo voel, het zou zeker wel mee spelen
maar hoe kan het dat het nu ineens te veel word en wat kan ik er nu aan doen?

15 dec 2006 00:28 #8

  • Niels
Hey,

Als het in de zomer midner is geworden kan het ook weleens met het licht te maken hebben. In de herfst en winter (vooral rond Januari februari, als we het langst zonder veel licht hebben gedaan) kan ik me ook heel erg depressief voelen, en ik ken nog 3 andere mensen die dat hebben, ik zelf doe er niets tegen, maar 2 van de mensen die ik ken gebruiken een daglicht lamp, waar je dan dus een kwartiertje of een half uurtje voor zit, en voor hun werkt het! Volgens mij kan je die dingen huren, dus misschien is t het waard dat een keer te proberen!! Werkt t niet dan is het jammer, werkt het wel, dan is dat heel mooi!!

MvG,

Niels

16 dec 2006 13:16 #9

  • Carmen
Hey Niels,
Het is misschien wel goed omdat te proberen, wie niet waagt wie niet wint,, maar zelf denk ik niet dat het een soort van winterdepressie kan zijn,, want in de zomervakantie voelde ik me ook depri,, alleen toen ik op vakantie weg ging was het wat minder wel had ik nog dat ik snel boos word en last van huilbuien,, daarna toen ik weer terug was thuis bouwde die negatieve gevoelens zich weer snel op (dus ook nog in de zomer). Het lijkt net alsof ik 0p vakantie zoveel mogelijk mijn gevoelens heb weg gedrukt zover dat nog kon.
Denk je dat het dan nog met de winter en of herfst te maken heeft?
Ik ga me nu naar mate had kouder wordt trouwens niet somberder voelen, ( en ook niet beter)

Ken je ook nog andere mensen behalve die je hiervoor hebt benoemd (door de winter) die een depressie hebben? En wat doen zij er aan?

18 dec 2006 16:27 #10

  • Steve
Hallo Carmen,

Ik vind het knap van je dat je (jezelf op de eerstste plaats) toegeeft dat je een beetje deprie-verschijnselen vertoont. Dat help je natuurlijk niets, maar wel dat je van tijd tot tijd een opkikkertje kan gebruiken.
Wat Niels als opmerkte is zonlicht erg belangrijk voor het lichaam en ook voor de geest. Als je in de zomer al een beetje depri was, zal het je in de winter niet makkelijker afgaan.
Maar vertel eens, hoe slaap je, en wat doe je aan lichamelijke activiteiten? Heb je een vriend of vriendin, of andere personen met wie je hier over spreken kan?
Probeer eens wat meer informatie hiertoe te geven.

Hebt al te weten laten geven dat je in het verleden wat onprettige situaties hebt doorgemaakt die misschien wat opspelen. Maar denk je niet dat er andere zaken zijn die je misschien 'onzeker' maken of laten zijn?

Probeer eens een lijstje voor jezelf te maken.

Veel succes en Sterkte!
Steve

18 dec 2006 20:04 #11

  • Carmen
Hey steve


Over het algemeen slaap ik nu wel veel beter, vorig jaar gebruikte ik een homiopathisch slaap middel gebruikt maar dat hielp niet.
Langzaam ging het wel wat beter met het slapen maar nog niet echt goed, als ik wakker word ben ik altijd nog heel erg moe en heb weining energie.
En ook vooral heb ik heel erg slechte concentratie.
Vroeger sporten ik heel erg veel, daar kon ik mezelf altijd helemaal in uiten en voelde ik maar daarna weer goed, Lekker ontspannen en kon alles weer even aan.
Maar nu heb ik geen energie meer op te gaan sporten en het ontspant ook niet meer niet daarna en ook niet meer tijdens het sporten.
Het lukt ook niet meer om de stap te zetten om zoiets te gaan doen, ik kan het niet meer opbrengen en ik zie nu het nut er ook niet meer van in.

Ik heb wel een goede vriendin maar het lucht me niet op als ik iets vertel en ik heb altijd geleerd in mijn jeugd om dingen voor mezelf te houden en dat maakt het moeilijk om dingen te zeggen want ik ben best gesloten.
Pas heb ik wel iets vertelt over wat mij dwars zat en hij had belooft dat tegen niemand te zeggen en ik vertrouwde hem gewoon...later bleek dat hij het doorvertelt had.
En dat maakt het ook weer een beetje moeilijk,, ik wil alles heel erg graag tegen mijn vriendin zeggen maar ik kan niet alles zeggen en dat zou duidleijker zijn en dan kan ze me ook beter helpen mischien als dat kan.

19 dec 2006 15:49 #12

  • Anoniem
Bach bloesems!

Homeopatische druppels.
Heb geen tijd om het uit te leggen,helaas.
zoek het op internet.volgens mij bij de tuinen te koop.
Heel veel verschillende soorten.voor alles wat.
Schijnt heel goed te zijn!!
Heb het van mijn beste vriendin,die heel veel heeft meegemaakt!
Succes!!

19 dec 2006 16:26 #13

  • Anoniem
Wanneer zijn antidepressiva aangewezen en hoe lang duurt de behandeling?
En wat is een depressie nu precies?

Bij een depressie moet er sprake zijn van minstens vijf symptomen: een depressieve
stemming, gebrek aan interesse en plezier en vier van de volgende symptomen:
slaapstoornissen, veranderend lichaamsgewicht, vertraging van de psychomotoriek,
vermoeidheid, gevoel van waardeloosheid of schuldgevoel, concentratiestoornissen en
morbide gedachten. Volgens internationale richtlijnen moeten deze symptomen zich
voordoen gedurende minstens twee opeenvolgende weken.

De behandeling met antidepressiva bestaat uit drie fasen: de curatieve
behandeling van de depressie, de consolidatie en het stopzetten van de behandeling of
de behandeling op lange termijn.

De curatieve behandeling duurt gemiddeld 4 à 6 weken.
De consolidatie duurt 4 à 6 maanden na de genezing van de acute depressie. De
posologie blijft dezelfde. Deze etappe heeft tot doel een terugval te voorkomen. Tijdens
dit interval bedraagt het risico 40 à 60%!
Gaat het om een eerste, geïsoleerde depressieve periode, dan wordt het stopzetten
van de behandeling overwogen na een periode van vier maanden die op de genezing
volgt. Maar de behandeling wordt progressief afgebouwd door de dosis te verlagen. In
dit geval bedraagt de totale behandelingsduur 6 maanden tot één jaar.
In geval van herhaaldelijke depressieve periodes, wordt een behandeling op lange
termijn overwogen om het risico op een terugval te reduceren. De behandeling duurt in
dit geval minstens twee jaar, gemiddeld vijf jaar en in sommige gevallen moet de
behandeling levenslang gevolgd worden. De posologie is dezelfde dan die van een
curatieve behandeling. De reductie van de dosis zou namelijk een terugval tot gevolg
kunnen hebben. Bij sommige patiënten kunnen de recidieven spontaan ophouden na
verschillende jaren met depressieve periodes. De enige manier om zeker te spelen is de
dosis heel progressief te verlagen en tegelijkertijd waakzaam te zijn voor mogelijke
tekenen van een terugval. Die waakzaamheid vereist wel dat de patiënten en zijn
omgeving goed geïnformeerd zijn. Een psychotherapie kan de doeltreffendheid van een
behandeling met antidepressiva verbeteren.
Moderators: Cheers, Tandor
Bel met medische vragen of voor advies - Tel: 0900-1992 (€ 0,9 p/m)
Klik hier voor informatie en beschikbaarheid

Vind Dokter op